மோடியின் பொருளாதாரமும்.... மு.க. ஸ்டாலின் விமர்சனமும்..!

ஸ்டாலினுக்கு பொருளாதாரம் தெரியுமா? - சுனா சாமி!!!

மோடி ஆட்சிக்கு வந்து 6 மாதங்கள் ஆகின்ற நிலையில் பொருளாதாரம் சார்ந்த அவர் அரசின் செயல்பாடுகள் பணக்காரர்களுக்கு மட்டுமே பலனும் ஊக்கமும் அளிப்பதாக தளபதி மு.க. ஸ்டாலின் அவர்கள் அறிவித்திருக்கின்றார்.

இதற்குத் தான் சுனா சாமி மேலே உள்ளது மாதிரியான அபத்தத்தை வாந்தியாக எடுத்திருக்கின்றார். ஒரு அரசின் செயல்பாடுகள், ஏழைபாழைகளுக்கும், நடுத்தர வர்க்கத்தினருக்கும் பலனுள்ளதாக அமையவில்லை என்பதைச் சொல்ல ஒருவர் பெரிய பொருளாதாரப் புலியாகத்தான் இருக்க வேண்டும் என்ற அவசியம் இல்லை. மாறாக அவர் ஏழை மற்றும் நடுத்தர மக்களிடம் அவர்களில் ஒருவராக இணைந்து நெருங்கி பழகினாலே..., வாழ்ந்தாலே போதும்!!

ஒரு கல்விக்கடன் வாங்கவே இங்கே அவனவன் சிங்கி அடித்துக்கொண்டிருக்கும் போது, ஸ்டேட் பேங்க்ல நம்ம பணத்தைக் கொடுத்து டிடி எடுக்கவே நாள் கணக்குல காத்து நிற்க வேண்டியிருக்கும் நிலையில், அந்த வங்கித் தலைவரையும், ஒரு ஃபெயிலியர் ப்ராஜெக்ட்டை கையில் வைத்திருக்கும் தன் தொழிலதிபர் நண்பரையும் கையோடு ஆஸ்திரேலியா அழைத்துச் சென்று 6000 கோடி கடன் கொடுக்க வைப்பது, அதிலும் ஆஸ்திரேலியாவில் தொழில் தொடங்க கடன் கொடுக்கும் போதே.... தெரியவில்லையா? மோடி அரசின் பொருளாதார செயல்பாடுகள் யாருக்கு பலனளிக்கும் என்பதை..!!!??

அதேப் போன்று இந்தியாவின் மிகப் பெரிய அரசுத் துறை நிறுவனமான ரயில்வேயை தனியார் மயமாக்குவது என்று முடிவெடுத்திருப்பது கூட யாருக்கு பலன் அளிக்கும்?

டியூவுக்கு ஆட்டோ, வேன் வாங்கி ஓட்டுறவனும், முக்குக்கு முக்கு லேத்து பட்டறை வைத்து வயிற்றுப்பிழைப்பை ஓட்டுகின்றவர்களுக்குமா, அந்த வாய்ப்பு வரப்போகிறது???  அம்பானிகளுக்கும், டாட்டா பிர்லாக்களுக்கும், இந்துஜா, பஜாஜ் போன்ற குழுமங்களுக்கும் தானே அது பயன்படப்போகிறது?!

ஒரு தொழிலில் லாபம் இல்லை என்றால் எந்த தனியார் நிறுவன முதலாளியாவது அதில் முதலீடு செய்வானா?! இதோ சில குறிப்பிட்ட வழித்தடங்கள் மட்டும் முதலில் தனியாருக்கு தாரை வார்க்கப்படுமாம்.

முதலில் அவர்கள் அதில் பணத்தைப் போட்டு, நல்ல பல வசதிகளை இப்பொழுது இருக்கின்ற கட்டணத்திலேயே பயணிகளுக்கு வழங்குவார்கள். நல்ல வேகமான சேவையையும் வழங்குவார்கள். ஆனால் அதனால் ஏற்படும் இழப்பை பணியாளர்களுக்கு உழைப்புக்கேற்ற ஊதியம் தருவதன் மூலம் மட்டுமே ஈடுகட்டி விடுவார்கள். இதை மக்களுக்கு காட்டி விளம்பரப்படுத்தியே, மொத்த ரயில்வேயும் ஐந்து ஆண்டுகளுக்குள் இவர்களுக்கு தாரை வார்க்கப்பட்டுவிடும். மொத்தமாக தனியார் கைகளுக்கு ரயில்வே வரும் பொழுது அவர்கள் நிர்ணயிப்பது தான் கட்டணமாக இருக்கும்! மக்களுக்கும் அப்பொழுது தான் புரியும்..!!

இந்த இடத்தில் பெரும்பாலான பொதுத்துறை நிறுவனங்களின் சீர்கேட்டிற்கு காரணமே மிக அதிக ஊதியம் பெறும் பொறுப்பற்ற ஊழியர்கள் என்பதையும் நான் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.  அதற்கு மேல் அதிகாரிகள் மற்றும் அரசியல்வாதிகளின் ஊழல்கள்!!

இந்த இரண்டு விஷயங்களையும் ஒரு நல்ல அரசானது இரும்புக்கரம் கொண்டு சரிசெய்தாலே, அரசுத் துறை நிறுவனங்கள் தனியாரை விட குறைந்த கட்டணத்தில் மிக அதிக சேவைகளை வழங்கிட முடியும்.

ஆனால் இப்படியெல்லாம் இவர் செய்வார் என்று நம்பி வாக்களித்த மக்களின் எதிர்ப்பார்ப்புகளுக்கு மாறாக, நிர்வாகத்தை சீர் செய்யாமல் தனியாருக்கு தாரை வார்ப்பேன் என்பது யாருக்கு லாபமான பொருளாதாரக் கொள்கை என்று சொல்வதற்கு பெரிய பொருளாதாரப் புலியாகவெல்லாம் இருக்க வேண்டும் என்ற அவசியம் இல்லை புரோக்கர்களே....!!

அடித்தட்டு மற்றும் நடுத்தர மக்களின் நலனில் உண்மையான அக்கரை இருந்தாலே போதும்...!!

அன்றைக்கு தமிழக பேருந்துகளை ஓரிரவில் அரசுடைமை ஆக்கினாரே தலைவர் கலைஞர்.....  அதன் காரணமாகத்தான் இன்றைக்கும் இந்திய அளவில் தமிழகத்தின் பேருந்துக் கட்டணமானது மிகக் குறைவாக இருக்கின்றது. அது மட்டுமின்றி, மிகக் குறைந்த மக்கள் வசிக்கின்ற குக்கிராமங்களுக்கும், பயணிகள் அதிகம் வராத இரவு மற்றும் அதிகாலை வேளையிலும் கூட நட்டத்தைப் பொருட்படுத்தாமல் அது சேவை என்பதாக தமிழக அரசு போக்குவரத்துத் துறை செயல்பட்டுக்கொண்டிருக்கின்றது.

மோடியின் அடியாட்கள் போன்று செயல்படும் சில நபர்கள் தளபதி மு.க.ஸ்டாலின் அவர்களுடைய கருத்துக்கு நக்கலாக பதில் சொன்னாலும், நேற்றைய புதிய தலைமுறை வாசகர் வாக்கெடுப்பில் தமிழக மக்கள் நச் என்று தளபதியின் கருத்தை ஆதரித்திருக்கின்றார்கள்.

ஆகவே இனி....

தளபதியின் வழியே...   தமிழகத்தின் வழி...!

தமிழகமும், தமிழர்களும் கம்பீரமாக பீடு நடை போடலாம்....!!!

தமிழகத்தில் ஒரு குண்டு வெடிப்பு நிகழ்கிறது. ஒரு இளம் பெண் சம்பவ இடத்திலேயே உயிர் இழக்கிறார். 50க்கும் மேற்பட்டோர் காயமடைகின்றனர். 12 பேர் படுகாயங்களுடன், தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவில் இருக்கின்றார்கள்.....

*** தமிழக முதல்வர் கொடநாட்டை விட்டு இறங்காமல், வெறும் அறிக்கை மட்டும் விடுகின்றார். 

*** எதிர்கட்சித் தலைவர் இப்படியொரு சம்பவம் நடந்ததா இல்லையா என்றே.. அவருக்குத் தெரியுமா? தெரியாதா? என்று, மக்களுக்குப் புரியாத நிலையில் இருக்கின்றார் (அவர் பேச்சு மாதிரியே குழப்பமா இருக்கா மக்கழே?)

*** நான்காம் தூணாக இருக்க வேண்டிய ஊடகங்களும், தான் தோன்றித்தனமாக எழுதுகின்றன. அதில் ஜூவி ஒரு படி மேலே போய், ஜெயலலிதா குண்டு வெடித்தவுடன் உடனடியாக சென்னை வர முடிவெடுத்துவிட்டார், அனேகமாக 11 ஆம் தேதி(!) சத்தியநாராயணா பூஜையை அவர் சென்னையில் தான் செய்வார்....! என்று சப்பைக்கட்டு கட்டிக்கொண்டிருக்கின்றது.

தமிழக மக்கள், தங்களுக்கு உறுதுணையாக இருப்பதற்காக தாங்கள் தேர்ந்தெடுத்துக்கொண்ட ஆளும் கட்சி மற்றும் எதிர்க்கட்சியின் லட்சணம் இது தான். அதே தமிழக மக்கள் நம்பி படிக்கின்ற ஊடகங்களின் நம்பகத்தன்மையும் இந்த அளவில் தான் ஆளுங்கட்சிக்கு சலாம் அடிக்கும் நிலையில் இருக்கின்றது. நீதித்துறை.... அது பற்றி விமர்சிக்க தேவையில்லை....

இப்படிப்பட்ட கையறு நிலையில் இருக்கின்ற தமிழக மக்களே....

குறைந்த பட்சம் அதிகாரப்பூர்வ எதிக்கட்சி தகுதியில் கூட நீங்கள் அமர வைக்காத திமுக..., அதன் தலைவர், மக்களின் சார்பாக தனது கண்டனத்தை ஆளுங்கட்சியின் மீது, அதன் மெத்தனப்போக்குடன் கூடிய கவனக் குறைவை விமர்சித்து அறிக்கை விடுகின்றார்.

நியாயமாக இந்த வேளையை அதிகாரப்பூர்வ எதிர்க்கட்சித் தலைவரான விஜயகாந்த்தும், ஊடகங்களும் செய்திருக்க வேண்டும்.

இந்த சம்பவத்தில் நிவாரணப் பணிகளுக்காகவும், அடுத்தடுத்து இது மாதிரி நடந்து விடாதபடிக்கு துப்புத்துலக்கும் நடவடிக்கைகள் போன்றவற்றை முடுக்கி விடுவதற்கு முதல்வரே நேரடியாக களத்திற்கு வந்து நின்றிருக்க வேண்டும், தலைநகரில் தங்கி, அதிகாரிகளை நேரடியாகச் சந்தித்து பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளை தீவிரப்படுத்தி, இனி இன்னுமொரு முயற்சியை தீவிரவாதிகள் எடுப்பதற்கு எண்ணாத வண்ணம் செயல்பட்டிருக்க வேண்டும்.

ஆனால் இதை முதல்வரிடம் எடுத்துக்கூற அல்லது கேள்வி கேட்க தைரியமோ, திராணியோ அல்லது அக்கரையோ எதிர்க்கட்சித் தலைவருக்கும் இல்லை, ஊடகங்களுக்கும் இல்லை. ஆகையால் இப்பிரச்சினையில் திமுக தலைவர் கலைஞர் அவர்களின் கேள்விக்கணைகள் மக்கள் சார்பான மிகச் சரியான நடவடிக்கையே!

இந்த நிலையில், இந்த பொறுபாளர்கள் காயமடைந்தவர்களைக் கூட சென்று சந்தித்திராத நிலையில், திமுகவின் வருங்காலத் தலைவர் தளபதி ஸ்டாலின் அவர்கள், நான்கு நாட்கள் ஓய்விற்காக வெளிநாடு சென்று வந்த உடனேயே, அந்த காயம்பட்ட நபர்களை, மருத்துவமனைக்கு தேடிச் சென்று நலம் விசாரிக்கின்றார்.... ஆறுதல் சொல்கின்றார்... நாங்க இருக்கிறோம், கவலை வேண்டாம் என்று அவர்களுக்கு தங்கள் எதிர்காலம் குறித்த நம்பிக்கையைத் தருகின்றார்...

இது அந்த காயம்பட்ட நபர்களுக்கு மட்டுமான திமுகவின் தலைவர் மற்றும் வருங்காலத் தலைவரின் சேவை என்ற அளவில் கடந்து போகக் கூடாது, ஒட்டுமொத்த தமிழக மக்களுக்கும் திமுக தந்திருக்கும் நம்பிக்கை என்று தான் நாம் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்!!!

தேர்தல் முடிந்த கையோடு ஆம்னி பஸ் கட்டணம் பல மடங்கு உயர்த்தப்பட்டாகிவிட்டது, அடுத்தடுத்து, பேருந்து கட்டணம், மின் கட்டணம், பால விலை அனைத்தும் ஏறுவதற்கான முதல்கட்ட செய்திகள் வந்து கொண்டிருக்கின்றன. தண்ணீர்ப் பிரச்சினைக்கு எந்த தீர்வையும் எடுக்காமல், இதோ மிகக் கொடுமையான தண்ணீர்ப்பஞ்சம் நம்மை நெருக்கிக் கொண்டிருக்கின்றது....

இவை அனைத்தையும் சரிசெய்வதற்கான கோரிக்கைப் போராட்டங்களை தமிழக மக்களின் சார்பாக திமுக மட்டுமே, தளபதி ஸ்டாலின் மட்டுமே முன்னெடுக்க முடியும். அவர் தான் செய்து கொண்டும் இருக்கின்றார். இப்போழுது தான் தேர்தல் முடிந்திருக்கின்றது, அதன் முடிவுகள் கூட இன்னும் வரவில்லை.

அது எப்படி இருக்கும் என்ற எண்ணமோ, கவலையோ கூட இல்லாமல், மக்கள் பிரச்சினைக்கு நேரடியாக தளபதி ஸ்டாலின் அவர்கள் களம் இறங்கி விட்டிருக்கின்றார்.

இதெல்லாம் என்னத்துக்கு? தேர்தல் நேரத்தில் ஓட்டுக்கு 200 ரூபாய் கொடுத்தால், அதை கவ்விக்கொண்டு வந்து வாக்களிக்க சிலர் தயாராய் இருக்கின்றார்கள். அதை வைத்து வெற்றி பெற்றுவிடலாம் என்று அதிமுக எண்ணியிருக்கலாம். அதேப்போன்று, தேர்தல் வரும் நேரத்தில் மட்டும் கடைசி இரண்டு மாதம் களமாடி பத்திரிக்கைகள் துணையுடன் வெற்றியை ஈட்டிடலாம் என்று சில திடீர், குபீர் உணர்வாளர்களைக் கொண்டிருக்கும் கட்சிகள் எண்ணியிருக்கலாம்...

ஆனால் திமுக தேர்தல் வெற்றியை மட்டுமே கருத்தில் கொண்டு செயல்படும் கட்சி அல்ல, இது எப்பவுமே மக்களுக்காக, மக்களோடு, மக்கள் மன்றத்தில் நின்று போராடக்கூடிய மக்கள் இயக்கம், என்பதை தளபதி ஸ்டாலின் அவர்கள் மீண்டும் ஒரு முறை மக்களுக்கு நினைவுபடுத்தி விட்டு, தன் பணிகளை தொடர ஆரம்பித்து விட்டார். ஓட்டுக்கு நோட்டுக் கிடையாது என்பதையும் அவர் திட்டவட்டமாக அறிவித்து செயலாற்றுகின்றார்...

ஆகையால் இப்பொழுது உண்மையான திமுக தொண்டர்களும், நெஞ்சை நிமிர்த்தி மக்கள் மன்றத்தில் உலா வருகின்றனர். தேர்தல் நேரத்தில் அனைத்து தொகுதிகளிலும் தலையில் முக்காடு போட்டுக்கொண்டு, பதுங்கிப் பதுங்கி நோட்டுக்கொடுக்க களமாடிய அதிமுகவினர், இப்பொழுது குற்றவாளிகளைப் போன்று தலை கவிழ்ந்தே செல்கின்றனர்.

திமுகவை கம்பீரமாக வழி நடத்துகின்றார் தளபதி...

தமிழக மக்களே நீங்களும் வாருங்கள் எங்களோடு...

தமிழகமும், தமிழர்களும் கம்பீரமாக பீடு நடை போடலாம்....!!!

தளபதி ஸ்டாலின் பிரச்சாரம் சரியான வழியில் செல்கிறதா???!!!

நாடாளுமன்றத்திற்காக நடைபெறும் தேர்தல் பிரச்சாரங்களில், திமுகவின் வருங்கால தலைவரும், இன்றைய பொருளாளரும், தமிழக பிரச்சார களத்தில் ஜெயலலிதாவின் கவுண்ட்டர் பார்ட் ஆக திமுகவின் சார்பில் பிரச்சாரத்தை முன்னெடுத்துக்கொண்டிருக்கின்றவருமான தளபதி ஸ்டாலின் அவர்கள்....

மத்திய அரசு சார்ந்த செயல்பாடுகள் அல்லது திட்டங்கள் பற்றியோ, மத்தியில் இப்பொழுது ஆண்டு கொண்டிருக்கும் காங்கிரஸ் அல்லது ஆளத்துடிக்கின்ற பாஜக பற்றிய விமர்சனங்களையோ அதிகம் பரப்புரை செய்யாமல் இன்னமும் ஜெயலலிதா ஆட்சியைப் பற்றியே அதாவது மாநில பிரச்சினைகளை முன்வைத்தே பிரச்சாரம் மேற்கொள்வது சரியா?

இது தான் இன்றைக்கு திமுகவின் எதிர்நிலை நிலைப்பாடு கொண்ட கட்சிகள், மனிதர்கள், ஊடகங்களின்  கேள்வி!

மேலோட்டமாகப் பார்க்கும் போது, இளைஞர்களும், நடுநிலையாளர்களும்....  இது நியாயம் தானே? மத்திய அரசினை தேர்ந்தெடுப்பதற்கான தேர்தலில் இவர் ஏன் மாநிலப் பிரச்சினைகளைப் பற்றிப் பேசி ஜெயலலிதாவுக்கு எதிராக வாக்குகளைத் திரட்டுகிறார் என்று எண்ணக் கூடும்? 

அப்படி அவர்கள் எண்ண வேண்டும் என்பது தான் அதிமுக மற்றும் பாஜக ஆதரவு ஊடகங்களின் நோக்கமே!!

ஆனால் இதை நாம் பார்க்க வேண்டிய கோணமே வேறு!

சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு இந்தியா குடியரசு ஆன பிறகு மத்தியில் தொடர்ந்து ஆட்சி செய்து வந்த காங்கிரஸ், ஒரு கட்டத்தில் அதிகார பலப்பிரயோகம், ஊழல், குறிப்பிட்ட நபர்களிடம் மட்டுமே குவிந்திருக்கும் பதவிகள், நாட்டை வளர்ச்சிப்பாதையில் முன்னெடுக்காத பொறுப்பற்ற தன்மை, தங்களிடம் இருக்கின்ற பொறுப்பைப் பற்றிய உண்மையான மதிப்பீடு இல்லாத தன்மை....

என்று இந்தியாவையே ஒரு வித மந்த நிலைக்கு கொண்டு வந்து விட்டிருந்தது. மேலும் மத்திய அரசின் திட்டங்கள் ஒரு சில குறிப்பிட்ட மாநிலங்களுக்குள்ளாகவே அதுவும் வட மாநிலங்களிலேயே குவிக்கப்படுவதும், செயல்படுவதும் என்று செயல்பட்டு, நாட்டின் பல மாநிலங்களில் வறட்சியும், வேலைவாய்ப்பின்மையும் பெருகி, பல மாநிலங்கள் தீவிரவாதிகளின் கைகளுக்குச் செல்வதுமான ஒரு குழப்பநிலை உருவாக ஆரம்பித்தது. 

இந்த நிலையில் காங்கிரஸுக்கான மாற்று என்ற வகையில் இயல்பாகவே நாடும், நாட்டு மக்களும் சிந்திக்க ஆரம்பித்ததன் விளைவு இன்னொரு தேசியக் கட்சிக்கான தேடலாக உருவெடுத்தது. 

இடையில் எமர்ஜென்ஸிக்குப் பிறகு, காங்கிரஸை வீழ்த்துவது ஒன்றே நோக்கம் என்ற வகையில் மிக விரைவாக உருவான ஜனதா கட்சியும்..., அது உருவான நோக்கம் நிறைவேறியவுடன் அதே வேகத்தில் சிதறுண்டும் போனது! 

இதற்கு இடையில் தான் நாட்டை இந்து ராஜ்ஜியமாக மாற்ற முயன்று கொண்டிருந்த இந்து மதவாத அமைப்பான ஆர் எஸ் எஸ், ஆசியுடன்,  பாஜக என்ற தேசியக் கட்சி அதன் சார்பாக முன்னெடுக்கப்படுகின்றது. 

மத்திய காங்கிரஸ் அரசின் மாற்றாந்தாய் மனப்பான்மையால்.....  இதில் காங்கிரஸ் என்று குறிப்பாக நாம் குற்றம்சாட்ட முடியாதபடிக்கு, எந்தக் கட்சியைச் சார்ந்த வட இந்திய தலைவர்களுமே, தாங்கள் சார்ந்த ஒரு சில வட இந்திய மாநிலங்களுக்கு மட்டுமே மத்திய அரசின் அனைத்து நிதி உதவிகளையும், நலத்திட்டங்களையும் கொண்டு செல்வதில் முனைப்புக் காட்ட, தென்னிந்திய மாநிலங்கள் பெருமளவில் மத்திய அரசால் புறக்கணிக்கப்பட்டே வந்தன. 

இதற்கான சிறந்ததொரு தீர்வாகத்தான் திமுக, “மாநிலத்தில் சுயாட்சி, மத்தியிலே கூட்டாட்சி” என்ற தத்துவத்தை முன்னெடுத்து, அதை மத்திய அரசு நிறைவேற்றுவதற்கான தனது கோரிக்கைகளையும் அழுத்தங்களையும் தீவிரப்படுத்தியது. 

இதற்கான முதல்படியாக மத்தியில் காங்கிரஸ் தவிர்த்து பல்வேறு பிராந்தியக் கட்சிகள் உள்ளடக்கிய கூட்டணி ஆட்சியை கொண்டு வரும் முயற்சியில் திமுக களமிறங்கி அதில் முதல் வெற்றியை 1989 ஆம் ஆண்டு திரு. வி.பி.சிங் அவர்கள் தலைமையிலான தேசிய முற்போக்குக் கூட்டணி ஆட்சியை அமைத்ததன் மூலம் பெற்றது. 

அப்படிப்பெற்ற தனது முதல் வெற்றியினைப் பயன்படுத்தி மத்திய அரசு கல்வி மற்றும் வேலை வாய்ப்புக்களில் பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களுக்கான இட ஒதுக்கீடாக 28 சதவிகிதத்தையும் திமுக அப்பொழுதே சாத்தியமாக்கியது. 

ஆனால் இத்தனைக் காலம் பலனடைந்த காங்கிரஸ் சும்மாயிருக்குமா? இந்த பிராந்தியக் கட்சிகளின் கூட்டணி ஆட்சி முறையை எல்லா இடங்களிலும் இருக்கின்ற சுயநல அரசியல்வாதிகளின் துணை கொண்டு முறியடித்தது. 

அதனால் மீண்டும் காங்கிரஸ் ஆட்சியும்... அதன் எதேச்சாதிகாரமான போக்கும் ஏற்பட, மக்களோ முந்தைய கூட்டணி ஆட்சியின் பலனை விரும்பியவர்களாகவும், அதே சமயம் ஒரு நிலையான ஆட்சியினையும் விரும்புவதைப் புரிந்து கொண்ட திமுகழகம்....

1999 ஆம் ஆண்டு இன்னுமொரு தேசியக் கட்சியான பாரதிய ஜனதா கட்சியுடன் கூட்டணி கண்டு, மத்தியில் அந்த தேசிய கட்சியின் தலைமையில் பல்வேறு பிராந்தியக் கட்சிகளின் கூட்டணி ஆட்சியை அமைத்தது. மத்திய அரசில் தனது பங்களிப்பை நிறுவ பல்வேறு வழிகளில் முயன்றும், அது 13 நாட்கள், 13 மாதங்கள் என்ற அற்பாயுளோடு முடிவுற்றிருந்த விரக்தியில் இருந்த பாஜக, தனது தேசிய கட்சி பந்தாவை எல்லாம் தூக்கியெறிந்து விட்டு, தன் தலைமையிலான பிராந்திய கட்சிகள் அங்கம் வகிக்கும் தரமான கூட்டணி ஆட்சிக்கு திமுக முன்னெடுத்த அனைத்து குறைந்த பட்ச செயல்திட்டத்திற்கும் ஒத்துக்கொண்டு வந்தது. 

பாரதிய ஜனதா இந்தியாவில் இந்து ராஜ்ஜியத்தை நிறுவ எண்ணுகின்ற ஒரு இந்து மதவாதக் கட்சி எனினும், அன்றைய தேதியில் ஒரு தேசிய கட்சியின் தலைமையிலான பிராந்திய கட்சிகளின் கூட்டணி ஆட்சி அமைப்பதே நிலையான ஆட்சிக்கு வழி வகுத்து மத்திய அரசு அளவில் கூட்டணி ஆட்சியும் அதன் பலனாக நாட்டின் எல்லா பிராந்தியங்களுக்குமான பலன்களும் நியாயமாக பகிர்ந்தளிக்கப்படும் ஏற்பாடும் என்பதையும் கணக்கிட்டு, திமுக பாஜகவுடன் கூட்டணி அமைத்தது. 

அப்படி பாஜகவுடன் கூட்டணி அமைத்தாலும் அக்கட்சி தனது கொள்கைகளை முன்னெடுத்து எந்தவொரு சிறு கொள்கை சார்ந்த முடிவுகளையும் மத்திய அரசு அளவில் எடுத்துவிட முடியாதபடிக்கு, ஒரு குறைந்தபட்ச செயல் திட்டத்துடன் கூடிய கொள்கையுடன் அந்த கூட்டணி ஆட்சி நிறுவப்பட்டது. அதன் காரணமாக இன்றைக்கு பாஜக வெளியிட்டிருப்பது போன்று தனியாக தங்கள் கட்சிக்கு என்று ஒரு தேர்தல் அறிக்கையாக இல்லாமல், அக் கூட்டணியில் பங்கேற்றிருக்கும் அனைத்துக் கட்சிகளின் அடிப்படைக் கொள்கைகளுக்கும் பங்கம் இல்லாமல், சில கட்சிகளின் பிரச்சினைக்குறிய கொள்கைகளை புறம் தள்ளிவிட்டு அனைவரும் முழுமனதுடன் ஏற்றுக்கொள்ளத் தக்க விடயங்களை மட்டும் முன்னெடுக்கும், தேர்தல் அறிக்கையை கூட்டாக தயாரித்து அதைத்தான் வெளியிட்டனர். 

1999 இல் அப்படி ஒரு தெளிவான வழிகாட்டுதலின் படி உருவாக்கப்பட்ட தேசியக் கட்சி ஒன்றின் தலைமையிலான, பிராந்தியக் கட்சிகள் அங்கம் வகிக்கின்ற ஒரு கூட்டணி ஆட்சி முறை தான் இன்று வரையிலும் அதாவது 15 ஆண்டுகளாக தொடர்ந்து மத்திய அரசு அளவில் நடந்து வருகின்றது. 

இதில் முதல் ஐந்து ஆண்டுகளில் பாஜக தலைமையிலும், அடுத்த பத்து ஆண்டுகள் காங்கிரஸ் தலைமையிலும் நடைபெற்ற மூன்று ஆட்சிகளிலுமே திமுக பங்கேற்று இருக்கின்றது. 

இந்த மாதிரியான கூட்டணி ஆட்சி என்பது முதலாவதாக..... ஸ்திரத்தன்மை வாய்ந்தது என்பதை தொடர்ந்து மூன்று ஆட்சிகளின் மூலம் நாட்டிற்கும், நாட்டு மக்களுக்கும், உலகிற்க்கும் எடுத்துக்காட்டப்பட்டிருக்கின்றது. 

இரண்டாவதாக, ஒரு தேசியக் கட்சியானது தனது பலம் வாய்ந்த தலைவர்களின் தன்னிச்சையான முடிவுகளுக்கு தலை வணங்காமலோ, தனது கட்சியின் பொதுவாக அனைத்துத் தரப்பு மக்களாளும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத சில கொள்கைகளை அமல்படுத்திட இயலாமலோ...  நாட்டின் அனைத்து தரப்பு மக்களுக்கும் பலனளிக்கக் கூடிய, எவருக்கும் பாதிப்புகள் ஏற்படுத்திட இயலாத வகையில் ஆட்சி நடத்தப்பட்டிருக்கின்றது.

மூன்றாவதாக, ஒரு நாட்டின் வளர்ச்சி என்பது அந்த நாட்டின் அனைத்து பிராந்தியங்களிலும் சமமாக பிரதிபலிப்பது ஒன்றே நாட்டின் ஒட்டுமொத்த வளர்ச்சி விகிதத்தை அதிகரிக்கும் என்பதையும், அப்படி நடைபெறாத போது தான் நாட்டில் பிரிவினை வாதமும், தீவிரவாதமும் தலை தூக்குகின்றது என்பதையும் புரிந்து கொண்டு, இந்த 15 ஆண்டுகளின் அனைத்து பிராந்தியங்களுக்கும் மத்திய அரசின் நிதி மற்றும் திட்டங்கள் என்று அனைத்துமே நியாயமான வகையில் பகிர்ந்தளிக்கப்பட்டிருக்கின்றன. 

அதன் பொருட்டே, 1999 வரையிலு தொழில் துறையைப் பொறுத்தவரை மத்திய அரசின் எந்தவொரு சிறு பலனையும் அனுபவித்திராத தமிழகம், அதே ஆண்டு இந்தியாவுக்கு வந்த 70 ஆயிரம் கோடி வெளிநாட்டு முதலீடுகளில் கிட்டத்தட்ட சரிபாதியை தமிழகத்திற்கு கிடைக்க வழி வகை செய்தது. 

அதன் பொருட்டே 2000 ஆம் ஆண்டு முதல் தமிழத்தின் தொழிற்துறை ஜெட் வேகத்தில் முன்னேற ஆரம்பித்தது. அது வரையிலும் தமிழகம் கண்டிராத நான்கு வழிச் சாலைகளும், அகல ரயில் பாதைகளும், எண்ணற்றை புதிய ரயில்வே வழித்தடங்களும், பெரிய பெரிய தொழிற்சாலைகளும், மத்திய பல்கலைக் கழகங்களும், ஆராய்ச்சி மையங்களும், பறக்கும் சாலைகளும், மெட்ரோ ரயில் திட்டங்களும், உயர்நிலை மேம்பாலங்களும், கடல் நீர் குடிநீராக்கும் திட்டங்களும், கூட்டுக் குடிநீர் திட்டங்களுக்கான மத்திய அரசின் உதவிகளும்....

என்று கடந்த 15 ஆண்டுகளில் மத்திய அரசின் மூலம் தமிழகம் பெற்ற பலன்கள் ஏராளம்.  67 வருட கால சுதந்திர இந்தியாவில் தமிழகத்திற்கு மத்திய அரசின் மூலமாக கிடைத்திட்ட நிதி மற்றும் திட்டங்களில் ஏறத்தாழ 70 சதவிகிதத்திற்கும் கூடுதலாக இந்த 15 ஆண்டுகளில் தான் தமிழகத்திற்குக் கிடைத்திருக்கின்றது. 

ஆகவே இந்திய அளவிலான மத்திய அரசைப் பொறுத்தவரை ஒரு தேசியக் கட்சியின் தலைமையில் அமைகின்ற, முக்கிய பிரச்சினைகள் அனைத்திலும் மூக்கை நுழைத்து நாட்டின் ஸ்திரத்தன்மைக்கு குந்தகம் விளைவித்திராத  பிராந்தியக் கட்சிகள் அங்கம் வகிக்கின்ற மத்திய அரசு அமைவது தான் தமிழகம் போன்ற அனைத்து பிராந்தியங்களுக்கும் பயனுள்ளதாக அமையும். 

அந்த வகையில் வரும் பாராளுமன்ற தேர்தலில் திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்திற்கு கிடைக்கின்ற அதிகப்படியான எம் பிக்கள் என்பது, மத்தியில் எந்த கட்சியின் தலைமையில் ஆட்சி அமைந்தாலும், அந்தக் கட்சியின் சுயத்தை விட்டுக் கொடுத்து நாட்டின் எந்தத்தரப்பு மக்களுக்கும் பாதிப்பில்லாத அதே சமயம், தமிழகத்திற்கு மத்திய அரசு சார்ந்த அடுத்தடுத்தக் கட்ட தொலை நோக்குத் திட்டங்களை எந்தத் தொயுவும் இல்லாம் கொண்டு வர வழி வகுக்கும். 

அதே சமயம் அதிமுகவுக்கு ஆதரவாக கிடைக்கின்ற கூடுதல் எம் பிக்கள் என்பது நாம் ஏற்கனவே 1998 இல் கண்டது போன்று நாட்டில் ஸ்திரமான ஆட்சியை அமைக்க உதவாது என்பதும், எப்பொழுதுமே சண்டைக் கோழியாகவும், சுயநலமாகவுமே சிந்திக்கின்ற ஜெயலலிதாவால் தமிழ்கத்திற்கும் மத்திய அரசின் பலன்கள் பெரியதாக கிட்டிவிடாது என்பதையும், இப்பொழுதே அந்த அம்மா தானே பிரதமர் என்ற வகையில் முன்னெடுப்பது, தன் உயரம் தெரியாமல் புதிதாக அமையவிருக்கின்ற மத்திய அரசில் குழப்பத்தை விளைவிப்பதாகவுமே அமையும் என்பதையும்....

கணக்கில் எடுத்துக்கொண்டு, திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்திற்கு கிடைக்கின்ற ஒவ்வொரு கூடுதல் எம்பியும் மத்தியில் ஒரு நிலையான ஆட்சி அமையவும், அந்த ஆட்சியின் மூலம் தமிழகத்திற்கு மத்திய அரசின் திட்டங்கள் அனைத்தும், எந்த தொய்வும் இன்றி முழுமையாகவும், கூடுதலாகவும் கிடைக்க வழி வகுக்கும் என்பதையும் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். 

இந்த உண்மையை கடந்த 15 ஆண்டுகளில் திமுக நிரூபித்தும் காட்டியிருக்கின்றது. அதே சமயம் இருக்கின்ற இரண்டு முக்கிய தேசியக் கட்சிகளுமே பிராந்தியக் கட்சிகளுடன் அங்கம் வகிக்கும் மத்திய ஆட்சியை விரும்பவில்லை என்பதையும், தனது பழைய எதேச்சாதிகாரமான ஆட்சி முறையையே மீண்டும் மீட்டெடுக்க விழைகின்றன என்பதையும் நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். 

அதற்கு இடையூராக இருக்கின்ற திமுக போன்ற தொலைநோக்கு சித்தாந்தங்கள் கொண்ட கட்சிகளை அப்புறப்படுத்திட வேண்டும் என்பதிலும் அதிக அக்கரையுடன் செயல்படுவதையும் நம்மால் உணர முடிகின்றது. கடந்த 5 ஆண்டுகளில் காங்கிரஸின் துணைத் தலைவர் ராகுல் காந்தி ஒரு முறை கூட திமுக தலைவர் கலைஞர் அவர்களை சென்னை வரும் போது நேரில் சந்தித்திடவில்லை என்பதையும், அக் கட்சிக்கு திமுக மேல் இருக்கின்ற வன்மத்தை, அதாவது தங்கள் எதேச்சாதிகார ஆட்சிக்கு வேட்டு வைத்த திமுக மீதிருக்கும் கோபத்தையும் நாம் இங்கே கவனத்தில் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். 

இந்த விடயத்தில் காங்கிரஸும் பாஜகவும் ஒரே நேர்க்கோட்டில் தான் பயணிக்கின்றன. ஆகவே இரண்டு கட்சிகளுக்குமே திமுகவை அப்புறப்படுத்துவது என்பது தான் உவப்பான விடயமாகும். திமுக அப்புறப்படுத்தப்பட்டாலே, தேசிய அளவில் பல முக்கிய பிராந்தியக் கட்சிகளை ஒருங்கிணைப்பது என்பது சாத்தியமில்லாமல் போய், மீண்டும் தேசியக் கட்சிகளின் தனிப் பிடியில் இந்தியா வந்துவிடும் (மக்கள் சலித்துப் போய் மீண்டும் தேசியக் கட்சிகளிடம் சரணடைந்துவிடுவார்கள்) என்ற நப்பாசையில் தான் அவ்விரு தேசியக் கட்சிகளும் காய்களை நகர்த்துகின்றன. 

ஆனால் இவற்றையெல்லாம் மீறி தமிழக மக்களின் அமோக ஆதரவு திமுகவுக்கு இருக்குமேயானால், இந்திய அளவில் தமிழகத்தின் வளர்ச்சி என்பது தடையில்லாததாகவும், இன்னும் வேகமானதாகவும் அமையும் என்பதில் மாற்றுக்கருத்து இல்லை. அதனால் தான் திமுக பொருளாளர், திரு. ஸ்டாலின் அவர்கள், மத்திய அரசுக்கான தேர்தலாக இருந்தாலும், அதில் திமுக அங்கம் வகிக்கின்ற வகையில் இருந்தால் தான் தமிழகத்திற்கு பலன் என்கின்ற வகையில் கூடுதல் வெற்றிக்காக வியூகங்களை வகுத்து அதற்கேற்றாற் போல இங்கே பிரச்சாரங்களை முன்னெடுக்கின்றார். 

இங்கே திமுகவின் போட்டியாளரே அதிமுக தான் என்கின்ற போது, தன்னுடைய பாணங்களை பாஜக மற்றும் காங்கிரஸ் மீது வீசி விரயமாக்க அவர் விரும்பவில்லை. ஆனால் ஊடகங்கள் அதைத்தான் விரும்புகின்றன. ஸ்டாலின் பாணங்களை சந்தைக்காமலேயே ஜெயலலிதா வெல்ல வேண்டும் என்று அவை விரும்புகின்றன. ஆனால் தன்னுடைய இலக்கு எது என்பதை தெளிவாக புரிந்துகொண்டு அதைத் தெள்ளத் தெளிவாக தகர்த்தெறிந்து வந்து கொண்டிருக்கின்றார் தளபதி ஸ்டாலின் அவர்கள்.

இரண்டு தேசியக் கட்சிகளுக்கும் ஆதரவாகத்தான் அனைத்து ஊடகங்களும் செயல்படுகின்றன. அந்த ஊடகங்களின் பொய்ப்பரப்புரைகளுக்கு மயங்கி திமுகவின் மேல் சில இளைஞர்களும், நடுநிலையாளர்களும் வெற்றுப்பை மனதில் ஏற்றிக்கொண்டு, இப்பொழுது ஜெயலலிதாவை அரியணையில் ஏற்றியது போன்ற பெரும் தவறை மீண்டும் மீண்டும் செய்து, தமிழகத்தை படுகுழியில் தள்ளாமல், இந்தக் கட்டுரையில் சொல்லப்பட்டிருக்கின்ற கருத்துக்களை உள்வாங்கி தெளிவாகச் சிந்தித்தால், நிச்சயம் ஒவ்வொரு தமிழக வாக்காளரும் திமுகவுக்கு ஆதரவாகத்தான் வாக்களிக்கும் முடிவை எடுக்க வேண்டியிருக்கும். 

சிந்திப்பீர்....   செயல்படுவீர்....!!

 

 

ஆதலால் "வாருங்கள் தளபதியாரே..... பதவி ஏற்க”!!!

தமிழக அரசியலை..., ஆட்சி பீடத்தை... அடுத்த 20 ஆண்டுகளுக்கு ஆக்கிரமிக்கப் போகும் புதிய தலைமுறை அரசியல்வாதிகளை இனம் காணும் ஒரு நேர்மையான அலசல் தான் இந்தப் பதிவு.  வேறு எந்த விதமான சார்பு நிலையோ, உள்குத்தோ. நுண்ணரசியலோ இதில் இல்லை என்று அடித்துக் கூவு(று)கிறேன்.

இந்தியா குடியரசு ஆன பிறகு, கடந்த 60 ஆண்டுகால தமிழக அரசியல் வரலாற்றை உற்று நோக்கினால், வெறும் ஐந்து பேர் மட்டுமே (இதில் ஜானகி, ஓ.பி.எஸ் இவர்களை சேர்க்கவில்லை)  'முதல்வர்' பதவியை ஆக்கிரமித்துக் கொண்டிருந்திருக்கின்றார்கள். சொல்லப் போனால் அடுத்த ஐந்து ஆண்டுக்கான போட்டியில் கூட இந்தப் பட்டியலில் இருந்து தான் இருவர், முதல் இரண்டு ரேங்க்கில் இருக்கிறார்கள். 

கடந்த 60 ஆண்டுகளில் தமிழகத்தில் பல்வேறு துறைகளின் வளர்ச்சி, மக்களின் வாழ்வாதாரம், சூழ்நிலை, இன்னபிற எல்லாம் உயர்ந்திருக்கிறதா? அல்லது தாழ்ந்திருக்கிறதா? என்று பார்த்தால், இந்தியாவின் மற்ற மாநிலங்களோடு ஒப்பிடும் போது உடனடியாக மோசம் என்றும் கூறிவிட முடியாது, அதே சமயம் அடித்துப் பிடித்து உடனடி நற்சான்றிதழும் அளித்து விட முடியாது என்பது தான் நிதர்சனம். 

ஆக தமிழக மக்கள் அனைவருக்குமே கொஞ்சம் அலுப்பு தட்டியிருக்கிறது. ஏதோ ஒரு மாற்றம் தேவைப்படுகிறது....

கொஞ்சம் இளமையாக..., சுறுசுறுப்பாக..., நீண்ட ஆட்சி முறை அனுபவம் உள்ளவராக..., படிப்படியாக எல்லா நிலைகளையும் கடந்து அந்தந்த நிலைகளில் அனுபவம் பெற்றவராக...,  இதுவரை கொடுக்கப்பட்ட பொறுப்புகளை முழுமையாகவும், திறமையாகவும், மக்கள் பாராட்டும் படியாகவும், ஊழல் குற்றச்சாட்டு எதுவும் இதுவரை எழாத வகையில் செயல்பட்டிருப்பவராகவும்..., மக்களோடு மக்களாக கீழிறங்கி.. திட்டங்களை குறித்த காலத்திற்கு முன்னதாகவே நிறைவேற்றும் சாதுர்யம் கொண்டவராகவும்..., மக்கள் பிரதிநிதிகள் சபையில் தன் துறை சார்ந்த கேள்விகளுக்கு புள்ளி விபரங்களுடன் உடனுக்குடன் பதில் சொல்லும் ஆற்றல் பெற்றவராகவும்..., எதிர்க்கட்சியினரை வார்த்தைகளால் நோகடிக்காமல் தனிநபர் தாக்குதலின்றி பேசும் தன்மை கொண்டவராகவும்.... இப்படியே இதே ரீதியிலான இன்னும் பல 'வும்' முக்கு சொந்தக்காரராக...

....தள்ளாட்டமின்றி..., சுறுசுறுப்புடன் நடக்ககூடிய, ஓடக்கூடிய ஒருவர் முதல்வரானால் எப்படியிருக்கும்?! என்ற ஏக்கம் தமிழக மக்கள் அனைவருக்குமே வந்திருப்பது உண்மை தான்.

இது தான் சரியான தருணம்! நடந்து முன்னேறிக் கொண்டிருக்கும் தமிழகத்தை, படிகளில் ஏற்றி மேலே கொண்டுவரும் சக்தி கொண்ட ஒருவரை முதல்வராக அடையாளம் காணவேண்டிய காலகட்டத்தில் தான் இப்பொழுது தமிழக தமிழர்களான நாம் நின்று கொண்டிருக்கிறோம். 

சரி இப்படிப்பட்ட ஒருவரை தேர்ந்தெடுக்கும் போட்டிக் களத்தில் தமிழகத்தைப் பொறுத்தவரை இன்றைய நிலையில் யார் யார் இருக்கிறார்கள் என்று பார்த்தோமானால்...

இன்றைய நிலையில் இந்தப் போட்டியில் சில முக்கியமான கட்டங்களை தாண்டி, ஆட்டத்தில் இருப்பதாக மக்களால் உணரப்படுகிறவர்கள் இருவர் மட்டுமே.... 

ஒருவர் தளபதி மு.க. ஸ்டாலின்....  மற்றொருவர் கேப்டன் விஜயகாந்த். 

இந்த ஆட்டத்தில் மிக முக்கிய போட்டியாளராக இருந்திருக்க வேண்டிய வைகோ, ஏதோ ஒரு பிடிவாதத்தில் தன்னைத்தானே புதை குழிக்குள் சிக்க வைத்துக் கொண்டு தனக்கும், தன்னைச் சார்ந்தவர்களுக்கும், ஏன் அடைய விரும்பிய ஒரு லட்சியத்திற்கு கூட விடியலை பகல் கனவாகவே மாற்றி வைத்திருக்கிறார். பல நாட்டு அறிஞர்களின் புத்தகங்களையும், தத்துவங்களையும் கரைத்துக் குடித்திருக்கும் வைகோ, சுயநலமின்றியும் நிறைய நிதானத்துடனும் செயல்பட்டிருந்தால்...., இன்று வெற்றிக் கோட்டையின் நுழைவாயிலில் முதல் ஆளாக நின்றிருந்திருந்திருக்கக் கூடும்!

மேற்சொன்ன இருவரை தவிர்த்து வருங்கால இளம் தலைமுறை தமிழக முதல்வர் போட்டியில் 'நானும் ரௌடி தான்' ஸ்டைலில், சக போட்டியாளராக களத்தில் நிற்கின்றவர்கள் என்று பார்த்தோமானால்...,

தமிழருவி மணியன், டாக்டர் அன்புமணி ராமதாஸ், சீமான், கனிமொழி, உதயகுமார், நடிகர் விஜய், சரத்குமார், ஜி.கே. வாசன், கார்த்திக் சிதம்பரம்,  ... இப்படியாக சொல்லும் போதே வாயை மூடிக்கொண்டு சிரிக்கும்படியான பட்டியல் தான் நினைவுக்கு வருகிறது!

எனவே இன்றைய நிலவரத்தை வைத்துப் பார்த்தோமானால், ஸ்டாலின் மற்றும் விஜயகாந்த் இருவர் மட்டுமே, அடுத்த 20 ஆண்டுகளுக்கு தமிழக முதல்வர் பதவியை ஆக்கிரமிக்கப் போகும் போட்டிக் களத்தில் நிற்கிறார்கள். மேற்சொன்ன பட்டியலில் இருந்தோ அல்லது புதிதாக முளைத்தோ ஓரிருவர் வருங்காலத்தில் (இன்னும் 5 வருடத்தில்) இந்தப் போட்டிக்கு தகுதியானவர்களாக வருவார்களேயானால், அது ஆரோக்கியமான தமிழக அரசியலுக்கு வழிவகுக்கும் என்றே நினைக்கிறேன்.

சரி இப்பொழுது உள்ள போட்டியாளர்களில் முதலாவதாக விஜயகாந்த் ஐ பார்ப்போம்....

தமிழக வாக்காளர்களில் பெறும்பான்மையானவர்கள், கலைஞர் மற்றும் ஜெயலலிதாவிற்கு மாற்றாக ஒரு பலம் வாய்ந்த தலைமையை எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்த போது, வாராது வந்த மாமணி போல் வந்தவர் தான் விஜயகாந்த். 2006 சட்டமன்ற தேர்தலில் அனைத்து தொகுதிகளிலும் சேர்த்து சராசரியாக எட்டு சதவிகித வாக்குகளைப் பெற்று, அவர் மட்டும் ஒரு தொகுதியில் வெற்றி பெற்றார்.

அது வரை எல்லாமே சரியாகத்தான் போய்க்கொண்டிருந்தது. அதன் பிறகு அடுத்த அடிக்கு அவர் முன்னேறினாரா என்று கேட்டால் அவரே கூட இல்லை என்று தான் சொல்வார். ஒரு மாற்று சக்தியாக தமிழக மக்களால் இனம் காணப்பட்ட விஜயகாந்த், எப்பொழுது அதிமுகவுடன் கூட்டணி சேர்ந்தாரோ? அப்பொழுதே, “சற்றே விலகியிரும் பிள்ளாய்” என்று தமிழக மக்கள் சொல்லுகின்ற நிலைக்கு வந்துவிட்டிருந்தார்...

ஆனால் அது ஒரு இடைக்கால யுக்தி மட்டுமே, என்று எண்ணி மற்றுமொரு வாய்ப்பு அவருக்கு கொடுக்கலாம் என்று மக்கள் நினைத்திருந்தால் கூட அதற்கு சற்றும் இடம் தராமல், வரும் தேர்தலில் ருசி கண்ட பூனையாக கூட்டணி பேரத்தினை கூச்சநாச்சமின்றி எதிரெதிர் துருவங்களைச் சேர்ந்த அனைத்து முக்கிய கட்சிகளுடனும் தற்பொழுது நடத்திக் கொண்டிருக்கின்றார்.

இப்பொழுது கூட சென்ற தேர்தலில் தான் பெற்ற வாக்கு சதவிகிதத்தைப் பற்றி மட்டுமே பேசுகிறாரே தவிர, வரும் தேர்தலில் தன் கட்சிக்கு கூடுதலாக இவ்வளவு வாக்குகள் கிடைக்கும் என்று பேசவில்லை. தன் கட்சி சார்பாக தனக்கு கிடைத்த சட்டமன்ற உறுப்பினர் பதவியை கொஞ்சம் கூட மதிக்காமல் முதல் ஐந்து ஆண்டுகளில் ஓரிரு முறை மட்டுமே சட்டசபைக்கு சென்றுள்ளார்.

கேட்டால் எம்.ஜி.ஆர், கலைஞர், ஜெயலலிதா இவர்கள் எல்லாம் இதே தவறை செய்யவில்லையா? என்று கேட்பார். உண்மை தான். அவர்கள் யாருமே முதல் முறை எம்.எல்.ஏ ஆன போது இந்த தவறை செய்யவில்லை. மேலும், குறைந்த பட்சம் அவர்கள் கட்சிக்காரர்களாவது ஒத்துக் கொள்ளும் வகையில் அதற்கான ஒரு நியாயத்தை கற்பித்துச் சொன்னார்கள். ஆனால் விஜயகாந்த் அப்படி என்ன சாதித்து விட்டதாக நினைத்துக் கொண்டு சட்டசபை செல்வதை தவிர்த்தார்? சரி ஒரு ஒழுங்கான எதிர்க்கட்சி தலைவராகவாவது நடந்து கொண்டாரா? ஜெயலலிதா செய்வதைப் போல் ஒரு எதிரிக் கட்சி தலைவராகத்தான் இதுவரை நடந்து கொண்டிருக்கிறார்!

இவர் செய்ததை எல்லாம் தான் ஏற்கனவே ஜெயலலிதா செய்து கொண்டிருக்கிறாரே! அந்த இருவருக்கும் மாற்றாகத்தானே மக்கள் இவரைப் பார்த்தார்கள். அவர்களில் ஒருவர் செய்வதையே இவரும் செய்தால் மாற்றத்தை விரும்பும் மக்கள் எங்கனம் மீண்டும் இவரை ஆதரிப்பார்கள்? சரி எம்.ஜி.ஆர். -ன் பிரதிபிம்பமாக தன்னை காட்டிக்கொள்ள விரும்பும் இவர், அவரைப் போன்ற மேடை நாகரீகத்தையோ, கட்சித் தொண்டர்களிடமுமான அணுகுமுறையையோ கடைபிடிக்கிறாரா? 

இதே ரீதியில் தனிப் பதிவே போடும் அளவிற்கு, விஜயகாந்த் தனது கட்சியின் வாக்கு வங்கியை அதிகப்படுத்துவதை தவிர்த்து வீழ்ச்சியை நோக்கி அழைத்துச் சென்ற விஷயங்களைப் பட்டியலிடலாம்.

ஆகவே... அடுத்த போட்டியாளரான ஸ்டாலினைப் பற்றி இப்பொழுது பார்க்கலாம். இந்தப் பதிவின் நான்காம் பத்தியை மீண்டும் ஒருமுறை படித்தாலே பாதி விஷயங்கள் விளங்கிவிடும். அடுத்த 20 வருடங்களுக்கான தகுதியான தமிழக முதல்வர் போட்டியின் முதலிடத்தில் இருப்பவர் இவர் தான் என்று! 

இதைப் படிக்கும் பொழுது இது ஒரு 'சார்புநிலை' வாதம் என்று எண்ணுபவர்கள், இந்த இடத்திற்கு தற்பொழுதைய நிலையில் வேறு ஒருவரை பொறுத்தி வாதிட்டால் பதில் கூற நானும் தயாராயிருக்கிறேன்.

 @ எமர்ஜென்ஸிக்கு முன்னதாகவே ஆரம்பித்து, சற்றேரக்குறைய 40 வருட கால முழுநேர அரசியல் அனுபவம்...

@ ஒரு புது கட்சியை ஆரம்பித்து நடத்துவது போல தி.மு.க வின் இளைஞர் அணியை ஆரம்பித்து, கட்டமைத்து, அதற்கென்று தனி அலுவலக கட்டிடம், அணிவகுப்பு, மாநாடு, இத்தியாதி, இத்தியாதி என்றெல்லாம் வளர்த்து, அதன் பொறுப்பாளர்கள் பலரும் ஆட்சிப் பொறுப்பிலும் பங்கேற்கும் நிலையினை ஏற்படுத்தி.... 

சுதந்திர இந்தியாவில் அறுபது ஆண்டுகால பழமையான பிராந்திய கட்சி இன்றைக்கும் மங்காத பொலிவுடன் அடுத்த தலைமுறைக்கான தலைவர்களை தேர்ந்தெடுத்து முக்கியஸ்தர்களின் வாரிசுகளுக்கு இடம் கொடுக்காமல் மீண்டும் ஒரு முறை புதிதாக கட்டமைத்து.... 

தான் சார்ந்த பேரியக்கம் தொய்வில்லாமல் செயல்படுவதற்கான காரணங்களில் மிக முக்கியமானது ஸ்டாலின் ஈன்றெடுத்து வளர்த்த அந்த இளைஞரணி தான் என்பதை தி.மு.க தலைவர் முதல் அடிமட்டத் தொண்டர்வரை எவரும் மறுப்பதற்கில்லை.

@ கட்சித் தலைவர் கலைஞரின் மகன் என்ற காரணத்தால் தான் இப்படி வளர்ந்தார் என்பவர்களுக்கு, கலைஞரின் மற்ற பிள்ளைகளுக்கு இப்படியொரு பொறுமையும், நிதானமும் இருந்ததில்லை என்று எண்ணிப்பார்க்க வேண்டும் என்ற வேண்டுகோளோடு... இப்பொழுது (அடுத்த முதல்வர் போட்டிக்கான) களத்தில் நிற்பவர்கள் எப்படி வளர்ந்தார்கள் என்பதைப் பற்றிய பதிவல்ல இது என்பதும் கூட என் பதில் தான்.

@ சென்னை மாநகர மேயராக பொறுப்பிலிருந்த போதாகட்டும், உள்ளாட்சித்துறை அமைச்சராக ஆற்றிய பணியாகட்டும், துணை முதல்வராக அனைத்து துறைகளிலும் தனது பங்களிப்பை சிறப்பாக வெளிப்படுத்திய பாங்காகட்டும், இதில் எங்குமே தாந்தோன்றிதனமாக நடந்து கொண்டதான குற்றச்சாட்டோ, ஊழல் போன்ற குற்றச்சாட்டுகளில் சிக்கிக் கொண்டதாக பேச்சோ அடிபடவில்லை. சென்னையில் கட்டிய மேம்பாலங்களில் ஊழல் நடந்ததாக ஜெயலலிதா வழக்குத் தொடர்ந்து, கட்டிய பாலங்களை உடைத்து பரிசோதித்தும் குற்றம் நிரூபிக்கப்படாமல் திருவாளர் பரிசுத்தமாக பரிமளித்தவர் தான் ஸ்டாலின் அவர்கள்.

@ வெளிநாட்டு தொழிற் குழும பிரதிநிதிகளுடன் கலந்துரையாடி, பெரிய பெரிய தொழிற்சாலைகளை தமிழகத்திற்கு கொண்டுவர அவர் காட்டிய ஆர்வம், அவர் ஆளுகையின் கீழ் தமிழகம் வந்தால் தொழில் துறையில் தமிழகம் தன்னிறைவடையும் என்பதை திட்டவட்டமாக உணர்த்துகின்றது. 

@ 'சிங்காரச் சென்னை' என்ற வார்த்தைப் பிரயோகத்தை பிரபலமாக்கிய அவர் ஆட்சிப் பொறுப்பேற்றால் கூவம் ஆற்றில் குட்டிக் கப்பல் ஓடலாம், மெட்ரோ ரயிலின் இரண்டாம் கட்டம் திட்டமிட்ட காலத்திற்கு முன்பே நிறைவேற்றப் படலாம்,.... இப்படியே இன்னும் பல 'லாம்' கள் சேர்ந்து சென்னை சொர்க்கமாக மாறுமா? மாறாதா? என்பதை... ஸ்டாலின் மனோநிலையை நன்கு அறிந்த சென்னை வாசிகளின் முடிவிற்கே விட்டு விடுகிறேன்! 

ஏனென்றால் கே.ஏ.கே. மறைவிற்குப் பின் நடந்த ஒரு தேர்தலில், ஆயிரம் விளக்கு தொகுதி வாக்காளர் என்ற முறையில் 'சோ' அவர்களிடம் பேட்டி கண்ட பொழுது, கருணாநிதியை முழுமையாக எதிர்த்தாலும், எங்கள் தொகுதிக்கான சிறந்த மக்கள் பிரதிநிதி என்ற வகையில் ஸ்டாலினை ஆதரிப்பதாக சொல்லியிருந்தார். அதேப்போல் சுனாமி நிவாரண நிதியை வீண் கௌரவம் பார்க்காமல், நேரில் சென்று, காத்திருந்து அன்றைய முதல்வர் ஜெயலலிதாவை சந்தித்து கொடுத்தது... 

இவை எல்லாமே எதிர்ப்பாளர்களிடமும், எதிரிகளிடமும் தன்னுடைய நிதானமான, தெளிவான செயல்பாடுகளால், தமிழகத்தின் பொது பிரச்சினைகளான இலங்கை, காவிரி, முல்லைப் பெரியாறு, போன்ற இன்னபிற பிரச்சினைகளில், முக்கிய எதிர்கட்சிகள் உள்ளிட்ட அனைத்து தமிழக கட்சியினருடனும் ஒன்றிணைந்து செயல்பட்டு, கோரிக்கைகளை ஒரே குரலாக தமிழகத்திலிருந்து எழுப்பி தமிழகத்திற்கும், தமிழர்களுக்கும் உண்மையான நியாயம் கிடைக்கப் போராடும் தலைவராக திகழ்வார் என்பதையே காட்டுகிறது.

கலைஞரால் தான் ஸ்டாலின் வளர்ந்தார் என்பது ஒரு கோணத்தில் உண்மை என்றாலும், அதுவே தான் அவரது அடுத்தகட்ட வளர்ச்சிக்கான முட்டுக்கட்டை என்பதையும் மறுப்பதற்கில்லை. கலைஞர் அமைச்சரவையில் ஒரு அமைச்சர் என்ற வகையில் அவர் தன்னுடைய கடமைகளை உள்ளாட்சியில் மிகத்திறமையாகவும், எம்.ஜி.ஆருக்கு அடுத்தபடியாக, கிராமத்துப் பெண்களிடம் பெரிய அளவிற்கு அபிமானத்தையும், ஆதரவையும் பெற்ற நபராகத் திகழும் அளவிற்குமாகவும் செயல்பட்டிருக்கின்றார்.

சமுதாயத்தின் அடிமட்டத்திலிருந்து வெடித்துக் கிளம்பி முன்னேறிய கலைஞர், உச்சத்தை அடைய சிலபல சமாதானங்களை செய்திருக்கின்றார் என்று வாதம் செய்பவர்கள்...., வசதி வாய்ப்புகளையும், பதவி பந்தாக்களையும், சிறைக் கொடுமைகளையும், தோல்விகளின் தாக்கங்களையும் மாறி மாறி அனுபவித்து வளர்ந்தவரான ஸ்டாலின், அழகான அளவான குடும்பத்தோடும், தான் மட்டுமன்றி தன் குடும்பத்தாரும் எந்தவொரு குற்றச்சாட்டுகளுக்கும் ஆளாகாத வகையிலும் வழி வகை செய்து கொண்டு.....

தான் ஆட்சிக்கு வந்தால், தமிழகம் மற்றும் தமிழர்களின் வளர்ச்சிக்கு மட்டுமே தன்னை பொறுப்பாளியாக உருவகித்துக்கொண்டு, அதற்கான எந்த மாதிரியான சமரசங்களுக்கும் இடமளிக்காமல் செயல்படுவார் என்பதை அவரது முந்தைய செயல்பாடுகளும் மக்களுக்கு உணர்த்தியிருக்கின்றது. அதேப் போன்று இப்பொழுது எதிர்க்கட்சி அந்தஸ்து இல்லாத நிலையிலும் கூட....

மக்களுக்கோ, கட்சிக்கோ, இயக்கத்திற்கோ ஒரு இக்கட்டான சூழ்நிலை உருவாகும் போது அனைவரையும் ஒருங்கிணைத்து துவண்டுவிழாமல் உற்சாகப்படுத்தி செயல்பட்டு, செயல்பட வைப்பதே....  ஒரு சிறந்த தலைவனுக்கான இலக்கணம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்!!!

அந்த இலக்கணத்திற்கு உவமானமாய் இன்றைக்கு திகழ்ந்து கொண்டிருக்கும் ஒரு ஒப்பற்ற தலைவனாக தமிழகத்தின் அடுத்த முதல்வராக வரக்கூடிய தகுதி படைத்தவர்....

தளபதி ஸ்டாலின் அவர்கள் மட்டுமே என்பதில் பெரும்பான்மையான தமிழக மக்களுக்கு கூட மாற்றுக் கருத்து இருக்க முடியாது!!!

மேலும் சில மாதங்களுக்கு முன்பாக கலைஞரே, திமுகவின் அடுத்த தலைவராக ஸ்டாலின் அவர்களை நானே முன்மொழிவேன் என்று பொதுக்குழுவில் அறிவித்திருக்கின்றார்......, 

ஆதலால் "வாருங்கள் தளபதியாரே..... பதவி ஏற்க!!!

தளபதி ஸ்டாலினும்... ஆளுமைப் பண்பும்...!

இரண்டு நாட்கள் முன்பு, மதுரையில் நடைபெற்ற அற்புதமான நிகழ்ச்சி ஒன்றில், திமுகவின் பொருளாளரும், மாநில இளைஞர் அணிச்செயலருமான தளபதி ஸ்டாலின் அவர்கள், தமிழகத்தில் இந்த வருடம் நடைபெற்ற பத்து மற்றும் பன்னிரண்டாம் வகுப்பு அரசு பொதுத் தேர்வுகளில் மாநில மற்றும் மாவட்ட அளவில் முதல் மூன்று இடங்களைப் பிடித்த மாணவச் செல்வங்களுக்கு திமுக இளைஞரணி சார்பாக சான்றிதழும், பணப்பரிசும் வழங்கி மாணவச் செல்வங்களை ஊக்குவித்தார்.

இது ஒரு நிகழ்வு....!!

ஆனால் இதை தளபதி ஸ்டாலின் அவர்கள் எவ்வாறு தெளிவான திட்டமிடலுடன் நடத்தினார் என்பதில் தான் அவர் ஏன் தமிழகத்தின் அடுத்த முதல்வர் ஆக வேண்டும் என என்னைப் போன்றவர்கள் விரும்புகின்றார்கள் என்பதன் காரணம் பொதிந்திருக்கிறது.

தமிழகத்தின் 32 மாவட்டங்களில் இருந்து இரண்டு வகுப்பிலும் முதல் மூன்று இடங்களைப் பெற்றிருக்கும் மாணாக்கர்கள் மற்றும் மாநில அளவில் முதல் மூன்று இடங்களைப் பிடித்திருக்கும் மாணாக்கர்கள் (ஒரே நிலையில் எத்தனை மாணாக்கர்கள் இருந்தாலும் அனைவரையும்) பட்டியலிடப்படுகின்றனர்.....

அப்படி பட்டியலிடப்பட்டவர்களை திமுக இளைஞரணியைச் சேர்ந்த அந்தந்தப்பகுதி மாவட்ட, நகர, ஒன்றிய கிளைக்கழக பொறுப்பாளர்கள், நேரடியாக வீடு தேடிச் சென்று, அதற்கான கடிதத்தைக் கொடுத்து, தேதியைச் சொல்லி அழைத்துச் செல்வதற்கான ஏற்பாட்டினையும் விளக்கி ஒப்புதல் பெற்றுக்கொள்கின்றனர்.

ஒரு மாணவருடன், தாய் தந்தை இரண்டுபேரோ அல்லது அவர்கள் சொல்லும் உறவினர்கள் இரண்டு பேரோ உடன் வரலாம். பிறகு அவர்களிடம் அறிவித்த படி, தனியார் பேருந்துகளில், அவர்கள் வீட்டிலிருந்தே அழைத்துச் சென்று மதுரையில் அவர்களுக்காக ஒதுக்கப்பட்ட விடுதிகளில் முதல் நாள் இரவே தங்க வைக்கப்படுகின்றனர்.

அவர்களுக்கு தரமான உணவும் நேரம் தவறாமல் வழங்கப்படுகிறது. மறு நாள் காலை நிகழ்ச்சி நடைபெறும் ராஜா அண்ணாமலை மன்றத்துக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டு, அவரவர்க்கு ஒதுக்கப்பட்ட இருக்கைகளில் அமரவைக்கப்படுகின்றனர். அரங்கில் நுழைந்தவுடன், எந்தவொரு அரசியல் கலப்பும் கிடையாது. மேடையிலும் தளபதி ஸ்டாலின் மற்றும் முன்னாள் சென்னை மாநகர மேயரும், மாநில இளைஞரணி துணைச் செயலாளருமான மா. சுப்ரமணியன் தவிர வேறு அரசியல்வாதிகள் யாரும் கிடையாது. அது ஒரு கல்வி விழாவாகவே நடைபெறுகிறது.

பொதுவாக அரசியல் நிகழ்ச்சிகளில் ஒலி, ஒளிபரப்பப்படும் பிரச்சாரப்பாடல்கள், படங்கள் எதுவும் கிடையாது. மெல்லிய பியானோ இசை மட்டுமே தவழ்ந்தோடுகின்றது. மாணாக்கர்கள் அமர வைக்கப்பட்ட அடுத்த நிமிடம் தளபதி ஸ்டாலின் மேடையேறுகிறார். அழகான சுறுக்கமான முன்னுரை.  எந்த அவசரமோ, படபடப்போ தேவையில்லை. எத்தனை நேரமானாலும் அனைவரிடமும் சேர்ந்து நின்று புகைப்படம் எடுத்துக் கொண்டு தான் செல்வேன். என்று உறுதி அளிக்கின்றார்....

வரிசைப்படி மாணாக்கர்கள் அழைக்கப்படுகின்றார்கள். ஒவ்வொருவராக தத்தமது பெற்றோருடன் அல்லது உறவினர் இருவருடன் மேடையேறுகின்றனர். சான்றிதழும் பணப்பரிசும் வழங்கப்படுகின்றது (மாவட்ட முதலிடத்திற்கு ரூ. பத்தாயிரம் ) பிறகு அவர்களோடு சேர்ந்து புகைப்படம்.

இந்த நிகழ்வு முடிவதற்கு நான்கு மணி நேரம் பதினைந்து நிமிடங்கள் ஆகின்றன. இடையில் ஒரு நிமிடம் கூட அமர்ந்து ஓய்வெடுக்காமல், ஒரு மிடறு தண்ணீர் கூட அருந்தாமல் விழா தொடர்ந்து அதே உற்சாகத்துடன் கடைசி நிமிடம் வரை கடந்து நிறைவடைகின்றது.

வந்திருந்த அத்துணை பேருக்கும் அவ்வளவு உற்சாகம்! பிறகு தளபதி ஸ்டாலின் அவர்களுடன் சேர்ந்து மதிய சாப்பாடு. பிரியாணி மற்றும் வெஜிடேரியன் சாப்பாடு இரண்டும் அவரவர் விருப்பப்படி பரிமாறப்படுகிறது. அவர்கள் அனைவரும் சாப்பிட்டு எழும் முன்பாக, அவர்கள் தளபதி ஸ்டாலின் அவர்களுடன் இணைந்து எடுத்துக்கொண்ட அழகிய புகைப்படமும் அவர்கள் கைகளில் கொடுக்கப்பட்டு விடுகிறது.

பிறகு அதே பேருந்துகளில், அவரவர் ஊர்களுக்கு வீட்டு வாசலிலேயே கொண்டுவந்து சேர்க்கப்படுகின்றனர். கிட்டத்தட்ட ஆயிரத்தி அறுநூற்றி எண்பது மாணாக்கர்கள், மற்றும் அவர் தம் பெற்றோர் என்று அனைவருக்குமே உற்சாகம், மகிழ்ச்சி மற்றும் நெகிழ்ச்சி...!!!

இந்த அத்தனை பேருமே அந்தந்தபகுதிகளில் பலரால், பல தொண்டு நிறுவனங்களால், பள்ளி நிர்வாகங்களால் பாராட்டப்பட்டிருப்பார்கள். ஆனால் தமிழகத்தின் முன்னாள் துணை முதல்வர் அவர்கள் கையால், சான்றிதழும், பரிசும், இவ்வளவு அந்நியோன்யத்துடனும் அக்கரையுடனும், எந்த சிரமத்திற்கும் ஆளாகாமல் பெற்றது மற்றெதையும் விட சந்தோஷமான, தங்கள் வாழ்வில் மறக்க முடியாத நல்ல சம்பவமாக அமைந்து விட்டதாக போய் வந்த அத்தனை பேரும் சொல்வது தான் இதில் சிறப்பு.

தன் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும் ஒரு அரசியல் சார்புடைய அணியை வைத்து, தமிழகம் தழுவிய, மிக முக்கியமான சென்சிடிவ் நிகழ்வை, சம்பந்தப்பட்டவர்கள் பயன் பெறுவது மட்டுமல்லாமல், சந்தோஷப்படும் அளவிலும், நிகழ்த்திக் காட்டும் வல்லமை பெற்ற ஒருவர் கைகளில் இந்தத் தமிழகத்தின் அரசு எந்திரம் வந்து சேர்ந்தால், ஒட்டு மொத்த தமிழகமும், தமிழர்களும் எவ்வளவு பயன்களும் சந்தோஷங்களும் அடைவார்கள் என்பதை எண்ணிப்பார்க்கவே இதை எழுதுகின்றேன்.

இப்பொழுதெல்லாம் அரசியல் விழாக்கள் அல்லது அரசு சார்பான அரசியல் தலைவர்கள் கலந்துகொள்ளும் பொது நிகழ்ச்சிகள் என்றாலும் கூட, யாருக்காக அந்த நிகழ்ச்சி நடைபெறுகிறது என்ற காரண காரியங்களை எல்லாம் புறந்தள்ளிவிட்டு, அந்த அரசியல் கட்சி அல்லது தலைவரின்  துதி பாடும் பிரச்சார நிகழ்வாகவே அமைந்துவிடுவது எல்லோரும் அறிந்த ஒன்று தான்.

ஒரு வேளை அந்த தலைவரே விரும்பாவிட்டாலும் அதிகரிகளோ அல்லது அரசியல் அடிப்பொடிகளோ செய்யும் அலப்பறைகளும் நாம் அறிந்ததே!

ஆனால் அவை அனைத்தையுமே, மிகுந்த கட்டுப்பாட்டுடனும், கண்ணியத்துடனும், அந்த விழாவின் உண்மையான கதாநாயகர்களுக்குத் தான் அத்தனை மதிப்பும், மரியாதையும், முன்னுரிமையும், பாராட்டுக்களும் என்பதை முழுமையாக உணர்ந்து அதை கச்சிதமாக நிறைவேற்ற........,

அதை செயல்படுத்தும் ஒரு பெரும் கூட்டத்தை கட்டுப்படுத்தும் அந்த ஆளுமைத் திறன் தான் இங்கே போற்றுதலுக்குரியதாகிறது. 

தலைவனை துதிபாடினால் போதும் பதவிகள் தேடி வரும் என்று தொண்டர்கள் எண்ணும் நிலையை மாற்றி, அந்தத் தலைவன் இட்ட கட்டளையை பன்னாட்டு நிறுவன ஒழுங்கு முறையுடன், செயல்படுத்தினால் மட்டுமே தலைவனின் போற்றுதலுக்கு தகுதியானவர்களாவோம் என்று அவர்களை எண்ண வைத்த......

அந்த சுயநலமில்லாத...., பொது மக்கள் நலனும் மகிழ்ச்சியும் மட்டுமே தனது லட்சியம் என்று செயல்படும் தளப்தி ஸ்டாலின் அவர்களின் புது பாணி நிச்சயம் பாராட்டுக்குறியது. இந்த மாதிரியான தலைவர்கள் தான் நாட்டுக்கும், நாட்டு மக்களுக்கும் இன்றைய அத்தியாவசிய தேவை!