Tuesday, September 17, 2013

சொத்துக்குவிப்பு வழக்கும், ஜெ. வை போட்டுத்தாக்கிய கலைஞரும்!!

நீதித்துறையை எந்த அளவிற்கு வளைக்கலாம், அதுவும் அதிகாரம் கையிலிருந்தால் ஒருவர் இவ்வளவு அசிங்கமாகக் கூட நடந்து கொள்ளலாம் என்பதை  கலைஞர் அவர்களின் இந்த அறிக்கைஅப்பட்டமாக தோலுரித்துக்காட்டுகிறது. உண்மையான நடுநிலையாளர்கள் அனைவரும் அவசியம் படித்து உணர வேண்டிய அறிக்கை இது. இந்த உள்ளங்கை நெல்லிக்கனி போன்ற அயோக்கியத்தனங்களை கொஞ்சம் கூட கண்டுகொள்ளாத தமிழ் ஊடகங்கள் பற்றியும் பொதுமக்கள் உணர வேண்டிய தருணம் இது!
=========================================
கலைஞர் அறிக்கை:

எந்தவித சிக்கல் வந்தாலும் அதை ஏற்பது என்ற ஒரே முடிவோடு இந்தக் கடிதத்தை எழுதுகிறேன். ஏனென்றால் நீதி நிலைக்க வேண்டும் என்பதில் எனக்குள்ள அசையா நம்பிக்கை தான்.


பெங்களூர் சிறப்பு நீதி மன்றத்தில் ஜெயலலிதாவின் மீதான சொத்துக் குவிப்பு வழக்கு நடைபெற்று வருகிறது. இந்த வழக்கில் ஜெயலலிதாவுக்கு எதிராக அரசு சார்பில் வழக்கறிஞராக இருந்தவர் திரு. பவானி சிங். இவருக்கு முன் இந்தப் பதவியில் இருந்தவர் திரு. ஆச்சார்யா.
ஆச்சார்யா அரசு வழக்கறிஞராக இருந்த போது, அவர் மீது ஜெயலலிதா தரப்பில் பல புகார்கள் சொல்லப்பட்டதுடன், அங்கே பா.ஜ.க. ஆட்சி இருந்த போது, சென்னையிலிருந்து அதிகார பலமிக்க ஒரு குழு, பெங்களூர் சென்று, முகாமிட்டு பணியாற்றியதன் விளைவாக, கனத்த மனதுடன், வெளிப்படையாக தனது மன சங்கடத்தைத் தெரிவித்து விட்டு இந்த வழக்கிலிருந்தே தன்னை விடுவித்துக் கொண்டார். சிறப்பு அரசு வழக்கறிஞராகப் பணியாற்றிய பி.வி. ஆச்சார்யா பதவி விலகல் கடிதத்தை கர்நாடக உயர் நீதி மன்ற நீதிபதிக்கு அனுப்பிய போது, தலைமை நீதிபதியாக இருந்த திரு. விக்ரமஜித் சென் அவர்கள் அந்தப் பதவி விலகலை ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. அந்த தலைமை நீதிபதி உச்ச நீதி மன்ற நீதிபதியாகப் பதவி உயர்வு பெற்று சென்ற பிறகு, பொறுப்பு தலைமை நீதிபதியாகப் பொறுப்பேற்றவர் திரு. ஸ்ரீதர் ராவ். அவர் ஆச்சார்யா அவர்களின் பதவி விலகலை உடனடியாக ஏற்றுக் கொண்டார்.
ஆச்சார்யா அவர்கள் விலகிய பின், அவருடைய இடத்திற்கு கர்நாடக அரசால் அரசு வழக்கறிஞராக, ஜெயலலிதாவுக்கு எதிராக வாதிடு வதற்காக நியமிக்கப்பட்டவர் தான் பவானி சிங். ஆனால் அவரது நடை முறைகள் குற்றவாளிகளுக்கு ஆதரவாக இருந்து வந்தன. ஜெயலலிதாவின் சாட்சியங்கள் விசாரணை முடிவுற்றபின், அரசு வழக்கறிஞர் தான் தன் வாதங்களை எடுத்து வைத்திருக்க வேண்டும். ஆனால் அதற்கு மாறாக ஜெயலலிதாவின் வழக்கறிஞர் பி. குமார் தன்னுடைய வாதங்களை எடுத்து வைக்க, அரசு வழக்கறிஞர் அதை கண்டு கொள்ளவே இல்லை.


உச்ச நீதி மன்றத்தில் இந்த வழக்கு விசாரணை நடைபெற்றபோது, கர்நாடக அரசுக்காக வாதாடிய மூத்த வழக்கறிஞர் திரு வாகனவதி; திரு. பவானி சிங் அவர்களை, அரசு வழக்கறிஞராக நியமிக்க வேண்டுமென்று கர்நாடக அரசு பரிந்துரையே செய்யவில்லை என்றும், கர்நாடக அரசு வேறு நான்கு வழக்கறிஞர்களின் பெயர்களைக் குறிப்பிட்டு, அவர்களிலே ஒருவரை கர்நாடக உயர் நீதி மன்றத்தின் தலைமை நீதிபதி நியமித்துக் கொள்ளலாம் என்றும் பரிந்துரை செய்த விவரத்தைக் குறிப்பிட்டார் என்பதும் நினைவில் கொள்ளத் தக்கது.


அப்போது கர்நாடக மாநிலத்தில் தலைமை நீதிபதியாக பொறுப்பு நீதிபதி ஒருவர் இருந்தார். அவர் தான் இந்த வழக்கில் ஏற்கனவே அரசு வழக்கறிஞராக இருந்த ஆச்சார்யா அவர்களின் பதவி விலகலை உடனடியாக ஏற்றுக் கொண்டார். ஆனால் பொறுப்பு தலைமை நீதிபதி அரசு ஏற்கனவே பரிந்துரை செய்த நான்கு வழக்கறிஞர்களிலிருந்து ஒருவரைத் தேர்ந்தெடுக்காமல், தன்னிச்சையாக இந்த பவானி சிங் என்பவரை அரசு வழக்கறிஞராக நியமித்தார்.
இந்த வழக்கின் விசாரண அதிகாரியாக இருந்த நல்லம்ம நாயுடுவுக்குப் பிறகு, இதனை விசாரித்த டி.எஸ்.பி. சம்பந்தம் என்பவர் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களுக்கு ஆதரவாக ஆஜராகி சாட்சியம் அளித்தார். அப்போதும் அரசு வழக்கறிஞர் பவானி சிங் அதைக் கண்டு கொள்ளவில்லை. ஒரு விசாரணை அதிகாரியை அதே வழக்கில் சாட்சியாக பதிவு செய்ய வேண்டுமென்றால், நீதி மன்றம் தான் அவரை சம்மன் செய்து அழைக்க வேண்டும். அந்தக் குறைந்த பட்ச நடைமுறை கூட இந்த வழக்கிலே பின்பற்றப்படவில்லை. கடைசி சாட்சியாக (99வது சாட்சி) டி.எஸ்.பி. சம்பந்தத்தை ரகசியமாகக் கொண்டு வந்து நீதி மன்றத்தில் சாட்சியமளிக்கச் செய்தார்கள். லஞ்ச ஒழிப்புத் துறையைச் சேர்ந்த இந்த அதிகாரி, குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களின் தரப்பு சாட்சியாக விசாரிக்கப்பட்டு, சாட்சி ஆவணங்களை குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களுக்கு ஆதரவாகக் குறிப்பிடவும் அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளார். பொறுப்பு விசாரணை அதிகாரி இப்படி சாட்சியம் அளித்ததற்கு தனது உயர் அதிகாரிகளின் அனுமதியைக் கூட முறையாகப் பெறவில்லை என்று கூறப்படுகிறது. இதற்கெல்லாம் எதிர்ப்புத் தெரிவிக்க வேண்டிய அரசு வழக்கறிஞர் ஆட்சேபிக்கவில்லை. நீதிபதியும் அதை அனுமதித்திருக்கிறார்.
இதே பொறுப்பு விசாரணை அதிகாரி தான், அரசு வழக்கறிஞரை மீறி, நேரடியாக சிறப்பு நீதிபதிக்கு இந்த வழக்கு தொடர்பாக மறு விசாரணை செய்யப்பட வேண்டுமென்று முன்பு கடிதம் எழுதியவர். இதுகுறித்து கர்நாடக உயர் நீதி மன்றத்தில் நாம் தாக்கல் செய்த மனுவை, கர்நாடக உயர் நீதி மன்றம் ஏற்றுக் கொண்டு, டி.எஸ்.பி.. சம்மந்தத்தின் கோரிக்கையைத் நிராகரித்ததுடன், தமிழகத்தின் தற்போதைய முதல்வர் செல்வி ஜெயலலிதா உத்தரவுப்படி செயல்படும் பொறுப்பு விசாரணை அதிகாரி சம்பந்தத்தையும் கண்டித்தது.


பவானி சிங் பொறுப்பேற்றவுடன் அரசு தரப்பு சாட்சிகளான 259 பேர், மற்றும் ஆயிரக்கணக்கான ஆவணச் சாட்சியங்களைப் படித்து தெரிந்து கொள்ள இரண்டு மாதம் அவகாசம் வேண்டுமென்று கோரி 28-2-2013 அன்று மனு தாக்கல் செய்தார். இதுநாள் வரை இந்த மனு மீது சிறப்பு நீதி மன்றம் எந்த உத்தரவும் பிறப்பிக்கவில்லை. அவர் கேட்ட அவகாசமும் தரப்படவில்லை. அதற்காக அவர் உயர் நீதி மன்றத்தில் மேல் முறையீடு செய்யவே இல்லை.
இதையெல்லாம் கண்டபிறகு தான், இந்த வழக்கில் அரசு தரப்புடன் இணைந்து, ஜெயலலிதாவுக்கு எதிராக வாதாட எங்களை அனுமதிக்க வேண்டு மென்று கோரி சிறப்பு நீதி மன்றத்தில் தி.மு. கழகத்தின் சார்பில் வழக்கு தொடரப் பட்டது. ஆனால் நீதிபதி பாலகிருஷ்ணா எழுத்துப் பூர்வமாக உங்கள் கருத்துகளை எழுதித் தாக்கல் செய்யலாமே தவிர, வாதாட அனுமதியில்லை என்று தெரிவித்து விட்டார். விசாரணை அதிகாரியாக இருந்த நல்லம்ம நாயுடு வை விசாரிக்க வேண்டுமென்ற கோரிக்கைக்கும் இது நாள் வரை பதில் இல்லை.
இந்த முக்கியமான வழக்கின் சான்றாவணங்களாக உள்ள கைப்பற்றப் பட்ட நகைகள் சென்னை ரிசர்வ் வங்கியின் கருவூலத்தில் உள்ளது. சொத்துக் குவிப்பு வழக்கின் விசாரணையின்போது, அந்தச் சொத்துக்களான நகைகள் எல்லாம் நீதி மன்றத்தின் பொறுப்பிற்குக் கொண்டு வரப்படவேண்டும். அவ்வாறு இது வரை கொண்டு வரப்படவில்லை. இறுதி வாதம் நடைபெறுவதற்கு முன்பாக, அந்த நகைகளை நீதி மன்றத்தில் ஒப்படைப்பது பற்றி சிறப்பு நீதி மன்றம் எந்த விதமான உத்தரவும் பிறப்பிக்கவில்லை. அந்த நகைகளைக் கொண்டு வந்து விசாரணை நடத்துவதற்கு முன்பாகவே, இந்த வழக்கில் தீர்ப்பளித்து விட வேண்டுமென்று நீதிபதி அவசரப்படுவது, அவர் தன் பதவி ஓய்வுக்கு முன்பாகவே தீர்ப்பளித்திட வேண்டும் என்று கருதினார் போலும்! நகைகளை நீதி மன்றத்திற்கே கொண்டு வந்து பார்வையிடாமல், இந்த வழக்கில் தீர்ப்பளிக்க முடியாது.


அரசு வழக்கறிஞர் பவானி சிங்கை மாற்ற வேண்டுமென்று கோரி கர்நாடக உயர் நீதி மன்றத்தில் 23-8-2013 அன்று பொது;ச செயலாளர் பேராசிரியர் மனு தாக்கல் செய்தார். 26-8-2013 அன்று கர்நாடக மாநில உயர் நீதி மன்ற நீதிபதி திரு. போபன்னா, கர்நாடக மாநில சட்டத் துறைக்கு நோட்டீஸ் அனுப்பினார். இந்தச் சொத்துக் குவிப்பு வழக்கினை பெங்களூரு சிறப்பு நீதி மன்றம் விசாரிக்க வேண்டுமென உத்தரவிட்ட உச்ச நீதி மன்றம், நியாயமான விசாரணை நடைபெறுவதை கர்நாடக உயர் நீதி மன்றம் உறுதி செய்ய வேண்டுமென்று தெரிவித்திருந்தது. அதனால் தான் கர்நாடக மாநில உயர் நீதி மன்றம் கர்நாடக மாநில அரசுக்கு நோட்டீஸ் அனுப்பியது. அன்றையதினமே கர்நாடக மாநில அரசு, பவானிசிங் அவர்களை மாற்றி உத்தரவிட்டது.


கர்நாடாக மாநில அரசு பவானி சிங் அவர்களை மாற்றி 26ஆம் தேதியே ஆணை பிறப்பித்த போதும், 27ஆம் தேதியன்று சிறப்பு நீதி மன்றத்தில் பவானி சிங் ஆஜராகி வாதிடுவதில் முனைப்பு காட்டினார். அவர் அவ்வாறு வாதிட்டுக் கொண்டிருக்கும் நேரத்திலேயே அவரை அந்தப் பதவியிலிருந்து கர்நாடக மாநில அரசு நீக்கிய ஆணை பற்றி நீதிபதிக்குத் தெரிய வந்து விட்டதால், நீதிபதி நீதி மன்ற நடவடிக்கைகளை அப்படியே நிறுத்தி விட்டு தன் அறைக்குச் சென்று விட்டார். அப்போது பவானி சிங் நீதி மன்றத்திலிருந்து வெளியேறி அ.தி.மு.க. வழக்கறிஞர்களுடன் ஆலோசனை நடத்தியிருக்கிறார். என்ன ஆச்சரியம் பாருங்கள்! புலியும் மானும் ஒரே இடத்தில் நீர் அருந்திய கதையைப் படித்தது இல்லையா? அதைப் போல, குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களுக்கான வழக்கறிஞர்களும், அவர்களை எதிர்த்து வாதிட வேண்டிய வழக்கறி ஞரும் கூடி ஆலோசனை நடத்திய வேடிக்கையும் பெங்களூர் சிறப்பு நீதி மன்றத்திலே நடைபெற்றிருக்கிறது.


கர்நாடக மாநில அரசு பவானி சிங் அவர்களை மாற்றி யிருக்கா விட்டால், 27ஆம் தேதியன்றே அரசு தரப்பின் வாதத்தை பவானி சிங் முடித்துவிட்டதாகத் தெரிவித்து, நீதிபதியும் தீர்ப்பிற்கான தேதியை அறிவித்திருப்பார்.


கர்நாடகாவுக்கு சொத்துக் குவிப்பு வழக்கு மாற்றப்பட்ட நாளிலிருந்து மனு மேல் மனு போட்டு வழக்கை இழுத்தடிப்பு செய்து வந்த குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்கள் புதிய சிறப்பு நீதிபதியாக திரு. பாலகிருஷ்ணா நியமிக்கப்பட்ட பிறகு, இந்த வழக்கை விரைவில் முடிப்பதற்கான அத்தனை முயற்சிகளிலும் ஈடுபட்டார்கள். அதற்காகவே அரசு தரப்பு வழக்கறிஞர் இரண்டு மாத காலம் அவகாசம் வேண்டு மென்று கேட்டதைக் கூட அளிக்காமல், தன்னுடைய பதவி ஓய்வு நாளான செப்டம்பர் 30ஆம் தேதிக்குள்ளாக இந்த வழக்கில் தீர்ப்பளிக்கும் அவசரத்துடன் செயல்பட்டதையும் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது.
குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்கள் தங்கள் தரப்பில் முதலில் 133 சாட்சிகளை விசாரிக்க வேண்டுமென்று கோரியிருந்தனர். ஆனால் 99 சாட்சிகளை மட்டும் விசாரித்து விட்டு, தங்களுடைய சாட்சிப் பட்டியலை திடீரென்று குறைத்துக் கொண்டனர். இந்த 99 சாட்சிகளிடமும் கூட, அரசு வழக்கறிஞரான பவானி சிங் முறையாக குறுக்கு விசாரணை செய்யவில்லை.


குற்றம் சாட்டப்பட்ட தரப்பு முக்கியமான ஆவணங்களை """"ஜெராக்ஸ்"" நகல் களாகக் கொடுத்த போதிலும், சிறப்பு நீதிபதி அதற்கு எந்தவிதமான ஆட்சேபணையும் தெரிவிக்காமல் பெற்றுக் கொண்டார். இது """"ஒரிஜினல்"" ஆவணங்களையே சமர்ப்பிக்க வேண்டும் என்ற விதியை மீறியதாகும். """"ஜெராக்ஸ்"" நகல்களை ஏற்றுக் கொள்ளக் கூடாது என்று எதிர்ப்பு தெரிவிக்க வேண்டிய அரசு வழக்கறிஞரும் அதைப் பற்றிக் கவலைப்படவில்லை.


அரசு வழக்கறிஞர் பவானி சிங் நீக்கப்பட்டதாக கர்நாடக மாநில அரசு ஆணை பிறப்பித்ததும், தனது பதவி நீக்கத்தை எதிர்த்து உச்ச நீதி மன்றம் செல்லப் போவதாக 28ஆம் தேதி பவானி சிங் அறிவித்த நிலையில், 29ஆம் தேதி யன்று அரசு வழக்கறிஞர் நீக்கப்பட்டது நியாயமற்ற செயல் என்று குற்றம் சாட்டப்பட்ட ஜெயலலிதா சார்பில் உச்ச நீதி மன்றத்தில் மனு தாக்கல் செய்யப்பட்டது. என்ன வேடிக்கை? எதிர் தரப்பு வழக்கறிஞரை மாற்றியது தவறு என்று ஜெயலலிதா தரப்பினர் உச்ச நீதி மன்றத்திற்கே சென்று விட்டார்கள். எதிர் தரப்பு வழக்கறிஞர் மாற்றத்திற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து குற்றம் சாட்டப்பட்டவரே உச்ச நீதி மன்றத்தில் வழக்கு தொடுத்த விநோதத்தை டெல்லியிலே உள்ள மூத்த வழக்கறிஞர்கள் எல்லாம் பார்த்து தங்களுக்குத் தாங்களே சிரித்துக் கொண்டார்களாம்!


உச்ச நீதி மன்றம் ஜெயலலிதா தாக்கல் செய்த இந்த வழக்கினை 30ஆம் தேதியன்றே விசாரணைக்கு எடுத்துக் கொள்ள உத்தரவிட்டது. அரசு வழக்கறிஞர் பவானிசிங் அவர்களை கர்நாடக மாநில அரசு நீக்கியதற்கு இடைக்காலத் தடை விதிக்க வேண்டுமென்ற ஜெய லலிதாவின் கோரிக்கையை ஏற்று, தடை விதிக்க மறுத்த உச்ச நீதி மன்றம், புதிய அரசு வழக்கறிஞரை அந்த இடத்திலே நியமிக்கவும் கூடாது என்று கூறியதுடன், அந்த மனு மீது கர்நாடக மாநில அரசின் கருத்தினை தெரிவிக்க வேண்டுமென்று நோட்டீஸ் அனுப்பியது.
6-9-2013 அன்று உச்ச நீதி மன்றத்தில் இந்த வழக்கு விசாரணைக்கு வந்த போது, கர்நாடக அரசு தரப்பில் ஆஜரான வழக்கறிஞர், பவானி சிங்கின் நியமனமே சரியானது அல்ல என்பதால் அவரைத் திரும்பப் பெற முடிவு செய்வதாகவும், தலைமை நீதிபதியுடன் கலந்து புதிய வழக்கறிஞரை நியமனம் செய்யத் தயாராக இருப்பதாகவும் கூறினார். அதையேற்ற நீதிபதிகள், புதிய வழக்கறிஞரை கர்நாடக ஐகோர்ட்டின் தலைமை நீதிபதியுடன் ஆலோசனை நடத்தி நியமிக்க வேண்டும் என்று உத்தரவிட்டனர்.


10-9-2013 அன்று பவானி சிங் அவர்களுக்கே கர்நாடக மாநில அரசின் சார்பாக அதன் சட்டத் துறை செயலாளர் ஒரு கடிதம் அனுப்புகிறார். அந்தக் கடிதத்தில் குறிப்பாக, """"ஹள வாந ழுடிஎநசnஅநவே டிக முயசயேவயமய றயள டிக வாந எநைற வாயவ லடிரச யயீயீடிiவேஅநவே றயள nடிவ அயனந in யஉஉடிசனயnஉந றiவா வாந னசைநஉவiடிளே ளைளரநன லெ வாந ளுரயீசநஅந ஊடிரசவ in வாயவ வாந சநளூரசைநஅநவே டிக உடிளேரடவயவiடிn hயள nடிவ நெநn உடிஅயீடநைன றiவா, வாந ழுடிஎநசnஅநவே றiவானசநற லடிரச யயீயீடிiவேஅநவே..... ஐn வாந உசைஉரஅளவயnஉநள வாந ழுடிஎநசnஅநவே ளை டிக வாந எநைற வாயவ வை றடிரடன நெ யயீயீசடியீசயைவந வாயவ யீநனேiபே உடிளேனைநசயவiடிn டிக வாந அயவவநச லெ ழடிn’டெந வாந ஊhநைக துரளவiஉந, லடிர னடி nடிவ iளேளைவ ரயீடிn யயீயீநயசiபே நெகடிசந வாந ஊடிரசவ in வாந யகடிசநளயனை உயளந யள ளுயீநஉயைட ஞரடெiஉ ஞசடிளநஉரவடிச"" என்று தெரிவித்து விட்டது. அதாவது தங்களின் நியமனம் உச்ச நீதி மன்றத்தின் வழிகாட்டுதலின்படி அமையவில்லை என்று கர்நாடக அரசு கருதுவதால் தங்களின் நியமன உத்தரவை இந்த அரசு திரும்பப் பெற்றுக் கொண்டது; இப்போதுள்ள சூழ்நிலை யில் தலைமை நீதிபதியின் முன்னால் புதிய வழக்கறிஞர் குறித்த நடவடிக்கை நிலுவையில் இருப்பதை மனதிலே கொண்டு, சிறப்பு அரசு வழக்கறிஞராக நீங்கள் ஆஜராக வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்தக் கூடாது என்று அரசு கருதுகிறது என்று கர்நாடக அரசு கடிதமே எழுதியிருக்கின்றது.


10ஆம் தேதி கர்நாடக அரசு இவ்வாறு திட்டவட்டமாகத் தெரிவித்தவுடன், பவானி சிங் என்ன செய்வதென்று முடிவெடுப்பதற்குப் பதிலாக, ஜெயலலிதா தரப்பினர் முடிவெடுத்து விட்டார்கள். அதாவது இன்று (13-9-2013) மதியம் 1 மணி அளவில் உச்ச நீதி மன்றத்தில் பவானி சிங் இந்த வழக்கிலே ஆஜராகக் கூடாது என்று கர்நாடக மாநில அரசு எழுதியுள்ள கடிதத்திற்கு இடைக்காலத் தடை வழங்கிட வேண்டுமென்று ஜெயலலிதா கோரிக்கை மனு தாக்கல் செய்தார்.
பவானி சிங் அரசு வழக்கறிஞர் - ஜெயலலிதாவுக்கு எதிராக வாதாடு வதற்காக அரசால் நியமிக்கப்பட்டவர் - அவரே இந்த வழக்கில் நீடிக்க வேண்டு மென்று ஜெயலலிதா எதற்காகத் துடிக்கிறார்? உச்ச நீதி மன்றமும், ஜெயலலிதாவின் கோரிக்கையை ஏற்று, கர்நாடக மாநில அரசு பவானி சிங் அவர்களுக்கு எழுதிய கடிதத்திற்கு இடைக்காலத் தடை பிறப்பித்துள்ளது. ஜெயலலிதா தரப்பிலே அதற்காக எடுத்து வைத்த வாதம் என்ன? அதைப் பற்றி யெல்லாம் பின்னர் எழுதுகிறேன்.


உச்ச நீதி மன்றத்தின் இடைக்காலத் தடை காரணமாக, இந்த வழக்கு சிறப்பு நீதி மன்றத்தில் 17ஆம் தேதியன்று விசாரணைக்கு வரவிருக்கிறது. இதற்கிடையே பவானி சிங் அவர்கள் வாதாடக் கூடாது என்று கர்நாடக உயர் நீதி மன்றத்தில் கழகத்தின் சார்பில் தொடுத்த வழக்கின் விசாரணை 16ஆம் தேதி யன்று விசாரணைக்கு எடுத்துக் கொள்ளப்படவிருக்கிறது.
எப்படியோ கர்நாடக மாநில சிறப்பு நீதிமன்ற நீதிபதி பாலகிருஷ்ணா இந்த மாதம் 30ஆம் தேதியோடு ஓய்வு பெறவிருக்கிறார். அதற்குள் இந்த வழக்கிலே தீர்ப்பு வழங்கப்பட வேண்டுமென்று குற்றஞ்சாட்டப்பட்டவர்கள் கருதுகிறார்கள். நீதிபதி அவர்களும் தான் ஓய்வு பெறுவதற்குள் தீர்ப்பு வழங்க வேண்டுமென்று கருதினார். இதிலே இடையிலே ஒரு சிக்கல். சிறப்பு நீதி மன்ற நீதிபதியின் பிறந்த நாள்படி அவர் இந்த மாதம் 12ஆம் தேதியோடு ஓய்வு பெற்றிருக்க வேண்டும். மாதத்தின் மத்தியில் யாராவது ஓய்வு பெற நேரிட்டால், அவர்கள் ஓய்வூதியம் பெறுவதற்கு ஏதுவாக, அந்த மாதக் கடைசி வரையிலே தொடர்ந்து பணியாற்றலாம் என்று அரசு அளித்த சலுகை காரணமாக, நீதிபதி பாலகிருஷ்ணா செப்டம்பர் 30ஆம் தேதி வரை பணியாற்றலாம். ஆனால் அவர் இயற்கையாக ஓய்வு பெற வேண்டிய 12ஆம் தேதிக்குப் பிறகு, இந்த மாதம் 30ஆம் தேதி வரை அவர் பணியாற்றினாலுங்கூட, முக்கிய தீர்ப்புகளை அவர் வழங்கக் கூடாது என்பது நீதி மன்ற மரபு. அதன்படி அவர் 30ஆம் தேதிவரை நீதிபதியாக பணி நீடித்தாலும், இனிமேல் அவரால் இந்த வழக்கிலே தீர்ப்பு வழங்கிட இயலாது என்பது தான் உண்மை. இதையும் மீறி சிறப்பு நீதி மன்ற நீதிபதி வழக்கினை நடத்துவாரா என்பது கேள்விக் குறி!


பேரறிஞர் அண்ணா அவர்கள் """"நீதி தேவன் மயக்கம்"" என்று ஒரு புகழ் பெற்ற நாடகம் எழுதினார். அதில் அண்ணா அவர்களே நடிப்பார். அதைப் போல இந்தச் சொத்துக் குவிப்பு வழக்கிலும் நீதி தேவன் மயக்கம் அடையப் போகிறரா? நிமிர்ந்து நிற்கப் போகிறாரா? நீதி தேவன் மயக்கம் அடைந்தாலும், உண்மையான நீதிபதிகளாகிய தமிழ் நாட்டு மக்கள் முன்பாக இந்த வழக்கின் இறுதிக் கட்டத்தில் உள்ள நிலைமைகளை எடுத்து வைத்திருக்கிறேன்.

மு.க


Monday, September 16, 2013

தி இந்து - ஒரு பார்வை

இந்திய அளவில் ஒப்பிட்டால், தமிழகத்தில் தான் தினசரிகளை படிப்பவர்களின் சதவிகிதம் அதிகம் என்று சொல்வார்கள். ஆனால் இங்கு தினசரிகளை தவறாமல் வாசிக்கும் பழக்கம் கொண்டவர்களிடம் அவர்கள் படிக்கும் பத்திரிகைகள் பற்றிய மதிப்பீட்டைக் கேட்டால்....

பெரும்பாலும் உதட்டைப் பிதுக்குவது தான் நாம் காணும் காட்சியாக இருக்கும். மொத்தமாக அத்தனை தினசரிகளையும் ஒரேயடியாக குறை சொல்லிவிட முடியாது என்றாலும், இருப்பதில் சிறந்தது என்று தேர்ந்தெடுத்து ஒருவர் படித்துக்கொண்டிருக்கும் ஒரு தினப் பத்திரிக்கை, நிச்சயமாக அந்த வாசகருக்கு தொண்டை நனைய தண்ணீர் குடித்தது போன்ற முழு திருப்தியை தரவில்லை என்பது தான் தமிழகத்தைப் பொறுத்தவரை இன்றைய நிதர்சனம்.
பெரும்பாலானவர்கள் ஒரு சில சமாதானங்களுடன் தான் ஒவ்வொரு குறிப்பிட்ட தமிழ் தினசரிகளுக்கும் வாசகர்களாக இருந்து கொண்டிருக்கின்றார்கள்.

எனவே ஒவ்வொரு தமிழ் வாசகரிடமும் நல்லதொரு முழுமையான தமிழ் தினசரியைப் பற்றிய தேடல் அல்லது எதிர்பார்ப்பு இருந்து கொண்டே தான் இருக்கின்றது. அந்த வகையில் தான் நூற்றாண்டைக் கடந்து தமிழகத்திலிருந்து வெளியாகும் ஆங்கில தினசரியான THE HINDU  பத்திரிக்கை தங்கள் நிறுவனத்திலிருந்து இன்னுமொரு புதிய வெளியீடாக “தி இந்து” என்ற பெயரோடு தமிழில் வெளி வருவதை தமிழ் தினசரிகளின் வாசகர்கள் அனைவருமே ஒருவித ஆவலோடு எதிர்பார்த்திருந்தனர்.

இன்றைக்கு அதாவது செப்டம்பர் 16, 2013 அந்த தினசரியும் சொன்னபடி வந்து விட்டது. நாலே ருபாய்க்கு நாற்பது பக்கங்கள். கிட்டத்தட்ட ஒன்னரை மணி நேரம் ஒதுக்கி படித்து முடித்த போது......

.....இதை இதை..  இதைத்தான் இத்தனை நாளும் எதிர்பார்த்து காத்திருந்தேன் என்று என் மனம் சொல்ல முடியாமல் போனது கொஞ்சம் வருத்தமாகத்தான் இருக்கிறது. மீண்டும் எனது காத்திருப்பு தனது வேலையை தொடர ஆரம்பித்து விட்டது. 

ஏன்? என்னாச்சு?

வேறொன்றுமில்லை....   இதுவும் இன்னுமொரு தமிழ் தினசரி! அவ்வளவே!!

இருக்கின்ற மற்றெதையும் விட இது குறைவானது / தரம் தாழ்ந்தது என்று நிச்சயமாக சொல்ல மாட்டேன். ஆனால் நான் ஏற்கனவே படிக்கும் இன்னொரு தமிழ் தினசரியை தவிர்த்து விட்டு அதற்கு பதிலாக இந்துவைப் படிக்க வேண்டிய நிர்ப்பந்ததம் எதையும் இந்த பத்திரிக்கை என் மனதிற்குள் ஏற்படுத்திவிடவில்லை.

ஹிண்டு ஆங்கில தினசரியை தமிழகத்தின் 90 சதவிகிதத்திற்கும் சற்று கூடுதலானவர்கள் படிப்பதில்லை. ஆனாலும் ஆங்கிலப் பத்திரிகைகளைப் படிக்கின்ற அந்த பத்து சதவிகிதத்தினருக்கான போட்டியில் ஹிண்டு முன்னனியில் இருப்பதை யாரும் மறுப்பதற்கில்லை.

ஆனால் இந்து தமிழ் தினசரி என்பது தமிழகத்தின் பெரும்பான்மையான 90 சதவிகித வாசகர்களுக்கான சந்தைப் போட்டியில் களமிறங்கியிருக்கிறது. அப்படியிருக்கும் போது அந்த சந்தைப் போட்டியில் தற்பொழுது மிகப் பலவான்களாக இருக்கும் தினத்தந்தி, தினமலர் மற்றும் தினகரன் போன்ற தினசரிகளுக்கு இணையான ஒரு தாக்கத்தை நிச்சயம் ஏற்படுத்துவது போன்றதான வடிவமைப்புடனும் செய்திகளுடனும் தான் தி இந்து வந்திருக வேண்டும்.

ஆனால் செய்திகளே கட்டுரைகள் மாதிரி வளவளவென்று சிறிய எழுத்துக்களில் இருப்பது தினமணி படிப்பது போன்ற ஒரு உணர்வு ஏற்படுவதை தவிர்க்க முடியவில்லை. எண்ணிலடங்கா கட்டுரைகளும், இலகுவாக இல்லாத எழுத்து நடையும் அடித்தட்டு மற்றும் நடுத்தர வாசக வட்டங்களிலிருந்து வெகுதூரம் இந்த தினசரியை தள்ளி வைத்துவிடும் அபாயமும் இருக்கிறது! 

தமிழக மக்கள், குறிப்பாக தினசரிகளை தினமும் படிக்கின்ற வாசகர்கள் எப்பவுமே தமிழக அரசியலோடும் அதன் தலைவர்களோடும் நெருக்கமான உறவோடு இருப்பது போன்ற எண்ணத்துடனேயே வாழ்பவர்கள். அவர்களால் கலைஞரையோ, ஜெயலலிதாவையோ தவிர்த்துவிட்டு அரசியலை அணுக முடியாது.

குறிப்பாக கலைஞரை தவிர்த்து விட்டு படிக்கின்ற எந்த பத்திரிக்கையுமே அவர்களை கொஞ்சம் கூட திருப்திப்படுத்திவிட முடியாது. கிட்டத்தட்ட எழுபது ஆண்டுகளாக, மூன்று தலைமுறைகளாக கலைஞர் பற்றிய செய்திகளை படித்துக் கொண்டிருக்கின்றார்கள்.

இப்படிச் சொல்வதால், தமிழக வாசகர்கள் அனைவரும் கலைஞர் ஆதரவாளர்கள் என்ற பொருள் கிடையாது. குறைந்தபட்சம் கலைஞர் பற்றிய எதிர்மறை விமர்சனம் கூட செய்யாமல் இங்கே எந்த பத்திரிக்கையும் தாக்குப்பிடிக்க முடியாது.

ஆனால் ஒரு வரலாற்று சிறப்புமிக்கதான வெளியீடாக சொல்லிக் கொண்டு, முதல் நாளிலேயே, நாற்பது பக்கத்தில்  ஒரு சின்ன கார்னரில் கூட கலைஞர் படம் போடாமல் தமிழகத்தின் பெரும்பான்மையான 90 சதவிகித வாசகர்களுக்கான சந்தையில் ஒரு புதிய பத்திரிக்கை வெளிவந்திருப்பது ஆச்சர்யமான விஷயம் தான். இது நிச்சயமாக அந்த பத்திரிக்கையின் வளர்ச்சிக்கு எதிரான ஒரு விஷயம் தான்.

இதனால் கலைஞருக்கு எந்த சிறு பாதிப்பும் கிடையாது. ஆனால் இதுவரையிலும் ஹிந்து ஆங்கில தினசரியைப் படித்திராத தமிழகத்தின் 90 சதவிகித மக்களிடம் அந்த நிறுவனம் பற்றி இருந்த மதிப்பானது, இன்றைக்கு இந்த தமிழ் பதிப்பை படித்தவுடன், ....ஓஹோ இது ஒரு அதி தீவிர அதிமுக ஆதரவு பத்திரிக்கை, என்ற எண்ணம் மிகப் பலமாக பதிய வைக்கப்பட்டிருப்பதை மறுக்க முடியாது.

இதைச் செய்வதற்குத் தான் ஏற்கனவே தினமலர், தினமணி எல்லாம் இருக்கின்றதே என்ற எண்ணம் அனைவருக்கும் வந்திருக்கின்றது. மேலும் நமது எம் ஜி ஆர் அல்லது ஜெயா தொலைக்காட்சிகளிலோ அல்லது அதிமுக அரசின் பத்திரிக்கை விளம்பரங்களிலோ எழுதுவது போன்றோ, சொல்வது போன்றோ, பதினாறு பக்கத்திற்கு அரசு பொருட்காட்சிகளில் வைக்கப்படும் விளம்பரம் மாதிரி ஒவ்வொரு துறைக்கும் தனித்தனி கட்டுரைகள் வெளியிட்டு, தமிழகம் அமெரிக்கா அளவிற்கு உயர்ந்து கொண்டிருக்கின்றது மாதிரியான தோற்றத்தை ஏற்படுத்தியிருப்பது.....   பாஜக ஆட்சி கொடுத்திருந்த “இந்தியா ஒளிர்கிறது” விளம்பரம் மாதிரியான தாக்கத்தை இந்த அதிமுக ஆட்சிக்கு மட்டுமல்லாமல், இந்த பத்திரிக்கைக்கும் ஏற்படுத்தியிருப்பதை மறுக்க முடியாது!

ஒரு புதிய பத்திரிக்கையின் வெளியீட்டு தினத்தில் இப்படியொரு எதிர்மறை விமர்சனம் வைக்கலாமா? என்ற கேள்வி எழலாம். ஆனால் அந்தப் பத்திரிக்கை தனது முதல் வெளியீட்டிலேயே தன்னுடைய நிலைப்பாட்டை ஆணித்தரமாக எடுத்து வைத்துவிட்ட பிறகு, இந்தக் கேள்வியே அவசியம் இல்லாதது பொதுவானவர்களுக்குப் புரியும்!

தமிழக வாசகர்களிடம் தாங்கள் படிக்கும் தினசரிகளில் ஒருவித திருப்தியின்மை இருப்பதை மேலே சொல்லியிருந்தேன். அது என்ன என்று ஆழ்ந்து நோக்கினால் ஒரு தெளிவான உண்மை விளங்கும்.

அதாவது ஒரு தினசரி என்பது காலையில் ஒரு வாசகர் கைகளில் கிடைக்கும் போது, அது அதற்கு முந்தைய நாள் அந்த வாசகரின் பகுதி / மாவட்டத்தில், மாநிலத்தில், நாட்டில் அதற்கு அடுத்தபடியாக உலக அளவில் நடைபெற்றிருக்கின்ற முக்கிய நிகழ்வுகளை இந்த வரிசைப்படி முக்கியத்துவம் தந்து, நடந்தது நடந்தபடியே, ஒரு பிரமாணப் பத்திரம் அளிப்பது மாதிரியாக சொல்லப்பட்டிருக்க வேண்டும். 

மாறாக அந்த செய்திகளில் ஒரு வித சாயமோ அல்லது ஆசிரியரின் கருத்துக்களோ ஏற்றப்பட்டு சொல்வதைத் தான் தினசரிகளைப் படிக்கும் வாசகர்கள் ஒரு குறைபாடாக கருதுகின்றார்கள். தமிழ் தினசரிகளில் இருக்கின்ற பெரிய குறைபாடே இந்த விடயம் தான்.

நடப்புகளைப் பற்றிய தங்கள் கருத்துக்களை பகிரத்தான் ஆசிரியருக்கு தலையங்கம், கட்டுரை மற்றும் வாசகர் கடிதம் போன்ற பகுதிகள் இருக்கின்றனவே?! அங்கே தங்கள் கருத்துக்களையோ அல்லது தாங்கள் விரும்பும் கருத்துக்களை எழுதும் கட்டுரையாளர்களின் கட்டுரைகளையோ, கடிதங்களையோ பிரசுரித்தால் போயிற்று! அதை விடுத்து ஏன் செய்திகளில் சாயம் பூச வேண்டும்? ஏற்கனவே மற்ற பத்திரிகைகள் செய்துகொண்டிருக்கும் இதே தவறைத்தான் இன்றைக்கு வெளிவந்திருக்கும் தி இந்துவும் செய்திருக்கின்றது.

அதனால் தான் இதை இன்னுமொரு தமிழ் தினசரி என்று சொல்ல வேண்டியதாகிவிட்டது!

பாராட்டுக்குறிய விடயங்களே இந்துவில் இல்லையா என்று கேட்டால், நிறைய இருக்கின்றது. ஆனால் அவை அனைத்தும் தமிழில் வரும் மற்ற தினசரிகளிலும் இருக்கின்றது!! இந்து தன் வசதி வாய்ப்புகளைப் பயன்படுத்தி இன்னும் எக்கச்சக்க விளம்பர யுக்திகளை மேற்கொள்ளும், மிகக் கடுமையான விலைக்குறைப்பு எல்லாம் செய்யும். மக்கள் இதை தொடர்ந்து வாங்குவதற்கான அத்தனை முயற்சிகளையும் மேற்கொள்ளும்.

ஆனால் தன் வாசகனுக்காக தான் சிந்திப்பதை தவிர்த்து விட்டு, செய்திகளை மட்டும் அவன் கைகளில் கொடுத்து, நீயே சிந்தனை செய்துகொள் என்று விட்டு விட வேண்டும்! இதைத்தான் ஒவ்வொரு தமிழ் தினசரிகளின் வாசகனும் எதிர்பார்க்கிறான். அவனுக்கும் மூளை இருப்பதை நீங்கள் மூடி மறைக்கக் கூடாது என்று விரும்புகிறான். அதை அவனுக்கான அங்கீகாரமாக நினைக்கிறான்!!!

அப்படி ஒரு தினசரிக்காக மீண்டும் எதிர்பார்த்து காத்துக்கொண்டிருக்கின்றான்.....!!!






 

Thursday, September 5, 2013

கலைஞரின் சொத்து மதிப்பும்.. விகடனின் விஷமத்தனமும்...!

கலைஞரின் சொத்து மதிப்பு பற்றி அபத்தமான ஒரு கட்டுரையை விகடன் பிரசுரித்துள்ளது...!

தான் யாரை உயர்த்த வேண்டும் என்று எண்ணுகின்றார்களோ அவர்களிடம் சரக்கு இல்லை, அல்லது இருக்கின்ற சரக்கும் கெட்டுப்போய்க் கிடக்கிறது என்கிற போது...... தன் தலைமையின் எதிராளியை சில பொய்யான பரப்புரைகள் மூலம் கேரக்டர் அஸாஸினேஷன் எனப்படும், பிம்பத்தை சிதைத்தல் என்ற கேவலமான செயலைச் சிலர் செய்வது வழக்கம்.

இந்த மாதிரி மலிவான உத்திகளை உபயோகிக்கும் ஒருவரது தரமும் தாழ்ந்து கொண்டிருப்பதை துரதிருஷ்டவசமாக அவர்கள் உணர்ந்துகொள்வதில்லை. அல்லது தன்னை பலியிட்டாவது தன் குலத்தை உயர்த்திட நினைக்கும் செயலாகவும் கூட அது இருக்கலாம். தன் வாழ்வே நாசமாகும், மரண தண்டனை கிடைக்கும் என்று தெரிந்தே ஒரு அயோக்கியன் மஹாத்மா காந்தியை சுட்டுக்கொள்ளவில்லையா? அது போலத்தான் இதுவும்!

விகடன்களுக்கு ஒன்றே ஒன்றைத்தான் சொல்லிக்கொள்ள விரும்புகிறேன்....

நீங்கள் எத்தனை முகம் கொண்டு வந்து கலைஞரையும் அவர் போர்ப்படையையும் அழிக்க நினைத்தாலும் அது உங்களுக்கு கைவரப்போவதில்லை. முப்பதுக்கும் மேற்பட்ட குற்றச்சாட்டுகளைக் கூறி அதற்கென்று சர்க்காரியா என்ற நீதி விசாரணை கமிஷன் அமைத்து பரப்புரை செய்தீர்கள்.... ஒரே ஒரு குற்றச்சாட்டில் கூட ஒரே ஒரு நாள் கூட அவருக்கு தண்டனை பெற்றுத்தர இயலவில்லை.

அது முடியாது என்பது உங்களுக்கும் தெரியும். ஆனாலும் அந்த நேரத்தில் ஒரு பொய்ப்பரப்புரையை உருவாக்கி மக்கள் மனங்களை அதில் மயங்கியிருக்கச் செய்து, ஆட்சிக் கட்டிலில் இருந்து திமுகவை அகற்றிட வேண்டும் இது தான் உங்கள் ஒரே அஜெண்டா. அது வேண்டுமானால் நிறைவேறியிருக்கலாம். ஆனால் திமுக என்ற பேரியக்கத்தில் ஒரு சிறு சேதாரத்தைக் கூட உங்களால் உருவாக்க முடியவில்லை. இது தான் நிதர்சணம்.

ஆனால் நீங்கள் போற்றிப் பாதுகாக்கும் ஒரு பிம்பம் இன்னமும் வாய்தாதான் வாங்கிக் கொண்டிருக்கிறது என்பதையும் நினைவிருத்திக்கொள்ளுங்கள்!!!

முன்னெப்பொழுதையும் விட இப்பொழுது திமுக மிக வலுவுள்ளதாகவும், வீறு கொண்டதாகவும் இயங்கிக் கொண்டிருக்கின்றது.

அடுத்தடுத்து விடுதலப்புலிகளுக்கு ஆதரவு என்ற போர்வையில், தேசிய ஒருமைப்பாட்டுக்கு எதிரானவர்கள் என்றும் பரப்புரை செய்து அழிக்கப்பார்த்தீர்கள்...

2ஜி என்று கதை அளந்து பார்த்தீர்கள்....

இந்த பொய்ப்பரப்புரைகள் உருவாக்கப்படும் ஒவ்வொரு முறையும் தேர்தலில் வேண்டுமானால் தோல்விகளை திமுக சந்தித்திருக்கலாம், ஆனால் அப்படிப்பட்ட தருணங்களில் எல்லாம் திமுக தன்னை மிகப்பலமாக உரமேற்றி வளர்ந்து கொண்டிருப்பது தான் வரலாறு.

விகடனாரே இப்பொழுது உங்கள் கட்டுரை எங்களுக்கு இரண்டு உண்மைகளைச் சொல்லியிருக்கிறது. ஆட்சிக்காலத்தின் மையப்பகுதியில் இருக்கும் உங்கள் ஆதரவு பெற்ற தலைமை, மக்கள் செல்வாக்கை இழந்திருக்கிறது என்பது அதில் ஒன்று!!!

இன்னொரு உண்மை, திராவிட முன்னேற்ற கழகம் அதன் வருங்கால தலைவர் எங்கள் தளபதியின் அயராத நேர்மைத்திறன் கொண்ட உழைப்பினால், ஒட்டுமொத்த தமிழகத்தின் எங்கள் கட்சித் தொண்டர்களையும் கடந்து, உண்மையான நடுநிலை எண்ணம் கொண்ட பொது மக்கள் மத்தியிலும் மதிப்பு கூட்டப்பட்ட இயக்கமாக வேகமாக வளர்ந்து கொண்டிருக்கிறது என்பது தான் அது!!!!

ஆகவே தான் உங்கள் தலைவியின் பயனற்ற ஆட்சியைப் பற்றி மக்கள் பேசுவதற்கு இடம் தராமல், எங்கள் தலைவர்களின் பிம்பங்களை உடைத்தெரியும் தரமற்ற முயற்சிகளில் இறங்கியிருக்கின்றீர்கள்!!

ஆனால் இந்த முறை உங்களின் இந்த எண்ணம் ஈடேறாது. உங்கள் முகத்திரை உடனுக்குடன் இங்கே கிழித்து தொங்கவிடப்படும். உண்மையான நடுநிலையாளர்கள் உண்மையை உணர்ந்துகொள்ளும் வழிமுறைகளை இந்த முறை எங்கள் இயக்கம் மிகத்தெளிவாகச் செய்யும்.

இனி....

திமுக வெல்லும்..! திமுக மட்டுமே வெல்லும்..!!

 

Wednesday, September 4, 2013

பொங்குன சோத்துல மாங்காய் வச்சது யாரு? கதம்ப மாலை...!

எங்க ஊரு பக்கமெல்லாம் “பொங்குன சோத்துல மாங்காய் வக்கிற மாதிரி” ந்னு ஒரு சொலவடை உண்டு.

இதுக்கு என்ன அர்த்தம்ன்னா?????

வள்ளுவர் கோட்டம் கட்டுனது யாரு??? திறந்து வச்சது யாரு? யாரு?

கோயம்பேட்டில் பிரம்மாண்ட பேருந்து நிலையத்தை கட்டுனது யாரு??? அதை திறந்து வச்சது யாரு? யாரு?

தருமபுரி கூட்டு குடிநீர் திட்டத்தை செயல்படுத்தியது யாரு??? திறந்து வச்சது யாரு? யாரு?

நெம்மேலி கடல் நீர், குடிநீராக்கும் திட்டத்தை செயல்படுத்தியது யாரு?? அதை திறந்து வச்சது யாரு? யாரு?

பெரிய பெரிய பாலங்களை கட்டி வச்சது யாரு??? இப்ப அதையெல்லாம் வீடியோ கான்ஃபரன்ஸ்ல திறந்து வக்கிறது யாரு? யாரு?

உழவன் ரயில் கொண்டு வந்தது யாரு??? அதன் துவக்க விழாவில் உள்ளே புகுந்து தள்ளு முள்ளு நடக்க.... நம் கழக தொண்டன் உயிர் விட்டானே... அதுக்கு காரணம் யாரு? யாரு???????

===========================

இப்பச் சொல்லுங்க மக்கா....

சோற்றைப் பொங்கி வைத்தது யாரு???? அதில் கொண்டு வந்து மாங்காயை வைத்து படையல் போட்டு பரப்புரை செய்வது யாரு? யாரு????

=====================================================

தீர்க்கதரிசி...!

ச்சே... நான் கூட, அவாள்லாம் இவோ மேல இருக்குற அவா பாசத்துனால தான் ஆதரவா எழுதறாளோன்னு நம்பிட்டேனேய்யாஆஆஆஆ......!

நம்ம தலைவர் போட்டு உடைச்ச மாதிரி ஒரே வாரத்துல பன்னிரெண்டே முக்கால் கோடிக்கு விளம்பரமா வருவாய் கொடுக்கறதுனால தான் இந்தப் பாசம்ன்னு இப்பத்தான்யா புரியுது!!!

தலைவரோட பராசக்தி படத்துல பாடுனது மாதிரி.....

“ஆரியக் கூத்தாடினாலும் தாண்டவக்கோனே...
காசு காரியத்தில் கண் வையடா தாண்டவக்கோனே”

என்னாஆஆஆ ஒரு தீர்க்க தரிசனம்?!

==================================================

திராவிடம் சாதித்தது என்ன??????

பிராமணரல்லாதோர், இந்த இணையத்தின் உள்ளே நுழைந்து கலைஞரை திட்டுவதற்க்கு திராவிடத்தை திட்டுவதற்கு வாய்ப்பே இல்லாமல் போயிருக்கும்!!!!!

இன்றைக்கு டேய்.... விச்சு என்று கூப்பிடும் தோழனை... குழந்தே என்று கொண்டாடிக் கொண்டிருக்க வேண்டியிருந்திருக்கும்!!!!

அக்கிரஹாரங்களில் செருப்பில்லாமல் இடுப்பில் துண்டைக்கட்டிக்கொண்டு மட்டுமே நுழைய முடிந்திருக்கும்.... இங்கிருக்கும் பாதிப்பேருக்கு அந்த வாய்ப்புக் கூட கிட்டியிருக்காது.....!!!

வெளிநாட்டு வேலை என்றாலே அடிமட்ட கூலித் தொழிலாளியாக குடும்பத்தை விட்டு வருடக் கணக்கில் பிரிந்து வா(டு)ழும் நிலை மட்டுமே தொடர்ந்திருக்கும்....!!!!

குடும்பத்தோடு சென்று வெளிநாட்டில் செட்டில் ஆகி, ஏசி அறையில் உட்கார்ந்து கொண்டு கம்ப்யூட்டரில் கலைஞரை திட்டி ஸ்டேடஸ் போடும் வாய்ப்பே வாய்த்திருக்காது.....!!!!
 

===================================================

 

Tuesday, September 3, 2013

வலையில் வைத்த கால்கள்.... விடுபடுவாரா ஜெயலலிதா..!!

2011 மே மாதம் அதிமுக ஆட்சிக்கு வந்து இரண்டு மாதத்தில் அதீதம் மின் இதழுக்காக நான் எழுதிய கட்டுரை:

கொக்கரக்கோ
Date: 
Wednesday, June 29th, 2011

அறுபது மாதங்களுக்கு கொடுக்கப்பட்ட குத்தகையில் இன்னும் 58 மாதங்களே மீதியிருக்கின்றன! உண்மை தானே?! சென்ற சீசனுக்கான குத்தகைதாரர், செய்த சில அத்துமீறல்கள், கடைசிகட்டத்தில் பெருமளவிற்கு பரப்புரை செய்யப்பட்டு, இவர் அமர்த்தப்பட்டுள்ளார்.

செல்வி ஜெ.ஜெயலலிதா அவர்கள் மூன்றாவது முறையாக தமிழக முதல்வராக அரியணை ஏறி கிட்டத்தட்ட 40 நாட்கள் ஓடிவிட்டன. 100 நாட்களுக்கு யாரும் விமர்சனம் செய்யக் கூடாது என்று சிலர் சொல்கின்றார்கள்.

சாதாரண சூழ்நிலையில், இயற்கைக்கு மாறாக எதுவும் நடக்காத வரையிலும் இந்தக் கருத்தில் தவறு ஏதுமில்லை. ஆனால் பதவி ஏற்ற 40 நாட்களிலேயே, புதிய அரசு செயல்படுத்திய சில திட்டங்கள் நீதி மன்றம் முதல் மக்கள் மன்றம் வரையிலும் கண்டனங்களையும், முணுமுணுப்புகளையும் ஏற்படுத்தியிருக்கின்ற போது, 100 நாட்களுக்குப் பிறகு தான் விமர்சிக்க வேண்டும் என்ற பொது விதி செல்லுபடியாகாது என்றே தோன்றுகிறது.
புது அரசு ஒரேயடியாக தவறான பாதையில் செல்கிறதா? அல்லது ஒருசில விஷயங்களில் மட்டும் தடம் மாறுகிறதா? என்பதை பார்க்கும் முன்பாக, இந்தப் புதிய அரசின் தலைமைக்கு என்ன காரணத்திற்காக மக்களால் மகுடாபிஷேகம் செய்யப்பட்டிருக்கின்றது, என்பதை கொஞ்சம் தெளிவாகப் பார்த்துவிட்டாலே, தற்பொழுது நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கும் ஆட்சியின் தரம் தானாக விளங்கிவிடும்.

1991 மற்றும் 2001 ஆகிய இரண்டுமுறைகளும் ஜெயலலிதா பதவியேற்று, பிறகு ஆட்சி பறிபோனதற்கு என்னென்ன காரணங்கள் மக்களிடம் இருந்ததோ, அதே காரணங்களின் அடிப்படையில் தான் கடந்த திமுக ஆட்சியும் பதவியிழந்திருக்கின்றது. இதை யாரும் மறுக்க இயலாது என்கின்ற பொழுது, வேறு மாற்று இல்லாத காரணத்திற்காகவே இந்த முறை அதிமுக ஆட்சியைப் பிடித்திருக்கின்றது என்பதையும் யாரும் மறுக்க இயலாது.
ஆனாலும் மக்களிடம் ஒரு எதிர்பார்ப்பு இருந்தது. இரண்டு முறை தண்டனை பெற்றவர்கள், திருந்தியிருக்கக் கூடும் என்பதுதான் அது.அதில் தவறு கூட இல்லை. திமுக ஆட்சி ஏன் தரையிறக்கப்பட்டது? அது ஒரு சின்ன பட்டியல்! அதை மட்டும் இப்பொழுது பார்க்கலாம்.

1. ஸ்பெக்ட்ரம், 2. மின் வெட்டு, 3. விலைவாசி உயர்வு, 4.கருணாநிதியின் குடும்ப ஆதிக்கம், 5. இலங்கைப் பிரச்சினையில் தவறான அணுகுமுறை அடுத்ததாக மாவட்ட வாரியாக குறுநில மன்னர்களின் ஆதிக்கங்கள். இவ்வளவு தான்.

இவ்வளவு தான் என்று சொல்வதற்காக யாரும் உடனடியாக கோபம் கொள்ள வேண்டாம். திமுக மேல் மக்களுக்கு ஏற்பட்ட கோபத்தை பட்டியலிட்டிருக்கிறோம். இதை அனைவரும் கடந்த ஒரு வருடமாகப் பேசிப்பேசித் தான், அதிமுக வந்திருக்கிறது. அதேசமயம் மக்களுக்கு திமுக மேல் இருந்த பிடிப்பு என்னென்ன என்பதையும் பட்டியலிட்டே ஆக வேண்டும். ஏனென்றால் செல்வி ஜெயலலிதா, மக்கள் மத்தியில் உண்மையான, நிரந்தரமான நற்பெயரெடுத்து தொடர்ந்து ஆட்சியைத் தக்க வைத்துக் கொள்வதற்கு இதைக் கொஞ்சம் கூர்ந்து ஆராய்ந்துப் பார்க்க வேண்டியது மிகவும் அவசியமாகின்றது.

1. முதன் முதலாக 6 ரூபாய்க்கு வாங்கப்பட்ட அரிசியை ஒரு ரூபாய்க்கு மக்கள் வாங்க வழி செய்தது (மாதம் 100 ரூபாய் மிச்சம்), 2. ஸ்டாலின் தலைமையில் செம்மையாக முறைப்படுத்தப்பட்ட மகளிர் சுய உதவிக் குழுக்கள் மூலமாக, கிராமப் பெண்களிடம் மிகப் பெரும் பணப்புழக்கத்தை ஏற்படுத்தியது, 3. 108 ஆம்புலன்ஸ் திட்டம் (முதல் அறிமுகம்) அதிமுக வினரும் பாராட்டும் வகையில் செயல்படுத்தப் பட்டது, 4. கலைஞர் காப்பீட்டுத் திட்டத்தில் (முதல் அறிமுகம்) லட்சக்கணக்கானோர் உண்மையிலேயே உயர் சிகிச்சைகளை இலவசமாகப் பெற்றது, 5.கிராம மக்களிடம் மிகப்பெரும் வரவேற்பைப் பெற்ற நூறு நாள் வேலைத் திட்டம் (முதல் அறிமுகம்), 6. இலவச வண்ணத் தொலைக்காட்சிப் பெட்டி (முதல் அறிமுகம்), 7. முன் எப்பொழுதும் கண்டிராத சாலை வசதிகள், 8. கிட்டத்தட்ட அனைத்து நகராட்சிகளிலும் புறவழிச்சாலைகள், 9. எண்ணிலடங்கா மேம்பாலங்கள், 10. குக்கிராமங்களுக்கும் கான்க்ரீட் ரோடுகள் அதன்மீது முதன்முதலாய் பஸ் வசதிகள், 11. கிட்டத்தட்ட அனைத்து பஞ்சாயத்துகளுக்குமே மேல்நிலை நீர்த்தேக்கத் தொட்டி, 12. தண்ணீர் தேவை முழுமையாக பூர்த்தி செய்யப்பட்ட அனைத்து கிராமங்களிலும் ஆங்காங்கே பொது குடிநீர் குழாய் இணைப்பு, 13. நிறைய கூட்டு குடிநீர் திட்டங்கள், 14. கான்க்ரீட் வீடு திட்டம் (முதல் அறிமுகம்)....

இதற்கும் மேலாக, சென்னையில் இரண்டு பெரிய பூங்காக்கள், நுண்ணிய உயர்தர நூலகம், அமெரிக்க இயற்கை தர நிர்ணய சான்றிதழ் பெற்ற புதிய தலைமைச் செயலகம், கோவை செம்மொழி மாநாடு, அதன் பொருட்டு மிகப் பெரும் வளர்ச்சியைக் கண்ட கோவையின் சாலைகள், புது மேம்பாலங்கள்.. இத்யாதிகள், திருச்சி மாநகர் நினைத்துக் கூட பார்க்க இயலாத மேம்பாலங்கள், மதுரை மாநகரின் சுற்றுச் சாலைகளும், மேம்பாலங்களும், தமிழகம் முழுவதும் அரசு சார்பில் மக்கள் வெகுவாக கலந்து கொண்டு உற்சாகமடைந்த கலாச்சார விழாக்கள், சமச்சீர் கல்வி, சமத்துவபுரம் போன்ற கொள்கை ரீதியிலான திட்டங்கள்....

இப்படி நீள்கிறது இந்தப் பட்டியல். இதில் சிலவற்றை இது தப்பு, அது தவறு என்று சிலர் சுட்டிக்காட்ட முன்வரலாம். பரவாயில்லை.. நமது இந்தக் கட்டுரையின் நோக்கம் கருணாநிதி ஆட்சியின் மகாத்மியங்களைக் கட்டியம் கூறுவது அல்ல, மாறாக புதிய ஆட்சியின் முன்பாக உள்ள சவால்களையும், அதை ஜெ. எவ்வாறு கடந்து சிறப்பான நிர்வாகத்தை மக்களுக்கு அளிக்க முன் வர வேண்டும் என்பதையும் பற்றியது தான்.

அதனால் தொடர்ந்து வாருங்கள் நண்பர்களே!

தெரிந்தோ தெரியாமலோ, திமுக மீது மக்களுக்கான வெறுப்புகள் பற்றிய மேலே உள்ள பட்டியலை நமது ஊடகங்கள் கொஞ்சம் அதிகமாகவே மக்களிடம் பரப்புரை செய்து விட்டன. அதனால் தான் அதிகாரப்பூர்வ எதிர்க்கட்சியாகக் கூட அமர இயலாத வகையில் திமுக தடுமாறிப் போனது. ஆனால் அது முடிந்து போன கதை. இந்த தவறுகளுக்கெல்லாம், கருணாநிதியின், மிகப்பெரிய அலட்சியப் போக்கே காரணம் என்பது போலவும், ஆட்சி மாறினால் விரைவில் அனைத்தும் சரிசெய்யப் பட்டுவிடும் என்ற எண்ணமும் ஊடகங்களால் மக்கள் மனதில் ஆழமாகப் பதிய வைக்கப்பட்டு விட்டன.

அந்த எதிர்பார்ப்புடனேயே மக்களும் புதிய ஆட்சியை அண்ணாந்து பார்த்துக் கொண்டிருக்கின்றார்கள். தேர்தல் அறிக்கையில் சொன்னவற்றை எல்லாம் (அதாவது இலவசங்களை) ஒன்றரை வருடங்களில் நிறைவேற்றிவிடுவதாக முதல்வர் அறிவித்திருக்கிறார். மக்கள் அதையும் குறித்துக் கொண்டார்கள் (மனதில்). இலவசத்திற்கு இந்த அவகாசம் ஓக்கே. ஆனால் மின்சாரம், விலைவாசி உயர்வு, இலங்கைப் பிரச்சினை, குறுநில மன்னர்களின் ஆதிக்கம் இவற்றுக்கெல்லாம் யாரும் அவகாசம் தரத் தயாராயில்லை!

முழு பௌர்ணமி நாளுக்கு அடுத்த நிமிடமே அமாவாசையை நோக்கிய பயணம் துவங்கி விடுவதைப் போல, ஆட்சிக்கு வந்த அடுத்த நாளே குஜராத் மின்சாரம் குதித்து வருகிறது என்றார்கள், இன்று வரையிலும் அது வராதது மட்டுமில்லாமல், இதுவரையில் பாதிக்கப்படாத சென்னையிலும் கூட அதிக அளவில் மின்வெட்டு நடைமுறையில் இருப்பது மக்களிடையே ஒருவித ஏமாற்றத்தை வரவழைத்திருக்கின்றது. இதில் மட்டும் சமச்சீர் கொண்டுவரும் ஜெயலலிதா, ஏழை பணக்காரர்கள் படிப்பில் அதை நடைமுறைப்படுத்த விரும்பாதது கீழ் நடுத்தர வர்க்க மக்கள் மனதில் மிகப்பெரும் கோபக்கனலை ஊதிவிட்டிருக்கிறது.

இலங்கைப் பிரச்சினையிலும் சட்டமன்றத்தில் ஒரு தீர்மானம் இயற்றி, அதற்காகப் பாராட்டுக் கூட்டம் எல்லாம் நடத்தி முடிவுற்ற சூட்டோடு, 23 மீன்வர்களும் 5 படகுகளும் இலங்கை அரசால் சிறைப்பிடிக்கப் பட்டுவிட்டனர். இவ்விஷயத்தில், எந்தச் செயலுக்காக கருணாநிதி கேலி செய்யப்பட்டாரோ, அதே செயலான பிரதமருக்கு கடிதம் எழுதுவதை அம்மாவும் ஆரம்பித்தவுடன், இதை எப்படி எடுத்துக் கொள்வது என்று நடுநிலைவாதிகள் குழம்பித் தான் போய்விட்டார்கள்!.

ஒரு சிலருக்கு இதுதான் நிதர்சனம் என்பது இப்பொழுது தான் புரிய ஆரம்பித்திருக்கிறது! தமிழகத் தமிழர்களின் தேவைக்கே டில்லிக்கு காவடி தூக்கி பிச்சை எடுக்கும் நிலையில் தான் தமிழக முதல்வர்களின் அதிகார வரம்பு இருக்கிறது என்னும் பொழுது, இலங்கைத் தமிழர்களுக்காக துறும்பைக்கூட இவர்களால் கிள்ளிப் போட இயலுமா? இயலாதா? என்ற விடுகதைக்கான விடை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விடுபட ஆரம்பித்திருக்கின்றது.

விலைவாசி உயர்வு விஷயத்திலும், எந்தப் பொருளின் விலையும் குறையவில்லை என்பதை விட..., விலையேற்றம் என்பது இன்னும் தடுத்துக்கூட நிறுத்தப்படவில்லை என்பதும் மக்களை வெகுவாக வேதனைப்பட வைத்திருக்கின்றது.

அடுத்ததாக திமுகவின் சாதனைப் பட்டியல்களாக மேலே உள்ளவற்றில் பல திட்டங்கள் மத்திய அரசின் நிதி உதவியைக் கொண்டே பெரும்பாலும் செயல்படுத்தப்பட்டு வந்தன. திமுகவின் ஆரம்ப காலத்தில், தனித் தமிழ் நாடு கோரிக்கையை அறிஞர் அண்ணா முன் வைத்தார். ஆனால் அதைத் தடுக்கும் முயற்சிகளை கொஞ்சம் நிதானத்துடன் உற்று நோக்கி (இலங்கையில் நடந்தது போலத்தான் ஆகும் என்பதை புரிந்து கொண்டு..,) தம் மக்கள் வாழும்வரை நிம்மதியுடன் வாழவேண்டுமா? அல்லது போராடிச்சாக வேண்டுமா? என்ற கேள்விகளை மனதிற்குள் எழுப்பி இறுதியாக "மாநிலத்தில் சுய ஆட்சி, மத்தியிலே கூட்டாட்சி" என்ற சித்தாந்தத்தை முன் வைத்தார்.

1996 லிருந்து அந்த சித்தாந்தத்தை, திமுக சாதுரியமாகப் பின்பற்றி, இன்று வரையிலும்.. இனிமேலும் மத்திய அரசில் கூட்டாட்சி தான் என்ற நிலை உருவாக்கப் பட்டுள்ளது. இந்த கூட்டாட்சி தத்துவத்தால் தான் கடந்த பத்து ஆண்டுகளில் எண்ணற்ற தொழிற்சாலைகள், சாலைகள், மேம்பாலங்கள், ரயில்வே திட்டங்கள்... இன்னபிறவும், தமிழகத்திற்கு சாத்தியமாகியிருக்கின்றன. எப்பவுமே முட்டி மோதிக் கொண்டிருந்தால் காரியம் ஆகாது, என்பதைச் சரியாக புரிந்து கொண்ட கருணாநிதி, "நானும் ரௌடி தான்" ஸ்டைலில் மத்திய அரசு ஜீப்பில் தொற்றிக் கொண்டு, இந்த திட்டங்களுக்கு எல்லாம் தேவையான நிதிகளைப் பெற்றார் என்பதை யாரும் மறுக்க இயலாது.

இன்றும் கூட ஜெயலலிதா என்ன செய்கிறார்? டில்லி சென்று பிரதமரைச் சந்தித்து யாசித்த நிதியில், எவ்வளவு அளப்பார்களோ, அதற்கு தகுந்தாற்போல் தான் தமிழக பட்ஜெட்டை போட வேண்டும் என்று, நிதிநிலை அறிக்கைக்கான தேதியை தள்ளி வைத்துக் காத்துக் கொண்டிருக்கின்றார்! ஆனால் இன்றைய செய்தி என்ன? மத்திய அரசு விடுவித்துக் கொண்டிருந்ததில் 8000 கிலோ லிட்டர் மண்ணென்ணெயைக் குறைத்து விட்டார்களாம். இது கீழ்த்தட்டு மக்களிடம் எவ்வளவு பெரிய அதிர்வை ஏற்படுத்தும் என்பது இன்னும் ஒரு மாதம் கழித்து தான் தெரியும்.

ஆக இன்று ஜெயலலிதாவிற்கு முன்பு உள்ள முக்கிய பிரச்சினைகள் என்றால் ஒன்றரை வருடங்களில் 1.85 லட்சம் குடும்ப அட்டைகளுக்கு மிக்ஸி, கிரைண்டர், ஃபேன் மூன்றும் தர வேண்டும். இதற்கான தேவை 9880 கோடி ரூபாய். வருடத்திற்கு 1500 கோடி ரூபாய்க்கும் அதிகமாக மடிக்கணினி இலவசமாக வழங்க வேண்டும், ஒரு ரூபாய் அரிசியை இலவசமாக தருவதால் ஏற்பட்ட கூடுதல் செலவாக இந்த வருடத்திற்கு மட்டும் 6000 கோடி ரூபாய்கள். அதாவது இதுவரை அறிவித்துள்ள புதிய இலவச திட்டங்களுக்காகவே இந்த வருடம் கிட்டத்தட்ட 17500 கோடி ரூபாய்கள் வரையிலும் துண்டுவிழும்.

மற்ற அனைத்து இலவச திட்டங்களும் சென்ற ஆட்சியில் நடைமுறைப்படுத்தியதை அப்படியே அமல்படுத்தியாக வேண்டும். அதனால் அதையெல்லாம் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டாம். இவற்றில் சென்ற திமுக ஆட்சியில் செய்த அதிகப்படியான திட்டம் என்றால் அது இலவச வண்ணத் தொலைக்காட்சிப் பெட்டி தான். அதற்கு 5 ஆண்டுகளுக்கும் அவர்களுக்கு ஆன கூடுதல் செலவு 4500 கோடி ரூபாய்கள் மட்டுமே. ஆனால் அந்த டீவியை தூக்கி விட்டு அதற்கு ஈடாக அம்மா அறிவித்திருக்கும் அதிகப்படியான இலவச திட்டங்களுக்குத் தான் இந்த 17500 கோடி ரூபாய்கள். அதுவும் இந்த ஒரு வருடத்திற்குள்ளாக!.

இதற்கெல்லாம் மேலாக இலவச ஆடு, கறவை மாடு வழங்கும் திட்டமெல்லாம் வேறு இருக்கிறது! ஐந்து ஆண்டில் 4500 கோடி ரூபாய். ஒன்றரை ஆண்டில் ஆட்டுக் குட்டியையும் கறவை மாட்டையும் சேர்த்து 20000(இருபதாயிரம் கோடி) கோடி ரூபாய்க்கும் மேல்..!! எவ்வாறு சாத்தியமாகும்? அந்த 4500 க்கே அறிவு ஜீவிகள் கொதித்தெழுந்தார்கள். ஒருலட்சம் கோடி கடன் வந்துவிட்டது, வருடத்திற்கு பத்தாயிரம் கோடி வட்டி கட்ட வேண்டியிருக்கிறது என்றார்கள்!! இப்பொழுது அதைவிட 1000 சதவிகித அளவு அதிக இலவசங்களுக்கு எவ்வளவு லட்சம் கடன் தமிழர்கள் மேல் விழும்?, அதற்கு எத்தனை லட்சம் கோடி வட்டி கட்டவேண்டி வரும்? என்று அதே அறிவுஜீவிகள் கணக்குப் போட்டுச் சொல்வார்களா?

ஒரு தவறை ஒருவர் செய்ததற்காக, குற்றம் சுமத்தி தண்டிக்கப்பட்டு, வேறொருவரை அந்த இடத்தில் கொண்டுவந்து அமர்த்தினால்..., அவர் முன்னவரை விடவும் பலமடங்கு அதிகமாக அதே தவறைச் செய்தால் என்ன அர்த்தம்? இதற்கெல்லாம் நிதி ஆதாரம் என்ன? மத்திய அரசு ரெகுலர் பட்ஜெட்டிற்கே போதுமான நிதி வழங்கும் என்று எதிர்ப்பார்க்க இயலாது. ஏனென்றால் இலங்கை உட்பட பல விஷயங்களில் கொள்கை ரீதியாக அவர்களை எதிர்த்து நிற்கின்றீர்கள்! உலக வங்கியில் கடன் வாங்கினால்... ஏற்கனவே ஒரு லட்சம் கோடி ரூபாய், தமிழர்கள் தலையில் கடன்சுமை இருப்பதாகப் பிரச்சாரம் செய்து தான் ஆட்சியைப் பிடித்துள்ளீர்கள்!?
என்ன செய்யலாம்? தெளிவாகப் பின்னப்பட்ட வலையில் காலை வைத்துவிட்டீர்கள் ஜெயலலிதா அவர்களே..!! வீழ்ந்துவிடாமல் விடுதலை ஆகவேண்டும். ஏனெனில் தற்பொழுது உங்களுடைய வீழ்ச்சி என்பது, உங்களுக்கான தனிப்பட்டது அல்ல. அது ஒட்டுமொத்த தமிழர்களின், தமிழகத்தின் வீழ்ச்சியாகிவிடும்! இது தான் உண்மை!!

இலவச டீவி யை நிறுத்துவிட்டீர்கள். மிகவும் நல்லது. அத்தோடு நீங்கள் புதிதாக அறிவித்துள்ள அந்த வீண் ஓட்டரசியலுக்கான இலவசங்களையும் ஒழித்துக்கட்ட வேண்டும். மற்ற இலவசங்கள் மக்களின் வாழ்க்கை முறையோடு ஒன்றியிருப்பதால் அதை மட்டும் பழைய நிலையிலேயே நடைமுறைப்படுத்தும் முடிவை அறிவிக்க வேண்டும். அரசின் நிதிநிலைமை பற்றிய ஒரு வெள்ளை அறிக்கையை மக்கள் மன்றத்தின் முன் வைத்து, இதற்கு மேல் இலவச திட்டங்கள் எதையும் புதிதாக நடைமுறைப்படுத்த இயலாது என்றும், அப்படிச் செய்தால், அவர்களுக்கும், வருங்கால சந்ததியினருக்கும் பெரும் துரோகமாக அமைந்துவிடும் என்பதையும் மக்களுக்கு தெளிவாகப் புரிய வைக்க வேண்டும். அது உங்களால் முடியும். அதில் உள்ள நியாயத்தை மக்களும் ஏற்றுக்கொள்வார்கள்.
அதன்பிறகு நீங்கள் சொன்ன அந்த ஒன்றரை வருடங்களில் ஒரு தூய்மையான் அரசு நிர்வாகத்தை மக்களுக்கு அறிமுகப்படுத்தி, வருமானத்தை பெறுக்கும் வழிமுறைகளை செய்து, சட்டம் ஒழுங்கை சிறப்பாக நிலைநாட்ட வேண்டும். சென்ற ஆட்சியின் மக்கள் நலத்திட்டங்கள் எந்த சிறு தொய்வும் இல்லாமல் செயல்படும்படியாக, மத்திய அரசுடன் சுமுகமான உறவை பலப்படுத்திக் கொண்டு, நிதி ஆதாரங்களை தடையில்லாமல் பெற்றாலே போதும். அதை விடுத்து "சமச்சீர் கல்வி", புதிய தலைமைச் செயலகம், பாதி கடந்த மெட்ரோ ரயில்... போன்றவற்றில் தேவையில்லாமல் மூக்கை நுழைத்து, ரத்தம் வரும்படி நடந்து கொண்டால்.... முதல் கோணல் முற்றிலும் கோணலாகி தீராப்பழியாகிவிடும்!! அலட்சியம் வேண்டாம்.



பிறந்த நாள்..!

நினைவு தெளிந்த நாட்களிலிருந்து இது கொஞ்சம் அதிகமான புலகாங்கிதத்தைக் கொடுத்த பிறந்த நாள் என்றே சொல்லலாம்.

சின்ன வயசா இருக்கறச்ச எல்லாம், வகுப்பில் ஒரு சில மாணவர்கள் மட்டும் எதாவது ஒரு நாளில் புத்தாடை உடுத்தியும் கையில் ஒரு பிளாஸ்டிக் டப்பியில் சாக்லேட் குவியலோடும் வந்து சேருவார்கள். அவிங்கள எல்லாம் பார்த்தாலே லைட்டா கடுப்பு ஏறும்! வாத்தியார்ட்ட சொல்லிட்டு, ஒவ்வொருத்தன் மூஞ்சிக்கு நேராவும் அந்த டப்பிய நீட்டுவான்....

சாக்லேட் நெருங்கி வர வர, அவன் மேலிருந்த கடுப்பெல்லாம் நீங்கப்பெற்று, சாக்லேட்டின் சைஸ் எவ்வளவு பெரியதாக இருக்கும் என்ற ஆராய்ச்சியில் மனம் லயித்திருக்கும். நாகரீகம் கருதி எல்லோருமே ஒன்றையாகத்தான் எடுத்துக்கொள்வோம். ஆனால் அவனுக்கு அணுக்கமான தோழர்களுக்கு அவனே இன்னொன்றையும் எடுத்துத் தருவான்....!!

அவன் அதை வாங்கிய வேகத்தில் ரஹ்மான் இரட்டை ஆஸ்கார் வாங்கியபோது கொடுத்த போஸ் மாதிரியே எங்களை ஸ்லோமோஷனில் பார்த்துச் சிரித்தவாறே திரும்புவான்...!!!

அதெல்லாம் ஒரு காலம். அஞ்சாவது ஆறாவது படிக்கும் போதெல்லாம் வாழ்க்கையில் லட்சியப் பட்டியலில் இதையும் ஒன்றாக சேர்த்துக்கொண்டேன். வாழ்க்கைல படிச்சி நல்ல பெரிய ஆளா வந்து, நல்ல வேலைல சேர்ந்து நிறைய சம்பாதிச்சி, கேக்கு வெட்டி பர்த்டே கொண்டாடனும். அன்னிக்கு நம்மளோட படிச்ச பசங்கள எல்லாம் தேடித்தேடிப் போய் சாக்லேட் கொடுத்துட்டு வரனும். குறிப்பா அந்த ப்ளாஸ்டிக் டப்பாவுல தான் கொண்டு போய் கொடுக்க வேண்டும்......!!!

இது தான் வளர்ந்த நிலையில் பிறந்த நாள் கொண்டாடும் லட்சியமாக மாறிப்போய் விட்டிருந்தது. ஒரு கட்டத்தில் படித்து முடிப்பதற்கும் பணம் சம்பாதிப்பதற்குமான இடைப்பட்ட அந்த போராட்டச் சுனாமியில் மறக்கடிக்கப்பட்ட சிறு வயது லட்சியங்களோடு இதுவும் கரைந்து போயிருந்தது.

திருமணத்திற்குப் பிறகு, மனைவியால் அந்த லட்சியம் மீட்டெடுக்கப்பட்டாலும், சாக்லெட் கொண்டு போய் சக மாணவர்களிடம் கொடுப்பதாக எடுத்த சபதத்தை நினைத்து ஒவ்வொரு வருடமும் சிரித்துக்கொள்வேன்.  அந்த நாட்களில் பத்திருபது ஃபோன் கால்கள் வாழ்த்துச் செய்தியோடு வரும்.

எப்பவும் கம்பெனி ஊழியர்களுடன் நல்ல விருந்துச் சாப்பாட்டோடு இனிமையாய் கழியும் அந்த பிறந்தநாள் கொண்டாட்டங்கள். சமீபமாக இரண்டொரு வருடங்களாக இணையத்திலும் ஆங்காங்கே ஒன்றிரண்டு பேர் வாழ்த்துச் செய்திகள் வெளியிட அதை பலர் லைக் செய்து வாழ்த்துச் செய்தியும் பின்னூட்டமுமாக இடுவார்கள்.

பிரச்சினைகளை புறம் தள்ளிவிட்டு சந்தோஷமாக இருக்க எத்தனிக்கும் இத்தகைய தருணங்களில் முகம் தெரியாத அந்த தோழமைகளின் வாழ்த்துக்கள் ஒரு வித உற்சாகத்தை தரும் என்பதில் மாற்றுக்கருத்தே கிடையாது.

அந்த வகையில் தான் இன்றைய எனது பிறந்த நாளும் வந்து சேர்ந்தது. நாற்பத்து நான்கை கடந்து நாற்பத்தி ஐந்தில் அடியெடுத்து வைக்கின்றேன். இன்றைக்கு வெளி வேலைகள் அல்லது கடமைகளையெல்லாம் முடித்து விட்டு மதியம் வாக்கில் இணையம் வந்து பார்த்தால், நூற்றுக்கணக்கான தோழமைகளின் வாழ்த்துக் குவியல்கள்.

நிச்சயமாக ஒரு சிறு பிள்ளையாய் மாறிப்போனதாக உணர்ந்தேன். இந்த இணையத்தில் உலவுவதால் அது கெட்டது, இது தீயது என்று எவ்வளவோ விமர்சனங்கள் எழுந்து கொண்டிருந்தாலும், இது மாதிரியான நமக்கே நமக்கான தனிப்பட்ட நாட்களை நமக்கு மென் மேலும் ஒரு மதிப்புக்கூட்டும் களமாக மாற்றுவதில் இணையத்தின் பங்களிப்பை மறுப்பதற்கில்லை.

இனி நம் பள்ளித் தோழர்களை தேடிச் சென்று சல்லாபிக்க முடியுமா? அதற்கு தான் வாய்ப்பிருக்கா?....

ஒரு விடயம் முடிந்து போய்விட்டது என்று எண்ணி கடந்து கொண்டிருக்கும் போது, இல்லை இல்லை, இது இருக்கிறது என்று இந்த இணைய உலகம் தான் இன்று எனக்குக் காட்டியிருக்கின்றது....!!!

என் சிறு வயது லட்சியத்தை இது ஈடேற்றிக் கொடுத்திருக்கிறது. இது எனக்கு மட்டுமான அனுபவமாக இருக்க முடியாது, இங்கிருக்கும், நல்ல முறையில் இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் அத்துணை தோழமைகளுக்குமான அனுபவமாகவும் தான் இருக்கும்....!!!

என் முகமறியாவிட்டாலும், நால் நல்லவனா? கெட்டவனா? அல்லது ஏழையா? பணக்காரனா? மேல் சாதியா? கீழ் சாதியா? என்று இப்படியான இன்னபிற கேள்விகள் எதையும் கேட்காமல் சிறு வயது பள்ளித் தோழர்களாய் வாழ்த்துச் சொன்ன இணைய தோழமைகள் அனைவருக்கும் இந்த இனிய நாளில் என் நெஞ்சார்ந்த நன்றியினை கூறிக்கொள்கிறேன்.

நன்றி

நாகை சேது ஆர்ப்பாட்டம்..!!

இன்னிக்கு ஒட்டு மொத்த தமிழகத்தின் கவனமுமே நாகையில் தான் குவிந்து கிடந்தது. காலை ஏழு மணிக்கு நானும் அபிஅப்பாவும் மயிலாடுதுறை அண்ணா பகுத்தறிவு மன்றம் வந்த போது....   நாங்கள் காரை விட்டு இறங்கவும், அண்ணன் பொன்முடி அவர்களின் வாகனத்தை ஒரு நிமிடம் மன்றத்தின் வாசலில் நிறுத்தவும் ஒரு சேர நடந்தது.

பரபரப்பாக இயங்கிக் கொண்டிருந்த நகரம் குண்டாமணி அண்ணன், ஓடி வர, இவர் கார் கண்ணாடியை இறக்கி, கிளம்பியாச்சான்னு கேட்க....   ஓரிரு நிமிட உரையாடலோடு அவர் வாகனம் திருவாரூர் நோக்கி, சாமி தரிசனத்திற்கு செல்லும் வேகத்தோடு சீறிப் பாய்ந்தது.

பிறகு நகரம் எங்களைப் பார்த்து, நாம கடேசியாத்தான் போறோம், இன்னிக்கி மேடைல எல்லாம் ஏறப் போவதில்லை, நமக்கு மாவட்டம் நிறைய வேலை கொடுத்திருக்கு. 18 வண்டியும் அனுப்பிட்டு, கடேசியா நான் மட்டும் உன் வண்டில வரேன்னு சொன்னதை தட்டமுடியவில்லை.

அடுத்த ஒரு மணி நேரம் அத்தனை பரபரப்பு, ஆட்கள் எண்ணிக்கை கூடக்கூட, வண்டி எண்ணிக்கை 22 ஐ கடந்து போய்க்கொண்டிருந்தது. 9 மணிக்கு நாங்கள் கிளம்பும் போது, தொப்பரையாக நகரம் ஏறி என் காரில் அமர்ந்தார்.

அடுத்த ஒன்னேகால் மணி நேரத்தில் அதி விரைவில் எங்கள் வாகனம் நாகை எல்லையை மற்ற அனைத்து வாகனங்களையும் கடந்து முன்னே சென்றடைந்தது.

ஆர்ப்பாட்டம் நடைபெரும் அவுரித்திடலுக்கும் ஒரு கிலோ மீட்டர் முன்னமே வாகனங்கள் நிறுத்தப்பட, இறங்கி நடக்க ஆரம்பித்தோம், சாரை சாரையாக மக்கள் வெள்ளம், வந்து குவிந்துகொண்டே இருந்தது. அங்கே மாவட்டம் கொடுத்திருந்த வேலைகளை நகரத்துடன் இணைந்து கன கச்சிதமாக முடித்த போது.....

தலைவரின் கான்வாய் சீறிப்பாய்ந்து வந்தது!!!!

ச்சே.....   என்னா கூட்டம்யா அது?!  என்னா உணர்வுகள் அங்கே!!! அப்போ தான் எனக்கு ஒரு விஷயம் புரிந்தது. மூன்று மாவட்ட தொண்டர்கள் மட்டும் அங்கே குவிந்திருக்கின்றனர் அவனவன் சொந்த காசைப் போட்டு வேலை வெட்டியை விட்டு வந்திருக்கான். அதுவும் பட்டப்பகலில், பொட்டை வெயிலில், வாரத்தின் முதல் நாள்.......

வந்திருந்தவர்களில் 70 சதவிகிதம் பேருக்கும் கலைஞர் முகத்தைக் கூட முழுமையாக பார்க்க முடியவில்லை. அவ்ளோ கூட்டம். கிட்டத்தட்ட, ஒரு லட்சத்துக்கும் அதிகமாகத்தான் இருக்கும். போலீஸ் கெடுபிடி அதிகம் என்பதால், எல்லோரும் அலைக்கழிக்கப்பட்டனர். ஒரு கட்டத்திற்கு மேல் அவர்களால் கூட்டத்தைக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை.

இதெல்லாத்தையும் பார்த்த பிறகு தான் ஒரு விஷயம் பிடிபட்டது. இனி இந்த இணைய பத்தாம்பசலிகள், அந்த மாபெரும் மனிதனைப் பற்றி நேர்மைக்கு மாறாக வைக்கும் விமர்சனத்தை எல்லாம் நாம் ஒரு பொருட்டாகவே எடுத்துக்கொள்ள தேவையில்லை என்று!

சூரியனைப் பார்த்துத் தான்.........
ஃபோட்டோ உபயம் அபி அப்பா. நாங்கள் ஒரு குறுக்குச் சந்தில் எங்கள் கடமையை நிறைவேற்ற சென்று கொண்டிருந்த போது என்னையும் நகரத்தையும் சேர்த்து எடுத்த புகைப்படம் தான் இது!

கதம்ப மாலை...!

வசனகர்த்தா கலைஞர் ....

பிரிந்திருந்த இளம் தம்பதியினர் ஒருவரை ஒருவர் புரிந்து கொண்டு இணையும் போது........
ஒரு வசனம் வைத்திருக்கிறார் இருவர் உள்ளம் படத்தில்.....

கண்ணே உன்னிடம் நான் கற்றுக் கொண்டது ஏராளம்

குடும்பப் பண்பாடு

வாழ்க்கைப் பண்பாடு

அறிவுப் பண்பாடு
.........................
...........................

எங்கே கண்ணே??

ஒரு ஆனந்தப் பண்.... பாடு

ச்சே......    நீ ஒரு பிறவிக் கலைஞனய்யா....!!!!

அப்பொழுதே ரொம்ப க்யூட்டான குட்டிக் குட்டி வசனங்கள். அத்தனையும் அற்புதம்.
============================================

ஏ.ஆர். ரஹ்மான்...

இசை, இசை நுணுக்கங்கள், இசை ஞானம் இப்படி அனைத்து விதத்திலும் இன்றைக்கு இருப்பதில் தேர்ந்த இசையமைப்பாளர் யார் என்னும் பொழுது யோசிக்கவே செய்யாமல் ஏ.ஆர். ரஹ்மான் தான் என்பதில் மாற்றுக் கருத்துக்கே இடம் கிடையாது.....

அதேசமயம் அதிகமான படங்களுக்கு இசையமைத்த காரணத்தினாலும், ஆரம்ப காலங்களில் பற்பல கிராமிய பாடல்களின் மெட்டுக்களை திரையிசையில் லாவகமாக கையாண்ட அனுபவத்தினாலும், பல நல்ல மெட்டுக்களை (ட்யூன்) கொண்ட பாடல்களை இளையராஜா நமக்குத் தந்திருக்கின்றார் என்பதையும் மறுப்பதற்கில்லை.

இந்த வகையில் விருமாண்டி படத்தில் வரும் உன்னை விட பாடலுக்கு நிகரான (அதே போன்ற சூழலுக்கான பாடலுக்கு) ஒரு மெட்டு இன்னும் ரஹ்மானிடமிருந்து வராமல் இருந்தது எனக்கு பெரும் குறையாகவே இருந்தது.

அந்த நேரத்தில் தான் கடல் படத்தில் வரும் மூங்கில் தோட்டம் பாடல் கேட்க நேர்ந்தது. இதுக்கு நேரம் ஒதுக்கி முழுசா அனுபவிக்கனும்ன்னு முடிவு பண்ணியிருந்தேன். நேற்று முன் தினம் தான் எனக்கு அந்த வாய்ப்பு அமைந்தது. இரண்டு பாடல்களையுமே அடுத்தடுத்து போட்டு, திரும்பத் திரும்பக் கேட்டேன்......

நிச்சயமாக சொல்கிறேன்....   மெட்டமைப்பதில் இருவருமே ஒருவருக்கொருவர் சளைத்தவர் இல்லை.  ஆனால் இசை நுணுக்கம், அதில் ஒரு மேட்டிமைத் தனமான அறிவு... ஞானம் இவற்றை எல்லாம் எடுத்துக் கொண்டால், ஏஆர் ஆர் தான்.....  ச்சான்ஸே இல்லை. ரெண்டு பாட்டையும் கேட்டுட்டு வந்து  கும்முங்க மக்கா!
=================================================


சர்வோ பிறந்த நாள் - 25.04.2013

அது வெள்ளிக்கிழமை இரவு. அபுதாபியில் விடுமுறை தினம். பகல் இரவு ஆட்டமாக ஷார்ஜாவில் இந்தியா பாகிஸ்தான் மேட்ச். அன்றைக்கு டெண்டூல்கரின் பிறந்த நாள். எல்லாரும் ஸ்டேடியத்துல இருக்கோம். மிகப் பெரிய எதிர்பார்ப்பு. இரண்டு பகுதிகளாக பிரித்து விட்டார்கள். ஒரு பக்கம் பாகிஸ்தானியர்கள், இன்னொரு பக்கம் இந்தியர்கள். யாரும் ஊடுறுவ முடியாது. ஊடுறுவவும் முயற்சிக்க மாட்டார்கள் ஏன்னா தனியா மாட்டிக்கிட்டாபெண்டு கழண்டுடும்.

மேட்ச் பயங்கர விறுவிறுப்பு. வெளியில் மணற் புயல் உள்ளே டெண்டூல்கள் ஃபோர், ஸிக்சர் என்று வானவேடிக்கை நிகழ்த்துகிறார்.....

எனக்குத் தான் முழுமையாக அதை ரசிக்க முடியவில்லை, இருப்புக் கொள்ளாமல் தவிக்கிறேன். மேட்ச் முடிந்து அதைப் பற்றி சிலாகித்துக் கொண்டே நண்பர் குடும்பத்தினரோடு அபுதாபி திரும்புகிறோம். வரும் வழியில் கவலைப் படாதீங்கண்ணே, எல்லாம் நல்லபடியா நடக்கும்ன்னு ஐரிஸ் சொல்லிக்கிட்டே வந்தது!

காலை எழுந்து கிளம்பி, வேண்டா வெறுப்பாக அலுவலகம் வந்தாச்சு. அப்பொழுது தான் அங்கே மொபைல் அறிமுகமாகியிருந்த நேரம். இதற்காகவே வாங்கி வைத்திருந்தேன். சரியாக 9.10 இருக்கும் ரிங் அடிக்கிறது. கையெல்லாம் நடுங்க எடுக்கிறேன். வாய் தட்டுத் தடுமாறி ஹலோ என்கிறது. பெரியக்கா தான் பேசுது. தம்பி குட்டி பய பொறந்துருக்காண்டா.....!!!!!

ஆச்சு... அது நடந்து 15 வருடம். எங்கள் வீட்டு செல்லம் இன்று ஸ்வீட் சிக்ஸ்டீனில் அடியெடுத்து வைக்கிறான்.....! உங்கள் அனைவரின் ஆசீர்வாதம் வேண்டி!
==========================================

மீன் வேட்டை:

கடந்த சித்திரை ஒன்னுலேர்ந்து மீன்பிடி தடைகாலம் ஆரம்பமாகிவிட்டது.....  இந்த வாரம் மீனுக்கு என்ன பண்றதுன்னு கைகால் எல்லாம் நடுங்க ஆரம்பிச்சிடுச்சி, நேத்து ராத்திரியிலேருந்தே.  காரைக்கால்ல இருக்குற குடும்ப நண்பரிடம் ஃபோன் பண்ணினால், பெரிய மீன் எல்லாம் கிடைக்க மாட்டேங்குது அண்ணா, பக்கத்துல எல்லா ஊர்லேர்ந்தும் வந்து குவிஞ்சிடுறாங்க, காலைல ஆறு ஏழு மணிக்கெல்லாமே வித்து தீத்துடுது. ஒன்னு ரெண்டு பெரிய மீன் ஆப்ட்டாலும் கிலோ ஆயிரம் ரெண்டாயிரம்ன்னு கொஞ்சம் கூட கூசாம சிலதுங்க வாங்கிட்டு போயிடுதுங்கன்னு சொல்றான்.......

ராத்திரி பூரா விசனம் புடிச்சி உட்கார்ந்து.... ஸாரி படுத்து புரண்டுட்டு, காலைல எழுந்து கர்ம சிரத்தையோடு சன் டீவில மஹாபாரதம் பார்த்துட்டு, அதுல வியாசர் சொல்ற அறிவுரை படி,  எல்லாமே விதிப்படி தான் நடக்கும், அதை மாற்ற யாராலும் முடியாதுங்கறத ஸ்டாராங்கா மனசுல ஏத்திக்கிட்டு, முயற்சியைக் கைவிடக்கூடாதுங்கற கடமை உணர்ச்சியோட, மீன் வாங்குறதுக்குன்னே வீட்டு கொல்லைல மாட்டி வச்சிருக்குற பிஞ்சு போன ஒயர் கூடையை மனைவி எடுத்துக் கொள்ள, கிளம்பிவிட்டோம் வேட்டைக்கு....!

மாயவரத்துல எந்தெந்த முக்குட்டுல எல்லாம் பட்டணத்திகள் வந்து மீன் கடை போடுவார்களோ அங்கெல்லாம் சென்று பார்த்துக் கொண்டே, பெரிய மீன் இல்லாததால், கடைசியில் மீன் மார்க்கெட்டுக்கே வண்டியை விட்டோம்.

ஏகப்பட்ட கூட்டம். அதான் மீன்பிடி தடைகாலம் வந்துடிச்சே, இவனுங்க எல்லாம் சிக்கன், மட்டன்னு வாங்கி சாப்பிட்டா என்ன? என்று மனசுலேயே கேள்விய கேட்டுக்கிட்டு, பதைபதைக்கும் மனதோடு உள்ளே நுழைந்தோம்....

எல்லா கடையிலேயுமே செம கூட்டம், எட்டி எட்டி பார்த்துட்டு வந்துட்டே இருந்தோம். ஒரே ஒரு அம்மையாரிடம் அவ்ளோ கூட்டம் இல்லை. நேராக அங்கே நின்றேன்.
 என்ன தம்பி?
வஞ்சிரம் இருக்காக்கா????? 
அக்காவாஆஆஆஆஆன்னு அந்த அம்மிணியின் பார்வையே கேட்பது அந்த மார்கெட் முழுவதும் லௌடு ஸ்பீக்கர் போட்ட மாதிரியே கேட்டுச்சி!

இரு தம்பின்னு சொல்லிட்டு, பக்கத்து கடைல இருக்குற ஐஸ் பொட்டிய திறந்து 2 கிலோ எடையுள்ள வஞ்சிரம் மீனை எடுத்து வந்தது. கிலோ 700,  2 கிலோ 1400 ஆகும், நீ ஆயிரம் குடு தம்பின்னு சொல்லுச்சி. இல்லாக்க நான் 800 தான் எடுத்துட்டு வந்துருக்கேன்னு சொன்னோடுன, சரி குடுப்பான்ன்னு சொல்லி மீனை எடுத்து கூடைல வச்சிடுச்சி. 800 ரூபாயை குடுத்துட்டு, குழம்புக்கு எதுனாச்சும் பொடி பொட்டு ரெண்டு போடுக்கா என்றவுடன்.....

கை நிறைய அள்ளி செங்காலா குட்டிகளையும், கிழங்கான் குட்டிகளையும் போட்டது......

பெரிய மீன் 23 பீஸு தேறுனுச்சி. அதுலேர்ந்து நாலு பீஸை எடுத்து பொறிச்சி மேலே கொண்டு வந்து விட்டேன்......  90 எம் எல்ல ரெண்டு ஃப்ரெஞ்சு வேலியும்......

கடவுள் இருக்கான் கொமாரு!!!


ரோட்டரி சங்க தலைவர் பொறுப்பு

ஒரு வருடம் எப்படிப் போச்சுன்னே தெரியல. 52 வாரங்களும் வியாழக்கிழமைகளில் வாராந்திர கூட்டம். ஒரு சில வாரங்கள் மட்டும் மாற்றி அமைத்துக்கொள்வோம்.  எண்ணற்ற சேவைத்திட்டங்கள்.

முக்கியமாக 32 குழந்தைகளுக்கு முற்றிலும் இலவசமாக அப்பல்லோ குழந்தைகள் மருத்துவமனையுடன் இணைந்து இருதய அறுவை சிக்கிச்சை. பத்து நாட்கள் நடைபெற்ற புத்தகத் திருவிழா. சொந்தமாக நடத்திக்கொண்டிருக்கும் மேல் நிலைப்பள்ளிக்கு தேவைப்படும் வளர்ச்சித்திட்ட பணிகளுக்கான நிதி வழங்குதல், இரத்ததானம், இரத்தவகை கண்டறிதல், கண் அறுவை சிகிச்சைகள், விழிப்புணர்வு முகாம்கள், சேவைத் திட்டங்கள், இவைத்தவிர, தகுதியான மாணவச்செல்வங்களுக்கு ரூபாய் இரண்டு லட்சத்திற்கும் அதிகமான கல்வி உதவித் தொகைகள், இன்னும் எத்தனையோ......

நிறைவாக முடிந்தது கடந்த ஒரு வருட ரோட்டரி சங்க தலைவர் பொறுப்பு. கடந்த ஞாயிறு அன்று புதிய தலைவருக்கு அந்த தலைமை பொறுப்பை மாற்றித் தந்து விட்டு, வீட்டுக்கு வந்தவுடன், ஒரு இனம் காண முடியாத மன நிம்மதி.

நிச்சயமாக என்னைப் போன்ற தனி மனிதனால் இதையெல்லாம் சாதிக்க முடியாது. ஆனால் ஒரு குழுவாக, ஒரு இயக்கமாக, அதிலும் உலகம் தழுவிய ஒரு பேரியக்கத்தின் அங்கத்தினராக இணைந்து, அதில் நம்ம ஊர் கிளையின் தலைமைப் பொறுப்பை ஏற்றுச் செய்யும் போது பல அசாத்தியமான விஷயங்கள் கூட இலகுவாக சாத்தியமாகியிருக்கிறது.

யோசித்துப் பாருங்கள்.....   சென்னை அப்பல்லோவில் இருதய அறுவை சிகிச்சை, அதிலும் இலவசமாக.... ஒன்றா? இரண்டா? மொத்தம் 32 குழந்தைகளுக்கு! எத்தனை லட்சங்கள் செலவாகும் என்று யோசித்துப் பாருங்கள். அதை சாதித்தது ரோட்டரி தான்.

எதுவாக இருந்தாலும் அந்த 52 வாரங்களுக்குள் முடித்தாக வேண்டும். அதானால் பின்னங்கால்கள் பிடரியில் அடிபடுவது போன்ற வேகத்துடன் ஓட வேண்டும். நமக்கு முன்னாள் இருந்தவர்களை விட அதிகம் சாதிக்க வேண்டும். நமக்கு அடுத்து வருபவர்களுக்கு பெரிய இலக்கை நிர்ணயிக்க வேண்டும்...   என்ற லட்சியத்தோடு ஓட வேண்டும்!!!

இதில் சாதிப்பது என்பது நம்முடைய சுயநலன் கருதி இருக்க முடியாது. அனைத்துமே, முற்றிலும் தகுதி வாய்ந்த தேவையிருக்கும் நபர்களுக்குத் தான், சமுதாயத்திற்குத் தான். எவ்வளவு சாதிக்க வேண்டும் என்று ஓடுகிறோமோ அவ்வளவுக்கவ்வளவு நம்முடைய நேரம், உடலுழைப்பு, பொருளாதாரம் என்று நிறைய செலவு செய்ய வேண்டியிருக்கும்.

ஆனால் இதில் இருக்கும் சிறப்பு என்னவென்றால், தனி நபராக இதைச் செய்ய முயன்றால் நாம் செலவழிப்பதில் ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதி மட்டுமே பயனாளிகளைச் சென்றடைய முடியும். ஆனால் ரோட்டரியில் இணைந்து அதைச் செய்யும் போது, நாம் செலவிடுவதைப் போன்று குறைந்த பட்சம் பத்திலிருந்து அதிக பட்சம் நூறு மடங்கு வரையிலும் தேவையுள்ளோருக்கு பலன்களை பெற்றுத் தர இயலும்.

எது எப்படியோ? ஒரு நல்ல வாய்ப்பு எனக்கு கிட்டியது. அதை என் மனதிற்கு நிறைவை தரும் அளவில் மற்றவர்களுக்கு பயனுள்ளதாக பயன்படுத்தியிருக்கிறேன். அந்த அளவில் எனக்கு பெரிய சந்தோஷம்.

அந்த வகையில் ரோட்டரிக்கும் அதன் நிறுவனர் திரு பால் ஹாரிஸ் அவர்களுக்கும் எங்கள் மாயூரம் ரோட்டரி சங்க உறுப்பினர்கள் அனைவருக்கும் என் மனமார்ந்த நன்றிகள்!

ஆடி 18

ஆனியிலேயே நாற்றுவிட்டு பறித்து, ஆடி ஆரம்பத்திலேயே நடவு முடித்து பயிர் எல்லாம் மண் பிடித்து வளர ஆரம்பித்தவுடன், விவசாயிகள் எல்லாம் ஒரு வித பெருமூச்சுடன் ஆசுவாசப்படுத்திக்கொள்ளும் நேரம் இது. இந்த நேரத்தில் தான் இரண்டு மாதங்களாக தனது சொந்த குடும்ப வேலைகளை கவனிக்க முடியாமல் இருந்ததை சமன் செய்யும் நிகழ்வுகளையும், இந்த விவசாயத்திற்கு பேருதவியாக இருக்கும் ஆற்றில் வரும் தண்ணீரை பாராட்டி கௌரவித்து நன்றி தெரிவிக்கும் முகமாகவும், ஆடி 18 அன்றைய தினத்தை ஆதி காலம் தொட்டு தமிழர்கள் அனைவரும் அதி முக்கியத்துவம் வாய்ந்த தனது ஆத்மார்த்தமான சொந்த விழாவாக, தத்தமது ஊரின் வழியாக ஓடிக்கொண்டிருக்கும் ஆற்றங்கரைகளில் வைத்துக் கொண்டாடுவார்கள்.

அதன் பொருட்டு, கடந்த வருடம் ஆவணி மாதத்திற்கு பிறகு தங்கள் இல்லங்களில் திருமணம் செய்து வாழ வந்திருக்கும் பறித்த நாற்றாக வந்திருக்கும் நாற்றுப் பெண்ணை (அது தான் இப்பொழுது மறுவி நாட்டுப்பெண் என்றாகிவிட்டிருக்கிறது) தங்கள் இல்லத்தில் நட்டு வைத்து, தங்கள் குலம் தழைக்க வந்த தெய்வமாக போற்றிப் பாதுக்காக வேண்டிய சொந்தப் பெண்ணாக மாற்றி அந்தப் பெண்ணும் இனி இது தான் நம் சொந்த ஊர், சொந்த வீடு என்ற எண்ணத்தோடு முழு அதிகாரம் பெற்றவளாக வலம் வர ஆரம்பிக்க வைக்கும் சடங்குகளும் நிறைவேற்றப்படும்.

அதன் பொருட்டுத் தான், திருமண விழாவின் போது அணிவிக்கப்பட்ட தாலியின் கயிற்றையும், அணிந்திருந்த மாலையையும் ஆற்றில் மரியாதை செய்து விட்டு விட்டு, தாலியோடு இந்த குடும்பத்தின் பாரம்பரிய சொர்ணங்கள் அல்லது செல்வங்களின் அடையாளங்களையும் சேர்த்துப் பெறுக்கி அதையும் புது கயிற்றில் கோர்த்து, இனி இந்தக் குடும்பத்தின் முழு அதிகாரம் பெற்று குலக் கொழுந்து என்று அங்கீகாரம் அளிக்கப்படுகின்றது.

இதை பல இடங்களில் பெண் வீடு இருக்கும் ஊரின் ஆற்றங்கரையில் நிறைவேற்றி சடங்கை முடிப்பதும் வழக்கம்.

அந்த நேரத்திலேயே அனைவரும் ஆற்றுக்கு மாவிளக்கு, காப்பு அரிசி எல்லாம் வைத்து படைத்து நன்றி தெரிவிக்கும் சடங்கும் பெண்களால் மனதார செய்யப்படும். இவை அனைத்தும் முடிந்து வீடு திரும்பிய நிலையில், ஆட்டுக்கிடா வெட்டி சமையல் சாப்பாடும் அமர்க்களப்படும். ஆச்சு அந்த ஒரு நாள் கூத்தோடு முடித்துக் கொண்டு அனைவரும் விவசாயத்திற்கு போய்விட வேண்டியது தான். இதற்கடுத்து சம்பா சாகுபடியும் முடித்து தைப் பொங்கல் கொண்டாட்டங்கள் தான் ஒரு வாரம் நடக்கும்.

இவை இரண்டும் தான் ஆதி காலம் தொட்டு தமிழர்களின் தவிர்க்க முடியாத, தவிர்க்கக் கூடாத தங்கள் வாழ்வு முறை சம்பந்தப்பட்ட இயல்பான விழாவாக இருந்து வந்துள்ளது. எப்பவுமே இந்த ஆடிப்பெருக்கு விழாவுக்கு தமிழக ஆறுகளில் வெள்ளம் கரைபுரண்டோடும்.

ஆனால் கடந்த இரண்டு வருடமாக அது தடைபட்டுப்போயிருக்கிறது. காவிரியின் கடை மடையில் இருக்கும் கடைசி முக்கிய நகரமான மயிலாடுதுறையில் இன்றைக்கு அதாவது ஆடிப்பெருக்கான இன்றைக்கு இப்படித்தான் காவிரி ஆறு வரண்டு கிடக்கிறது.

ஆனால் மக்களை ஏமாற்றம் அடைய வைத்துவிடக்கூடாது என்பதன் பொறுட்டு, திமுகவைச் சேர்ந்த மயிலாடுதுறை நகராட்சி தலைவர் பவானி சீனிவாசன் மற்றும் துணைத்தலைவர் குண்டாமணி என்கிற செல்வராஜ் அவர்களின் முயற்சியினால் கடந்த வருடத்திலிருந்து ஆற்றின் நடுவில் போர் இறக்கி இரவு முழுவதும் ஒரு பள்ளத்தில் (நடு ஆற்றில்) நீர் நிரப்பி மக்கள் வந்து நீராடி கடைமையை நிறைவேற்றவும் ஏமாற்றம் இல்லாமல் இருக்கவும் சிறப்பான வழி வகை ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட்டுக்கொண்டிருக்கின்றன.

ஆட்சியில் இருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும் மக்களின் தேவை அறிந்து எப்பவுது தங்களால் இயன்ற அனைத்து வழிகளிலும் சேவையாற்றும் இயக்கமாக திமுக தான் எப்பவுமே இருந்து வந்து கொண்டிருக்கின்றது என்பதற்கு இது ஆகச் சிறந்த உதாரணம்.

மேட்டூர் அணைத் தண்ணீரை எப்படி எந்தந்த நேரத்தில் எவ்வாறு பகிர்ந்தளித்து, நெற்களஞ்சியத்தின் இரு போக விளைச்சலுக்கு உறுதி செய்வதோடு, தமிழக மக்களின் அடிப்படியான வாழ்வாதார நிகழ்வுகளோடு இரண்டரக் கலந்து, அவர்களின் தேவைகளை பூர்த்தி செய்வதில் திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்திற்கும் அதன் தலைவர்களுக்கும், தொண்டர்களுக்கும் நிகர் தமிழகத்தில் வேறு எவரும் கிடையாது....! கிடையாது.....!! கிடையவே கிடையாது......!!!

அதனால் தான் சொல்கிறேன் எப்பவுமே.....

கலைஞர் ஆட்சியே நல்லாட்சி

Tuesday, July 16, 2013

பிறப்பொக்கும்...! இப்படிக்கு வள்ளுவர்.

அங்கே பெரிய கூட்டம். பரபரப்பும் ஆவேசமும் நிறைந்த மனிதர்கள்!... இங்கே இருந்து பார்க்கும் போது இரண்டு குழுக்களைச் சேர்ந்தவர்கள் மாதிரி தோனுது. இரண்டு தரப்புமே ஒருத்தரை ஒருத்தர் வெட்டிச் சாய்க்க வெறி கொண்டு துடித்துக்கொண்டிருப்பது புரிகிறது. காவலர்கள் சிலர் கடமையேன்னு கடமையாற்றிக்கொண்டிருக்கின்றார்கள்.....
 
ஜி ஹெச்சின் கட்டக் கடேசில தான் அந்த பிணவறையும் இருந்தது. அதன் வெளிப்பக்க சுவற்றில் சாய்ந்து கொண்டு தான் இவன் அதை வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறான். அரைக்கால் டவுசர், தொளதொளவென்றிருக்கும் பழைய காக்கிச் சட்டை. வேட்டியை தலையில் முண்டாசாக கட்டிக்கொண்டிருந்தான்.
 
குத்துக்காலிட்டு அமர்ந்திருந்தவன், இரு கைகளாலும் முழங்கால்களை கட்டிக்கொண்டிருந்தான். தொலைவில், மருத்தவமனையில் வாயில் அருகே நடந்து கொண்டிருந்ததை ஒருவாராக ஊகித்துக்கொண்டவன், அலட்சியமா அல்லது விரக்தியா என்று சொல்லத்தெரியாத ஒரு வித புன் முறுவலுடன் கைகளைப் பிரித்தவாறு பக்கவாட்டு தரையில் ஒரு கையை ஊன்றி
காலை நீட்டி உட்கார எத்தனித்தபோது தான், அந்த ஆளைப் பார்த்தான்.....
 
....பிணவறையின் வாயிலில், படிக்கட்டுக்களுக்கு பக்கத்தில் உட்கார்ந்து கொண்டு இவனையும் அந்த கலவரத்தையும் மாறி மாறி பார்த்துக்கொண்டிருந்தார் அந்த முதியவர்!
 
கொஞ்ச நேரத்துக்குப் பிறகு அந்த இரண்டு குழுவும் மருத்துவமனை எதிரில் நடு ரோட்டில் அமர்ந்து விட்டனர். இரண்டு பெரிய வேன்களில் எக்கச்சக்கமாக போலீஸ் வந்து குவிக்கப்பட்டிருந்தது.
 
அந்த ரெண்டு பொணத்தையும் வச்சிக்கிட்டு காலைலேர்ந்து இதே மாதிரி தான் பிரச்சினை பண்ணிட்டிருக்காங்க. நேத்திக்கி வரைக்குமாவுது ரெண்டு பொணமும் அரைக்குள்ள சேப்டியா இருந்திச்சி.....  இப்போ காலைலேர்ந்து வெய்யில்ல கெடத்து அழுவிட்டிருக்கு....
 
அந்த பெரியவர் கேட்பதாக நினைத்துக்கொண்டு இவன் பேசிக்கொண்டிருந்தான். இந்த ரெண்டு பேரோட கவனமுமே மண் தரையில் கிடந்த அந்த ரெண்டு பொணத்து மேலயும் தான் இருந்திச்சி. கலவரத்தில் ஈடுபட்டிருந்தவர்களுக்கெல்லாம் பொட்டலம், டீ, கட்டு சாப்பாட்டுன்னு அப்பப்ப வந்திட்டிருந்திச்சி. அதில் தலைவர்கள் மாதிரி தெரிந்த சிலர் போலீஸாருக்கும் வாங்கித் தந்தார்கள்.
 
இவன் போயி ரெண்டு பக்கமும் கேட்டும் ஒன்னும் கிடைக்கல. சில போலீஸார் சாப்பிடாமல் வைத்திருந்ததை இவனை அழைத்துக் கொடுத்தார்கள். இவன் சாப்பிட்டுக்கொண்டே ஒரு பொட்டலத்தை எடுத்து முதியவரிடம் நீட்ட, “ஆச்சு”ன்னு ஒற்றை வார்த்தையில் பதிலளித்தார்.
 
நேரம் மாலையைக் கடந்து இரவையும் தொட்டது. யார் யாரோ வந்தார்கள். வெள்ளை வெளேர், சலவை சட்டை வேட்டியில். கிட்டத்தட்ட இரவு பதினோறு மணிக்கு கூட்டம் கலைவது போல் இருந்தது. அதற்குள் இவன் ரெண்டு ரவுண்டு தூங்கி விழித்திருந்தான்.
 
கூட்டத்திலிருந்து கம்பௌண்டர் வேகமாக இவனை நோக்கி வந்தார். எலேய் மகராசா, உனக்கு வேலை வந்துடுச்சிடா. இங்க வா. வந்து இது ரெண்டுத்தையும் எடுத்துட்டு போயி எரிச்சிட்டு வந்துடுடா.....
 
கடகடன்னு கட்டிடத்தின் பக்கவாட்டுப்பக்கம் ஓடியவன் நான்கு சக்கர பிணம் சுமக்கும் வண்டியை தள்ளிக்கொண்டு வந்தான். பெருவாரியான கூட்டம் கலைந்து விட, ஓரிருவர் மட்டும் இரண்டு பிணங்களையும் சற்று எட்ட நின்று வாயையும் மூக்கையும் சேர்த்து மூடியவாறு அழுது கொண்டிருந்தார்கள்.
 
ஐயா, யாராவது வந்து கொஞ்சம் பிடிங்கய்யா, ரொம்ப கனக்குது. நாளு முழுக்க வெய்யில்லயும், பனியிலயும் கிடந்தா இப்புடித்தான். யாருக்காவது புரியுதா? என்று இவன் சத்தமாக முனுமுனுக்க....
 
கம்பௌண்டர் தான் அதட்டினார்! எலேய், நாறுதுல்ல? எப்புடிடா கிட்ட வரமுடியும்? தோ..... காயத்துல எல்லாம் புழு வக்க ஆரம்பிச்சிருச்சி....   ஒரு ஆஃப்பு எக்ஸ்ட்ராவா வாங்கித்தரச் சொல்றேண்டா....
 
தூக்கிப் போடுற வரைக்கும் தாண்டா கஷ்டம். அப்பறம் வண்டிய தள்ளிட்டிப்போயி சுடுகாட்டுல ரெண்டையும் தள்ளிட்டின்னா போதும், எரிக்கிறதுக்கெல்லாம் ஏற்பாடு பண்ணிட்டாங்க.
 
யாரோ ஒருத்தார், எதெதோ பேப்பரில் அங்கிருக்கும் பத்துப்பதினைந்து பேரிடம் கையெழுத்தெல்லாம் வாங்கினார்கள். அங்கேயே சீல் எல்லாம் வைத்தார்கள். இவனிடமும் ரெண்டு பேப்பரில் கையெழுத்து கேட்டார்கள். பெருமையாக கைநாட்டு பதித்தான்!
 
ஒன்னு முடிஞ்சிது.... இது தான் ரொம்ப கனபாடியா இருக்குன்னு சொல்லிக்கிட்டே, அதிகமாக தரையில் இழுபடாதவாறு ரொம்ப கஷ்டப்பட்டு தோளில் தூக்கி, இதையும் வண்டியில் போட்டான்.
 
இவனிடம் ஒன்றிரண்டு பேர் வந்து தனித்தனியாக நூறு ரூபாய் தாளை கைகளில் திணித்தார்கள். ஒருவன் வந்து இரத்தக்கலர் திரவம் நிறப்பிய பட்டை பாட்டிலை தந்தான். சந்தோஷமாக வாங்கி டவுசர் பையில் வைத்து, ஒருமுறை தொட்டுப்பார்த்துக்கொண்டான்.
 
விடியற்காலை நாலு மணிக்குத்தான் பிணவரை பக்கம் வந்தான் நம்ம மகாராசா. அப்பவும் அந்த முதியவர் அதே இடத்தில் அமர்ந்திருந்தார். கொஞ்சம் தள்ளாட்டமாக இருந்தவன் சாப்ட்டியா பெருசு?ன்னு கேட்டுக்கிட்டே அவர் அருகில் அமர்ந்தான்.
 
ஒருத்தன் தாழ்த்தப்பட்டவனாம்... இன்னொருத்தன் பெரிய ஜாதியாம்....!  ரெண்டு பேத்தோட மவனும் மவளும் ஓடிப் போய்ட்டாங்க. இவிங்க ரெண்டு பேரும் நாண்டுக்கிட்டு செத்துட்டாய்ங்க. இது உள்ள தான் நாலு நாள் இருந்திச்சி. இன்னிக்கு அது ரெண்டுத்தையும் எடுத்துட்டுப் போவ வரச்சொல்ல தான், அடிதடி தகராறு எல்லாமும்!
 
பொணத்த வெயில்ல போட்டுக்கிட்டு, ஒரு நாளு முக்க வேலை வெட்டிய விட்டுட்டு கூத்துக்கட்டிட்டு போய்ட்டானுவோ. ஊதிப்போன பொணத்தை நீ தூக்கிப்பாரு தெரியும்!
 
தரையில இழுத்துட்டுப்போவ மனசு வருதா?....   நம்மளமாதிரி ரத்தமும் சதையுமா, ஆவிய உள்ள புடிச்சி வச்சிக்கிட்டு நாலு நாளு முன்னாடி வரைக்கும் சுத்திக்கிட்டு திரிஞ்சவய்ங்க தான? அந்த உசிருங்க இத்தன நாளு இருந்த கட்டைய அசிங்கப்படுத்தலாமா சாமீ?
 
அதான் முடிஞ்ச வரைக்கும் காட்டுலயும் அம்மாசிக்கு கூட மாட ஒத்தாசையா இருந்து எரிச்சு போட்டுட்டு வந்தேன்!!! என்னைய விட அவிங்க ரெண்டு பேத்தோட கூட்டமுமே உசந்த ஜாதி காரவுக. நாத்தம் வந்துடிச்சி, புழுவும் வச்சிடிச்சி...  எப்புடி சாமி அவிங்க தொட முடியும் அத?
 
படிக்கட்டில் தலை வைத்து அவன் தூங்க முற்பட்ட போது தான், அந்த முதியவர் ஒரு காகிதத்தில் தான் எழுதிக் கொண்டிருந்ததை சத்தமாக வாசித்தார்.....   திடுக்கிட்டு எழுந்தவன் என்ன சாமீ உளர்ற? என்று கேட்கவும்...  மீண்டும் ஒரு முறை இப்படி வாசித்தார்....!

 

பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும் சிறப்பொவ்வா

செய்தொழில் வேற்றுமை யான்.

 
எனக்கு புரியிற மாதிரி பேசு சாமீ!!

அவன் இல்லடா ஒசந்த ஜாதி. உன் வேலையை, கடமையை, சிரிச்சிக்கிட்டே, நேசிச்சிக்கிட்டே, தெளிவா, சிறப்பா செஞ்ச பாரு.....  நீ தாண்டா உசந்த ஜாதி.



Thursday, July 11, 2013

மன்னிக்கவும் உதயகுமாரன்(கள்) !!

எனக்கு எப்பவுமே இந்த சுப. உதயகுமாரன் மேல் பெரிய மதிப்பு எல்லாம் இருந்ததில்லை. அதற்கு அடிப்படைக் காரணம் நான் அறிவியல் சார்ந்த வளர்ச்சிகளுக்கு எப்பவுமே ஆதரவான மனநிலை கொண்டவன் என்பதால் தான்.

பெருகி வரும் மக்கள் தொகைக்கு ஏற்ப அவர்களுக்கான வசதி வாய்புகளை உறுதி செய்யும் பொருட்டு விஞ்ஞான கண்டுபிடிப்புகளின் உதவியுடன் பெரும்பான்மை மக்களுக்கு ஒரு நன்மை விளையும் பொருட்டு உருவாக்கப்படும் திட்டங்கள், குறிப்பிட்ட சிலருக்கு ஏதாவது ஒரு வகையில் கொஞ்சம் இடைஞ்சலாகவும் இருக்க வாய்பிருக்கிறது.

ஆனால் அந்த சிலருக்கு ஏற்படும் இன்னல்களை தவிர்க்கும் பொருட்டு சில மாற்று ஏற்பாடுகளை அவர்களுக்கு செய்து கொடுத்து விட்டு பொது மக்களுக்கு கிடைக்க வேண்டிய பலன்களை உறுதி செய்வது ஆட்சியாளர்களின் கடமை. ஒரு வேளை ஆட்சியாளர்கள் அதைச் செய்யத் தவறும் போது, அந்தச் சிறு கூட்டத்திற்கு ஆதரவாக போராடுபவர்கள், அந்த புதிய திட்டத்தால் பாதிப்படைபவர்களுக்காக...., அவர்களின் வாழ்க்கை நிலையில் எந்த பாதிப்பும் ஏற்படாதவாறு அரசு செய்ய வேண்டிய மாற்று ஏற்பாட்டினை கோரித்தான் தங்களது போராட்டத்தை முன்னெடுக்க வேண்டும். இது தான சரியான வழிமுறை என்பது என் கருத்து.

ஒரு பெரிய திட்டம், அதனால் பொதுமக்களுக்கு நல்ல பலன்கள் வரும் என்கிற போது அதை ஒரு சிறு கூட்டத்திற்கு ஆதரவாகவோ அல்லது தன்னை முன்னிலைப்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும் என்பதாலேயோ பெருவாரியானவர்கள் பலன் பெறப்போகும் ஒரு திட்டத்தை, அரசுக்கு பெரும் வருவாயை ஈட்டித்தரக்கூடிய ஒரு திட்டத்தையே முடக்க நினைத்து, அதற்கு ஆதரவாக, பல தரப்பினரையும் தூண்டிவிட்டு பயமுறுத்தி செய்யப்படும் போராட்டம் நிச்சயமாக சுயநலம் சார்ந்ததாகவே இருக்கும்.

இந்த மாதிரியான உதயகுமாரன்களுக்காக அந்தக்காலத்து ஆட்சியாளர்கள் அடிபணிந்து போயிருந்தால், இன்றைகு மேட்டூர் அணையும், வைகை அணையும், முல்லைப்பெரியாறு அணையும், நெய்வேலி அனல் மின் நிலையங்களும்.......  இன்னும் இது போன்ற எண்ணற்ற திட்டங்கள் மக்களுக்கு பலன் தரும் வகையில் வந்தே இருக்காது. இன்றைய மக்கள் தொகை பெருக்கத்திற்கான தேவைகள் எதுவுமே பூர்த்தி செய்யப்படாமல் நாடோடி வாழ்க்கை தான் நாம் வாழ வேண்டியிருந்திருக்கும்.

நாற்கர சாலைகள் அமைப்பது கூட சிலருக்கு இடையூராகத்தான் இருந்திருக்கும். அதற்காக இந்த உதயகுமாரன்கள் இப்பொழுது அந்த நாற்கர சாலைகளை பயன்படுத்தாமல் பழைய குறுக்குப் பாதையில் தான் பயணம் செய்து கொண்டிருக்கின்றார்களா? என் எல் சி நிறுவனம் உருவாகும் போது எழாத எதிர்ப்பா? இப்போ அங்கிருந்து கிடைக்கும் மின்சாரத்தை, அல்லது அது போன்று பலத்த எதிர்ப்புகளுக்கு மத்தியில் கட்டப்பட்ட அணைகளிலிருந்து பெறப்படும் மின்சாரத்தை இந்த உதகுமாரன்கள் பயன்படுத்தாமல் இன்னமும் சிம்னி விளக்கில் தான் குடும்பம் நடத்துகின்றார்களா?

இவர் வக்காலத்து வாங்குவதாக சொல்லிக்கொள்ளும் அப்பாவி மீனவ மக்கள் அனைவரும் இன்றைக்கு துடுப்பு போடும் தோனியில் சென்று தான் மீன் பிடித்து வருகின்றார்களா? அந்த மீனவர்கள் பயன்படுத்தும் லாஞ்சர் போட்டை இயக்க பயன்படும் டீசல், ஏதோ ஒரு கடல் பகுதியை பெருமளவில் மாசுபடுத்தி, அங்கிருந்து எடுக்கப்படும் கச்சா எண்ணையிலிருந்து தானே தயாரிக்கப்படுகிறது. அந்தக் கடல்பகுதிகளைச் சார்ந்த மீனவர்கள் போராட்டம் நடத்தினால் இவர்கள் எல்லாம் தோனியில் சென்று தான் மீன் பிடிக்க வேண்டியிருக்கும் என்பதை அந்த மீனவ தோழர்களுக்கு இந்த உதய்குமாரன்கள் சொல்வதில்லை.

இவரைப் போன்றவர்களின் நோக்கம், அப்பாவி மக்களை பயமுறுத்தி இவர்கள் அதில் பலனடைய வேண்டும் அவ்வளவே. 

சரி, இவர் உணமையிலேயே சுற்றுச்சூழல் ஆர்வம் கொண்ட உண்மையான இயற்கை போராளி என்றே வைத்துக்கொள்வோம். இவரது தாக்குதல்கள் அந்த புதிய திட்டங்களை செயல்படுத்த முனைவோர் அனைவருக்கும் எதிராக ஒரே தொனியில் மிகச் சமமானதாகத்தானே இருக்க வேண்டும்?! அப்படித்தான் இருக்கின்றதா உதயகுமாரனின் நடவடிக்கைகள்?!

இன்றைய தமிழக அரசு கூடங்குளம் அணுமின் நிலையம் அமைப்பதற்கு எதிரான மனநிலையில் தான் இருக்கின்றதா? ஜெயலலிதா நினைத்தால் அந்த திட்டத்திற்கு மிகத் தெளிவான தடையை மாநில அரசின் மூலமாக போட முடியுமே! அதைச் செய்யாமல் போராட்டக்காரங்களை அடக்கி அந்த திட்டம் உடனடியாக செயல்படும் செயலைத்தானே முடுக்கி விட்டிருக்கின்றார்?

கலைஞருக்கு எதிராக நீள்வது போன்று இவரது நாக்கும், பேனாவும் அவ்வளவு நீளமாக ஜெயலலிதாவுக்கு எதிராக எப்பொழுதாவது நீண்டிருக்கிறதா? இப்பொழுது கூடங்குளம் பிரச்சினையில் கலைஞரை குறை சொல்ல முடியாமல் கை அரித்துப் போன நிலையில், ஜெயலலிதாவை லேசாக குறை கூறினாலே காயடிக்கப்பட்டுவிடுவோம் என்பதை உணர்ந்து கொண்டு, தன் இருப்பை வெளிக்காட்டிக் கொள்ள சேது சமுத்திர திட்டத்திற்காக போராடும் கலைஞருக்கு எதிராக தனது அரிப்பை வெளிக்காட்டியிருக்கின்றார்.

எழுபதுகளுக்குப் பிறகு தமிழகத்தில் கலைஞரை எதிர்த்துஅரசியல் செய்தால், ஊடக வெளிச்சம் நன்றாகக் கிடைக்கும், சில சமயங்களில் ஆட்சியாளும் யோகமும் கிடைக்கும் என்பதை உணர்ந்து கொண்ட உதயகுமாரன்கள், கலைஞருக்கு மானசீகமாக நன்றியை சொல்லிவிட்டு(?!) அவருக்கு எதிரான ஆயுதங்களை கையில் எடுத்து வீதிக்கு வந்து விடுகின்றார்கள்......!

இந்த மாதிரி நூற்றுக்கணக்கான உதயகுமாரன்கள் இன்றைக்கு ஊர் பேர் தெரியாமல் சுறுண்டுகிடக்கின்றார்கள் என்பது இவரால் அந்த ஊடக வெளிச்ச மயக்கத்திலிருந்து வெளிவரும் போது தான் புரிந்துகொள்ளப்படும். அந்த ஆட்சியாளும் யோகமும் ஆரியர்களுக்கோ அல்லது உண்மையான ஆரிய அடிவருடிகளுக்கோ மட்டுமே சாத்தியமாகும் என்ற உண்மையும் அப்பொழுது தான் அவர்களுக்குப் புரியவரும்.

சேது சமுத்திர திட்டத்தை நிறைவேற்ற வேண்டும் என்று திமுகவும் அதன் தலைவர் கலைஞரும் போராட்டத்தை நடத்திக்கொண்டிருக்கும் வேலையில், சமூக ஆர்வலரான உதயகுமாரன் அந்த திட்டத்திற்கு எதிரான உண்மையான மனநிலையோடு இருந்தால், என்ன செய்திருக்க வேண்டும்?

அந்தத் திட்டத்தினால் ஏற்படும் அபாயங்களை ஆதாரப்பூர்வமாக எடுத்துக்காட்டி, புள்ளி விவரங்களுடன் ஒரு அறிக்கை வெளியிட்டு, கலைஞருக்கே கூட இந்த திட்டத்தை செயற்படுத்த முனைய வேண்டாம் என்று கோரிக்கை விடுத்திருக்கலாம். அல்லது இந்ததிட்டம் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டால் அதனால் பாதிப்படைபவர்களுக்கு அவர்களுடைய வாழ்க்கை நிலை தாழாமல் இருக்க வேறு என்ன மாதிரியான மாற்று ஏற்பாடுகளை நீங்கள் முன் வைக்கின்றீர்கள்? என்று கலைஞரிடமே வினா எழுப்பி இருக்கலாம்.


ஆனால் அதையெல்லாம் விடுத்து, கலைஞரையும் அவர் குடும்பத்தினரையும் திமுகவினரையும் தரம் தாழ்ந்த வார்த்தைகளைக் கொண்டு தனி நபர் விமர்சனம் செய்யும் போதே, நீ பெரிய போராளி அல்ல வெறும் பேமானி என்று புரிந்து போகிறது. உன்னுடைய திட்டம் எந்த அடித்தட்டு மக்களுக்காகவும் போராடுவது அல்ல, கலைஞரை எதிர்த்து ஊடக வெளிச்சத்தைப் பெறுவதும், ஆட்சியாளர்களுக்கு கால் கழுவி விடுவதும் தான் என்று புரிந்து போகின்றது.

அந்த திட்டத்தில் நீங்கள் சொல்வது போல ஊழல் நடந்திருந்தால், அதற்கான ஆதாரங்களுடன் நீதிமன்றம் சென்று சம்பந்தப்பட்டவர்களுக்கு தண்டனை பெற்றுத்தரலாம். அல்லது ஊழல் நடைபெறா வண்ணம் அந்த திட்டத்தை வெளிப்படையாக செயல்படுத்த வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை வைத்திருக்கலாம். அதையெல்லாம் விடுத்து ஒரு நான்காம தர மேடைப்பேச்சாளர் போன்று கலைஞர் மீது தனிநபர் தாக்குதல் நடத்தியிருப்பதிலிருந்து, உங்கள் மேல் இதுவரை இருந்த ஒரு எதிர்நிலை கொள்கை கொண்ட போராளி என்ற பிம்பம் உடைந்து, பேட்டை ரவுடி என்ற எண்ணம் தான் உண்மையான நடுநிலையாளர்களுக்கு மேலோங்குகிறது.


Saturday, July 6, 2013

சிங்கம் 2.... பைசா வசூல்!!

முதல் நாளே செகண்ட் ஷோ குடும்பத்தோடு போயி பார்த்தாச்சு. கடந்த ஒரு மாசமா இந்தப் படம் பற்றி வந்த ப்ரொமோ விளம்பரங்கள், டிரெயிலர் எல்லாம் பார்த்து கொஞ்சம் மிரண்டு தான் போயிருந்தேன். ஆனால் நேற்று காலையிலிருந்தே நம்ம அமெரிக்க வாழ் இணைய தோழர்களின் இந்தப்படம் பற்றிய விமர்சனங்கள், உடனடியாக இந்தப்படத்தைப் பார்க்கும் ஆசையை தூண்டிவிட்டன.

நிச்சயமா இது ஹரிக்கு இன்னொரு சாமி தான். ஆனா இதுல ரெண்டு தப்பு பண்ணியிருக்கார். ஒன்னு, இசையமைப்பாளர் தேர்வு மற்றொன்று, ரெண்டு ஹீரோயினிக்களை போட்டு, யாருக்கு முக்கியத்துவம் தர்றதுன்னு புரியாம அவரும் குழம்பி ரசிகர்களையும் பரிதவிக்க விட்டது. இது ரெண்டும் தான் எனக்கு பெரியதாக தெரிந்த குறைகள்.

மற்றபடி, ஒரு சராசரி சினிமா ரசிகனான எனக்கு முழு திருப்தியை தந்திருக்கிறது படம். ரெண்டே முக்கால் மணி நேரத்துக்கு ஒரு நிமிடம் கூட குறையாமல் படம் ஓடுகிறது. இருந்தாலும் இன்னும் ஐந்து பத்து நிமிடம் சேர்த்து எடுத்து முழுசா சிங்கத்தோட கல்யாணம், அவருக்கு அரசு விருது கொடுத்து பாராட்டுவது இப்டீன்னெல்லாம் காமிச்சிருந்தா ரொம்ப சந்தோஷமா இருந்திருக்கும்ன்னு தான் எழுந்து வரும் போது தோனிச்சி!

இதுவே இந்த படத்தோட பெரிய வெற்றின்னு தான் சொல்லனும். நிச்சயமா இதுல இயக்குனர் ஹரி தான் பாராட்டுக்குறியவர். டைரக்டர் ஆர்ட்டிஸ்ட் என்கிற வகையில் சூர்யாவையும் பாராட்டலாம். ஆனா இதை விஜய் அல்லது அஜீத் பண்ணியிருந்தா, படம் சந்திரமுகி வசூலை பின்னுக்குத் தள்ளியிருக்கும்.

அவ்ளோ வெயிட்டான கேரக்டர், ஒரு சீனைக் கூட உப்புக்குச்சப்பாணியா இருக்கட்டுமேன்னு படத்துல வைக்கல. பாட்டெல்லாம் கூட சீக்கிரமாவே முடிஞ்சி சீன் வந்துடுற மாதிரியே தோனுது. சண்டைக் காட்சிகளும், சேஸிங் காட்சிகளும் கூட அடுத்த நிமிடம் தொடர்ந்தால் கொஞ்சம் சாய்ந்து உட்காரலாம்ன்னு நினைக்கும் போது முடிவுக்கு வந்து அடுத்த பரபர சீன் ஆரம்பிச்சிடுது.

எவ்ளோ நாழி தான் சீட்டுல சாயாமயே உட்காருவது? இடுப்பெல்லாம் வலி எடுத்து தான் சாய்ந்து உட்கார்ந்து பார்க்கும் நினைவே வருகிறது. படத்துல டெக்னிகலா ஆயிரம் குறை சொல்லலாம், அதெல்லாம் என்னைய மாதிரி வெகுஜன சினிமா ரசிகர்களுக்கு கண்ணுலயே தெரியாது. தெரிஞ்சிக்கவும் நாங்க விரும்பல.

கோவத்தை கோவமா காட்டியிருக்கான், பாசத்தை பாசமா காட்டியிருக்கான். அவ்ளோ தான். நான் செய்யனும், பேசனும்ன்னு நினைக்கறத எல்லாம் திரயில வர்றவங்களும் செய்யறாங்க, பேசறாங்க. அது போதும் எனக்கு. ஹீரோ உண்மையிலேயே நல்ல புத்திமதி சொல்றார், ஸாரி செஞ்சு காமிக்கிறார். ஒரு இளைஞன் கூட இதப்பார்த்து கெட்டுப்போக மாட்டான்.

எங்க ஊரின் மிக இளம் போலீஸ் ஆஃபீஸர் தன் மனைவியோட குதூகலாமா படம் பார்க்க வந்திருந்தார். கண்டிப்பா இன்னும் ஒரு மாசத்துக்காவது, அவர் இதே விரைப்போட மக்களுக்கு நல்லது செய்ய முனைவார். கெட்டவங்கள நசுக்க தயங்க மாட்டார்ன்னு நம்பறேன்.ஏன்னா படத்தின் தாக்கம் அந்த அளவுக்கு இருக்கு!

டைரக்டர் மேல எனக்கு இனோரு வருத்தம் என்னான்னா? நம்ம அஞ்சலியக்காவ முழுசா காமிக்காம சதி பண்ணிட்டார். அதான். அந்தப் பாட்டுலயும் கூட சூர்யா ஆடுவதையும், எதிரிகளை நோட்டம் விடுவதையும் காமிச்சி, கொஞ்சம் ஏக்கப்பட வச்சிட்டார். ஆனா இத மாதிரி ஒவ்வொருத்தர் விருப்பத்தையும் அவர் பூர்த்தி பண்ணனும்ன்னா படம் அஞ்சு மணி நேரத்து ஓட வேண்டியிருக்கும்.

ஒவ்வொரு சீனையும் அவசர அவசரமா முடிச்சி, வசனம் பேசுறவங்களை கூட வேக வேகமா பேசவச்சி, ரெண்டே முக்கால் மணி நேரத்துக்குள்ள படத்தை முடிச்சிக் கொடுத்திருக்கார் ஹரி. அதுனால தான் ரொம்ப தூக்கத்தோட படத்துக்குப் போனாலும், கொட்டாவி கூட விடாம ஃப்ரெஷ்ஷா படம முடிந்தவுடன் வெளியே வர முடியுது.

இப்படியெல்லாம் படம் எடுத்தாத்தான், பணம் போட்டவனும் கொஞ்சம் காசை கண்ணுல பார்க்க முடியும். விநியோகஸ்தர்கள், திரையரங்கு உரிமையாளர்கள் அங்கு வேலை செய்யறவங்க, சைக்கிள் ஸ்டாண்டு, கேண்டீன் நடத்துபவர்கள் உட்பட அனைவருமே நாலு காசு பார்க்க முடியும். இதெல்லாம் நடந்தாத்தான் இந்த சினிமா தொழிலே வளமா இருக்க முடியும்.

இது எல்லாத்துக்கும் மேல, உழைச்ச காச கொடுத்து டிக்கெட் வாங்கி சந்தோஷத்துக்காக சினிமா பார்க்க போறவங்க எல்லாருக்கும், ஒரு மூணு மணி நேரத்துக்கு நான் ஸ்டாப் கொண்டாட்டத்துக்கு 100% கேரண்டி. குடும்பத்தோட போயி எந்த சஞ்சலமும் இல்லாம படம் பார்த்துட்டு வரலாம்.

Tuesday, July 2, 2013

தளபதி ஸ்டாலினும்... ஆளுமைப் பண்பும்...!

இரண்டு நாட்கள் முன்பு, மதுரையில் நடைபெற்ற அற்புதமான நிகழ்ச்சி ஒன்றில், திமுகவின் பொருளாளரும், மாநில இளைஞர் அணிச்செயலருமான தளபதி ஸ்டாலின் அவர்கள், தமிழகத்தில் இந்த வருடம் நடைபெற்ற பத்து மற்றும் பன்னிரண்டாம் வகுப்பு அரசு பொதுத் தேர்வுகளில் மாநில மற்றும் மாவட்ட அளவில் முதல் மூன்று இடங்களைப் பிடித்த மாணவச் செல்வங்களுக்கு திமுக இளைஞரணி சார்பாக சான்றிதழும், பணப்பரிசும் வழங்கி மாணவச் செல்வங்களை ஊக்குவித்தார்.

இது ஒரு நிகழ்வு....!!

ஆனால் இதை தளபதி ஸ்டாலின் அவர்கள் எவ்வாறு தெளிவான திட்டமிடலுடன் நடத்தினார் என்பதில் தான் அவர் ஏன் தமிழகத்தின் அடுத்த முதல்வர் ஆக வேண்டும் என என்னைப் போன்றவர்கள் விரும்புகின்றார்கள் என்பதன் காரணம் பொதிந்திருக்கிறது.

தமிழகத்தின் 32 மாவட்டங்களில் இருந்து இரண்டு வகுப்பிலும் முதல் மூன்று இடங்களைப் பெற்றிருக்கும் மாணாக்கர்கள் மற்றும் மாநில அளவில் முதல் மூன்று இடங்களைப் பிடித்திருக்கும் மாணாக்கர்கள் (ஒரே நிலையில் எத்தனை மாணாக்கர்கள் இருந்தாலும் அனைவரையும்) பட்டியலிடப்படுகின்றனர்.....



அப்படி பட்டியலிடப்பட்டவர்களை திமுக இளைஞரணியைச் சேர்ந்த அந்தந்தப்பகுதி மாவட்ட, நகர, ஒன்றிய கிளைக்கழக பொறுப்பாளர்கள், நேரடியாக வீடு தேடிச் சென்று, அதற்கான கடிதத்தைக் கொடுத்து, தேதியைச் சொல்லி அழைத்துச் செல்வதற்கான ஏற்பாட்டினையும் விளக்கி ஒப்புதல் பெற்றுக்கொள்கின்றனர்.

ஒரு மாணவருடன், தாய் தந்தை இரண்டுபேரோ அல்லது அவர்கள் சொல்லும் உறவினர்கள் இரண்டு பேரோ உடன் வரலாம். பிறகு அவர்களிடம் அறிவித்த படி, தனியார் பேருந்துகளில், அவர்கள் வீட்டிலிருந்தே அழைத்துச் சென்று மதுரையில் அவர்களுக்காக ஒதுக்கப்பட்ட விடுதிகளில் முதல் நாள் இரவே தங்க வைக்கப்படுகின்றனர்.

அவர்களுக்கு தரமான உணவும் நேரம் தவறாமல் வழங்கப்படுகிறது. மறு நாள் காலை நிகழ்ச்சி நடைபெறும் ராஜா அண்ணாமலை மன்றத்துக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டு, அவரவர்க்கு ஒதுக்கப்பட்ட இருக்கைகளில் அமரவைக்கப்படுகின்றனர். அரங்கில் நுழைந்தவுடன், எந்தவொரு அரசியல் கலப்பும் கிடையாது. மேடையிலும் தளபதி ஸ்டாலின் மற்றும் முன்னாள் சென்னை மாநகர மேயரும், மாநில இளைஞரணி துணைச் செயலாளருமான மா. சுப்ரமணியன் தவிர வேறு அரசியல்வாதிகள் யாரும் கிடையாது. அது ஒரு கல்வி விழாவாகவே நடைபெறுகிறது.

பொதுவாக அரசியல் நிகழ்ச்சிகளில் ஒலி, ஒளிபரப்பப்படும் பிரச்சாரப்பாடல்கள், படங்கள் எதுவும் கிடையாது. மெல்லிய பியானோ இசை மட்டுமே தவழ்ந்தோடுகின்றது. மாணாக்கர்கள் அமர வைக்கப்பட்ட அடுத்த நிமிடம் தளபதி ஸ்டாலின் மேடையேறுகிறார். அழகான சுறுக்கமான முன்னுரை.  எந்த அவசரமோ, படபடப்போ தேவையில்லை. எத்தனை நேரமானாலும் அனைவரிடமும் சேர்ந்து நின்று புகைப்படம் எடுத்துக் கொண்டு தான் செல்வேன். என்று உறுதி அளிக்கின்றார்....

வரிசைப்படி மாணாக்கர்கள் அழைக்கப்படுகின்றார்கள். ஒவ்வொருவராக தத்தமது பெற்றோருடன் அல்லது உறவினர் இருவருடன் மேடையேறுகின்றனர். சான்றிதழும் பணப்பரிசும் வழங்கப்படுகின்றது (மாவட்ட முதலிடத்திற்கு ரூ. பத்தாயிரம் ) பிறகு அவர்களோடு சேர்ந்து புகைப்படம்.

இந்த நிகழ்வு முடிவதற்கு நான்கு மணி நேரம் பதினைந்து நிமிடங்கள் ஆகின்றன. இடையில் ஒரு நிமிடம் கூட அமர்ந்து ஓய்வெடுக்காமல், ஒரு மிடறு தண்ணீர் கூட அருந்தாமல் விழா தொடர்ந்து அதே உற்சாகத்துடன் கடைசி நிமிடம் வரை கடந்து நிறைவடைகின்றது.

வந்திருந்த அத்துணை பேருக்கும் அவ்வளவு உற்சாகம்! பிறகு தளபதி ஸ்டாலின் அவர்களுடன் சேர்ந்து மதிய சாப்பாடு. பிரியாணி மற்றும் வெஜிடேரியன் சாப்பாடு இரண்டும் அவரவர் விருப்பப்படி பரிமாறப்படுகிறது. அவர்கள் அனைவரும் சாப்பிட்டு எழும் முன்பாக, அவர்கள் தளபதி ஸ்டாலின் அவர்களுடன் இணைந்து எடுத்துக்கொண்ட அழகிய புகைப்படமும் அவர்கள் கைகளில் கொடுக்கப்பட்டு விடுகிறது.

பிறகு அதே பேருந்துகளில், அவரவர் ஊர்களுக்கு வீட்டு வாசலிலேயே கொண்டுவந்து சேர்க்கப்படுகின்றனர். கிட்டத்தட்ட ஆயிரத்தி அறுநூற்றி எண்பது மாணாக்கர்கள், மற்றும் அவர் தம் பெற்றோர் என்று அனைவருக்குமே உற்சாகம், மகிழ்ச்சி மற்றும் நெகிழ்ச்சி...!!!

இந்த அத்தனை பேருமே அந்தந்தபகுதிகளில் பலரால், பல தொண்டு நிறுவனங்களால், பள்ளி நிர்வாகங்களால் பாராட்டப்பட்டிருப்பார்கள். ஆனால் தமிழகத்தின் முன்னாள் துணை முதல்வர் அவர்கள் கையால், சான்றிதழும், பரிசும், இவ்வளவு அந்நியோன்யத்துடனும் அக்கரையுடனும், எந்த சிரமத்திற்கும் ஆளாகாமல் பெற்றது மற்றெதையும் விட சந்தோஷமான, தங்கள் வாழ்வில் மறக்க முடியாத நல்ல சம்பவமாக அமைந்து விட்டதாக போய் வந்த அத்தனை பேரும் சொல்வது தான் இதில் சிறப்பு.

தன் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும் ஒரு அரசியல் சார்புடைய அணியை வைத்து, தமிழகம் தழுவிய, மிக முக்கியமான சென்சிடிவ் நிகழ்வை, சம்பந்தப்பட்டவர்கள் பயன் பெறுவது மட்டுமல்லாமல், சந்தோஷப்படும் அளவிலும், நிகழ்த்திக் காட்டும் வல்லமை பெற்ற ஒருவர் கைகளில் இந்தத் தமிழகத்தின் அரசு எந்திரம் வந்து சேர்ந்தால், ஒட்டு மொத்த தமிழகமும், தமிழர்களும் எவ்வளவு பயன்களும் சந்தோஷங்களும் அடைவார்கள் என்பதை எண்ணிப்பார்க்கவே இதை எழுதுகின்றேன்.

இப்பொழுதெல்லாம் அரசியல் விழாக்கள் அல்லது அரசு சார்பான அரசியல் தலைவர்கள் கலந்துகொள்ளும் பொது நிகழ்ச்சிகள் என்றாலும் கூட, யாருக்காக அந்த நிகழ்ச்சி நடைபெறுகிறது என்ற காரண காரியங்களை எல்லாம் புறந்தள்ளிவிட்டு, அந்த அரசியல் கட்சி அல்லது தலைவரின்  துதி பாடும் பிரச்சார நிகழ்வாகவே அமைந்துவிடுவது எல்லோரும் அறிந்த ஒன்று தான்.

ஒரு வேளை அந்த தலைவரே விரும்பாவிட்டாலும் அதிகரிகளோ அல்லது அரசியல் அடிப்பொடிகளோ செய்யும் அலப்பறைகளும் நாம் அறிந்ததே!

ஆனால் அவை அனைத்தையுமே, மிகுந்த கட்டுப்பாட்டுடனும், கண்ணியத்துடனும், அந்த விழாவின் உண்மையான கதாநாயகர்களுக்குத் தான் அத்தனை மதிப்பும், மரியாதையும், முன்னுரிமையும், பாராட்டுக்களும் என்பதை முழுமையாக உணர்ந்து அதை கச்சிதமாக நிறைவேற்ற........,

அதை செயல்படுத்தும் ஒரு பெரும் கூட்டத்தை கட்டுப்படுத்தும் அந்த ஆளுமைத் திறன் தான் இங்கே போற்றுதலுக்குரியதாகிறது. 



தலைவனை துதிபாடினால் போதும் பதவிகள் தேடி வரும் என்று தொண்டர்கள் எண்ணும் நிலையை மாற்றி, அந்தத் தலைவன் இட்ட கட்டளையை பன்னாட்டு நிறுவன ஒழுங்கு முறையுடன், செயல்படுத்தினால் மட்டுமே தலைவனின் போற்றுதலுக்கு தகுதியானவர்களாவோம் என்று அவர்களை எண்ண வைத்த......

அந்த சுயநலமில்லாத...., பொது மக்கள் நலனும் மகிழ்ச்சியும் மட்டுமே தனது லட்சியம் என்று செயல்படும் தளப்தி ஸ்டாலின் அவர்களின் புது பாணி நிச்சயம் பாராட்டுக்குறியது. இந்த மாதிரியான தலைவர்கள் தான் நாட்டுக்கும், நாட்டு மக்களுக்கும் இன்றைய அத்தியாவசிய தேவை!

Saturday, June 22, 2013

தில்லுமுல்லு.......!! இது ப்ரூம்மாஆஆ!!!!

ஒரு வழியா தில்லு முல்லு பார்த்தாச்சு. படம் ஆரம்பித்து 20 நிமிடம் கழித்துத்தான் பார்க்க ஆரம்பித்தேன். நாக்குல ஒட்டிட்டிருந்த பழைய ஃபில்டர் காஃபி டேஸ்ட்டு மாறிப்போயிடுமோன்னு கொஞ்சம் தயக்கத்தோடதான் பார்க்க ஆரம்பித்தேன்.

தெளிவாவே சொல்லிடுறேன். இது இன்ஸ்டண்ட் காஃபி தான் என்றாலும் அந்த ஃபில்டர் காஃபி மாதிரி இல்லியேன்னு எல்லாம் ஏங்க வைக்கவில்லை!!

அந்த படம் வந்த பொழுது ரஜினி பெரிய சூப்பர் ஸ்டார் எல்லாம் கிடையாது. இப்பத்திக்கி நடிகர்களில் ஜெயம் ரவி, விஷால் ரேஞ்சில் தான் அப்போ ரஜினியும் இருந்தார். அதனால் அவர் இடத்தில் மிர்ச்சி சிவாவை பொருத்திப் பார்ப்பதில் எந்த நெருடலும் எனக்கு ஏற்படவில்லை. சிவாவும் கொஞ்சம் கூட கூச்சநாச்சமில்லாமல் ரஜினி மாதிரியே ஸ்டைல் எல்லாம் பண்ணி நடித்திருந்தார்.

யாரும் சண்டைக்கு வராதீங்க மக்கா. ரஜினி சூத்தாமட்டையை பின்னுக்கு தள்ளி நெளிச்சிக்கிட்டு தோள்பட்டையை தூக்கிக் கொண்டு அசட்டுச் சிரிப்பு சிரித்துக் கொண்டே நடப்பதை ஸ்டைல்ன்னும் சொல்லலாம், கூச்சநாச்சமில்லாம நடிக்கிறான்னும் சொல்லலாம்! பொதுவா, நல்ல மனநிலையில் இருக்கும் மனிதர்கள் யாரும் இப்படியெல்லாம் நாலு பேருக்கு முன்னால நடக்க மாட்டார்கள் தானே? அதனால தான் அப்படி சொல்றேன்.!

அடுத்ததா ஹீரோயின் செலக்‌ஷன் பத்தி சொல்லியே ஆகணும். அப்போல்லாம் மாதவி டாப் லெவல் ஹீரோயின். அவர் கால்ஷீட்டுக்காகத்தான் கமல் ரஜினி ரெண்டு பேரும் வெய்ட் பண்ணி ப்ராஜெக்ட் பண்ணுவதாக ராணி புக்குலயே போட்டுருந்தாங்க. அப்படிப்பட்ட அகண்ட கண்ணழகி மாதவி இடத்தில் ஒரு ஒல்லிப்பிச்சானை...  உவ்வே சகிக்கல. சரி அது போகட்டும். இப்போ வர்ற பெரும்பாலான படங்கள்ல இப்புடித்தான் இருக்காங்க.

மியூசிக் தான் யாருன்னு டைட்டில் கார்டு பார்க்காததால தெரியல. ஆனா அந்த ராகங்கள் பதினாறு பாட்டை இன்னும் கொஞ்சம் பேஸ் வாய்ஸ் உள்ள பாடகரிடம் கொடுத்திருந்தா, அந்த பழைய பாட்டுக்கு நியாயம் செய்தமாதிரி இருந்திருக்கும். மூக்கால பாடுறமாதிரி பாடி அதை கெடுத்து குட்டிச்சுவராக்கி விட்டார்கள்.

அடுத்ததா டைரக்டர் பத்ரிகிட்டதான் வரணும். மனசார சொல்லனும்ன்னா, பழைய படத்தை சீன் பை சீன் காப்பியடிக்காம இன்றைய சூழலுக்கு ஏத்தமாதிரியும், சில பல காட்சிகளை அப்படியே முற்றிலும் மாறுபட்ட சம்பவங்களை வைத்து எடுத்திருப்பது பாராட்டுக்குறியது தான்.

எக்கச்சக்கமாக பணத்தைப் பையில் வைத்துக்கொண்டு, அவ்ளோ ரிலாக்ஸ்டா படம் எடுத்திருக்கிறார் டைரக்டர். அவர் கேட்டதெல்லாம் கிடைத்திருக்கிறது. அவரும் வஞ்சகம் செய்யாமல் செலவுக்கேற்ற ரிச் லுக்குடன் ஒவ்வொரு காட்சியையும் சுட்டுத்தள்ளியிருக்கிறார்.

அந்த துபாய் காட்சிகளில் தான் நிறைய சொதப்பிவிட்டார்கள். அந்தப் பாட்டும் சரியில்லை. அங்கு வைத்த காட்சிகளில் இன்னும் கொஞ்சம் யோசித்திருக்கலாம். இவ்ளோ சம்பளம் வாங்குறீங்க, மூளையை கொஞ்சம் கசக்கினால் தான் என்ன டைரக்டர் சார்?

க்ளைம்மெக்ஸில் பழைய படத்திற்கும் இதற்கும் கொஞ்சம் கூட சம்பந்தமில்லாமல் புது சம்பவங்களோடு காட்சிப்படுத்தியமைக்கு நிச்சயம் டைரக்டருக்கு ஒரு ஷொட்டு வைக்கத்தான் வேண்டும்!

சுறுக்கமா சொல்லணும்ன்னா, சபாஷ்மீனா படத்தோட ரீமேக் தான்னு சொல்லாம சுந்தர் சி உள்ளத்தை அள்ளித்தா எடுத்தமாதிரி செய்யாம, பழைய தில்லு முல்லு வோட ரீமேக்குன்னு தெளிவா சொல்லிட்டு செஞ்ச அந்த நேர்மைக்கும் ஒரு பாராட்டு.

இன்னோரு விஷயத்தையும் சொல்லியே ஆகணும். எங்க தமிழன் தேங்காய் சீனிவாசனிடம் நீங்கள் தோற்றுப் போய் விட்டீர்கள் திரு பிரகாஷ் ராஜ் அவர்களே! நிச்சயமாக இருவர் நடிப்பிலும் நல்ல வித்தியாசம் இருக்கு. நம்மவரிடம் இருந்த யதார்த்தம், பிரகாஷ்ராஜிடம் நடிப்பாக தெள்ளத்தெளிவாக தெரிகிறது.

இன்னொன்னும் இருக்கு. சௌகார்ஜானகி அம்மா இடத்தில் கோவை சரளாவை பொறுத்திப்பார்க்கவே முடியவில்லை. பத்ரி சார் இதை நிச்சயம் நீங்க தவிர்த்திருக்க வேண்டும். படத்தின் மிகப்பெரிய வீக்பாய்ண்ட்டே இது தான். சில இடங்களில் சகிக்கவில்லை. அவரை உங்களால் சில இடங்களில் கண்ட்ரோல் செய்யவே முடியவில்லைன்னு நினைக்கிறேன்.



அடுத்ததா சந்தானமும், பரோட்டா சூரியும் நடித்திருப்பதை சொல்லாவிட்டால்,  இந்தப் பதிவு முழுமை அடைந்ததாக இருக்காது. சூரியின் நடிப்பில் நல்ல முன்னேற்றம்.  நல்லா வருவீங்க தம்பி!

பொதுவா சொல்லனும்ன்னா, எல்லோரும் குடும்பத்தோடு சென்று பார்த்து வரலாம். நல்ல ட்ரீட் கிடைக்கும்.

டிஸ்கி: அந்த தில்லு முல்லு தமிழகத்தில் வேலையில்லா திண்டாட்டம் உச்சத்தில் இருந்த பொழுது வந்தது. அந்தக்கதையின் கரு யாருக்கும் அப்போ வித்தியாசமாக தெரிந்திருக்கவில்லை. ஆனால் அதே கருவோடு இப்போ இந்தப்படம் வந்திருப்பதும் அதை இளைஞர்கள் ஏற்றுக்கொண்டிருப்பதும், இப்பொழுது தமிழகத்தில் இருக்கும் யதார்த்த நிலையை உணர வைப்பதாக இருப்பது கொஞ்சம் வருத்தமாகத்தான் இருக்கிறது. இது யோசிக்க வேண்டிய விஷயம் தான்.

பட்டதாரி இளைஞர்களும், பயனுள்ள வேலை வாய்ப்புகளும்! பாகம் - 1

எங்க நிறுவனம் ஆரம்பித்து கடந்த ஏப்ரலோடு பதினாறு வருடங்கள் பூர்த்தியாகி விட்டது.  ஆரம்பித்த புதிதில் இருந்தே, FMCG துறையைச் சேர்ந்த எங்கள் தயாரிப்பை உற்பத்தியோடு மட்டும் ஒதுங்கிக் கொள்ளாமல், சந்தைப்படுத்தலும் சேர்த்தே தான் செய்து வருகின்றோம். நிறுவனம் சிறியது என்றாலும் FMCG துறையில் ஈடுபட்டு சந்தைப்படுத்துதல் செய்யும்ஒரு MNC நிறுவனத்தில் நடைமுறையில் இருக்கும் அதே மாதிரியான நெட் ஒர்க் வடிவமைப்பில் தான் நாங்களும் தயாரிப்புகளை விநியோகம் செய்து வருகின்றோம்.

மெயின் மேட்டர்க்கு வருகிறேன். ஆரம்பித்த புதிதில் விற்பனை பிரதிநிதிகளுக்கான தேர்வு நடத்தும் பொழுது நிறைய பட்டதாரிகள் விண்ணப்பத்தோடு வருவதுண்டு. அவர்களில் எங்களுக்குத் தேவைப்படும் எண்ணிக்கையை திறமையானவர்களாக பார்த்து தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்வோம்.

காலம் செல்லச் செல்ல இந்த நடைமுறையில் பெரிய மாறுதல் ஏற்பட்டது. வேலைகேட்டு ஆட்கள் வருவதே குறைந்து போன நிலையில், நாம் விளம்பரம் தந்து ஆட்களை கூவிக்கூவி அழைத்தாலும், ஒரு சிலரே வந்தார்கள். தேர்ந்தெடுத்து ஆட்களை பணியமர்த்துவது குறைந்து போய், வந்தவர்களை சேர்த்துக் கொள்ளும் நிலைமை வந்தது.

இன்னும் சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு, அந்த சொற்ப ஆட்களும் வராமல், பட்டதாரி அல்லாத, பத்தாம் வகுப்பு, பன்னிரண்டாம் வகுப்பு படித்தவர்களையெல்லாம் கூட சேர்த்துக் கொள்ளும் நடைமுறை அமலுக்கு வந்தது

ஒரு கட்டத்தில், அவர்களை வேலை வாங்குவதே ரத்தக்கொதிப்பை அதிகரிக்கச் செய்துவிடும் நிலைமைக்கு வந்து விட்டது. பல நாட்களில் ஏரியா போகாமலேயே போய் வந்ததாக கணக்குச் சொல்லி விடுவார்கள். இதைக் கண்டு பிடித்து, நானே அவர்கள் வருகையை உறுதி செய்ய மார்க்கெட் சென்று சோதிக்கும் நிலை தினம் தினம் உருவானது.

அடுத்த கட்டமாக இப்படியெல்லாம் செக் பண்ணி வேலை வாங்கினால் இந்த வேலையே வேண்டாம் என்று அவர்கள் சென்றுவிடும் சூழலுக்கும் பழகிப்போனோம். வேலைக்கு சேர்ந்தா எல்லா நாளும் வேலை செய்யணும்ன்னெல்லாம் எதிர்பார்க்கக் கூடாது என்றெல்லாம் நியாயம் பேசும் நிலைக்கு வந்துவிட்டார்கள்.

அதுனால இருக்குற ஆட்களையும் விட்டுடக்கூடாதேன்னு, நான் மார்க்கெட் போவதையே நிறுத்திக் கொண்டேன். விநியோகஸ்தர்களிடமிருந்து ஃபோன் வரும். ஆட்கள் சரியாக வேலை செய்வதில்லை, ஆர்டர்கள் வருவதில்லை. ஒரு மணி நேரம் வேலை செய்தாலே பெரிய விஷயம் என்றெல்லாம் சொல்வார்கள். அதே சமயம் எல்லா நிறுவனங்களிலும் இதே நிலை தான் என்று நமக்கே சமாதானமும் சொல்லி, இருக்கிற ஆட்களை விட்டுவிட வேண்டாம் என்றும் சொல்லி வைப்பார்கள்!

ஒவ்வொரு விநியோகஸ்தருக்கும் நானே மாதத்தில் பாதி நாள் சென்று மார்க்கெட் பார்த்துக்கொடுக்கும் நிலையும் (அந்த பகுதி விற்பனை பிரதிநிதியையும் உடன் அழைத்துக்கொண்டு) உருவானது. இந்தத் துறையில் இருக்கும் எல்லா நிறுவனங்களுக்குமே இந்த நிலை உருவாகிவிட்டது. சில பெரிய நிறுவனங்கள் ஏரியா சேல்ஸ் மேனேஜர் போஸ்டிங் மட்டும் போட்டு விட்டு, இண்டரீம் சேல்ஸ் ரெப் என்ற பதவியில் அந்தந்த பகுதி விநியோகஸ்தரின் வேலையாள் ஒருவருக்கே விற்பனையில் ஒன்று அல்லது இரண்டு சதவிகிதம் என்று கொடுத்து விடுவார்கள்.

கடந்த ஏழெட்டு ஆண்டுகளில் இந்த துறையில் மிகப் பெரிய சங்கடங்கள் ஏற்பட்டு விட்டது. தயாரிப்புகள் புஷ் மார்க்கெட்டாக இருந்த நிறுவனங்கள் எல்லாம் கடையை கட்டிவிட்டு செல்லும் நிலை ஏற்பட்டது. புல் மார்க்கெட் இருந்த நிறுவனங்கள் பல்வேறு தடைகளையும் தாண்டி தாக்குப்பிடித்துக் கொண்டிருந்தன.

இத்தனைக்கும் இந்தத் துறை உலக அளவில் என்றைக்குமே நல்ல சம்பளத்தில் அதிக வேலை வாய்ப்புகளை வைத்திருக்கும் ஒன்று. இங்கே அனுபவம் ஏற ஏற வருமானமும் ஏறும். தொடர்ந்து இந்த துறையில் ஐந்து வருடம் அனுபவம் பெற்று நேர்மையாக உழைக்கும் மனநிலையில் இருக்கும் ஒருவர், நிச்சயமாக சம்பளம் மற்றும் டி ஏ, மற்றும் இதர படிகள் எல்லாம் சேர்த்து மிகக் குறைந்த பட்சமாக இருபத்தைந்தாயிரம் ரூபாயும், அதிக பட்சமாக திறமைக்கு ஏற்றார் போல ஐம்பதாயிரம் வரையிலும் கூட வாங்கலாம். ஃப்ரெஷ்ஷர்ஸ்க்கே முதல் மாத சம்பளம் அனைத்து படிகளையும் சேர்த்து பத்தாயிரத்துக்கு குறையாது. ஆறு மாதத்தில் நிச்சயம் இதிலிருந்து உயர்வு இருக்கும்.

அப்படியிருந்தும் இதையே அலட்சியம் செய்யும் அளவிற்கு பட்டதாரிகள் இந்தப்பக்கமே எட்டிப்பார்க்காமல், தொலைத்தொடர்புத் துறை அல்லது சென்னை போன்ற மாநகராட்சி நகரங்களில் கைக்கும் வாய்க்கும் போதாமல் சம்பளம் வாங்கி ஒண்டிக் குடித்தனத்தில் வாழ்வது தான் சிறப்பு என்று நினைத்துக் கொண்டே ஒதுங்கி விட்டார்கள் என்றே நினைக்கிறேன்.

இந்த மோசமான நிலையிலிருந்து அதிரடி திருப்பமாக கடந்த ஆறு மாதங்களாக வசந்தம் வீச ஆரம்பித்திருக்கின்றது. சமீபகாலமாக தினம் ஒன்று இரண்டு என்று பட்டதாரிகள் வேலை கேட்டு விண்ணப்பத்தோடு வருகின்றார்கள். அவர்களில் தேர்ந்தெடுத்தவர்களை வேலையில் சேர்த்துக்கொள்கிறேன்.

வேலையில் சேர்ந்தவர்களில் சிலர் உடனடியாக வெளியேறினாலும், சிலர் இதில் இருக்கும் வாய்ப்பை பயன்படுத்திக் கொள்ள ஆவலாய் இருக்கின்றனர். இந்தத் துறை முழுவதுமே இப்போ கொஞ்சம் உற்சாகம் அடைந்திருப்பது போல தெரிகிறது. இதில் ஆச்சர்யம் என்னவென்றால் இன்றையை இளைய பட்டதாரிகளுக்கு இந்த மாதிரி ஒரு துறை இருப்பதே அதுவும் இன்றைய ஐடி சம்பளத்தை விட அதிகம் சம்பாதிக்கும் வாய்ப்புள்ள துறை இருப்பதே தெரியாமல் இருப்பது தான்.

கடந்த பதினைந்து வருடங்களில் நாட்டில் குறிப்பாக தமிழகத்தில் மிகப்பெரிய தொழிற்புரட்சி அல்லது வேலையில்லா திண்டாடத்திற்கான தீர்வுகள் செயலபடுத்தப்பட்டிருப்பதாகவே தெரிகிறது. அது கொஞ்சம் ஓவர் டோஸாகிப் போய், ஒரு தலைமுறையையே தவறான பாதைக்கு கொண்டு சென்றிருப்பதையும் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது.

டிகிரி முடித்து ஐந்து வருடங்களுக்கு மேலானவர்கள், இதுவரை அந்த இடைவெளியில் ஏழெட்டு இடங்களில் ஒன்றிரண்டு வருடங்கள் மட்டுமே வேலை பார்த்து மற்ற நாட்களில் வீட்டிற்கு பாரமாய் இருந்திருப்பதும் வேலை கேட்டு வருபவர்களிடமிருந்து தெரிய வருகிறது.

கடந்த பத்து வருடங்களில் இந்த சமூகம் ஏதோ ஒரு மாயையில் சிக்கிக் கொண்டிருந்திருப்பதும் தெரியவருகிறது. நம் நாட்டின் மிகப் பெரிய செல்வமான மனிதவளம் உள்நாட்டுத் தொழில்களில்  ஈடுபடுத்தப்படாமல் வீணடிக்கப்பட்டிருப்பதும் தெரியவருகிறது.

பீகார், நேபாள், ராஜஸ்தான், ஒரிசா தொழிலாளர்கள் எல்லாம் இங்கே ஊடுறுவ நம் தமிழக அரசுகளின் கண்மூடித்தனமான இலவசங்கள் வழிவகை செய்துவிட்டிருப்பதையும் உணரமுடிகிறது. இன்றைக்கு 22 லிருந்து 30 வயதுக்குள்ளிருக்கும் தமிழக இளைஞர்களின் எதிர்காலம் ஒரு பயம் கலந்த எதிர்பார்ப்போடு தவித்துக்கொண்டிருப்பதையும் உணர முடிகிறது.

ஐடி துறையிலிருந்து பட்டதாரி இளைஞர்களின் பார்வை இப்பொழுது தான் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மற்ற துறைகளின் மீது பரவ ஆரம்பித்திருப்பதும் தெரியவருகிறது.

இது பெரிய அளவிலான விவாதத்துக்குறிய விஷயம். அதனால தான் சொல்லனும்ன்னு தோனிச்சி எழுதினேன். இதன் தொடர்ச்சியான இந்த துறை பற்றிய அறிமுகமும், அதில் இருக்கும் வேலை வாய்ப்புகள் மற்றும் சுயதொழில் செய்வதற்கான வாய்ப்புகள் பற்றியும் தொடர்ந்து எழுதலாம் என்றிருக்கிறேன்.